How Reuters failed Hiro Muramoto

Posted by KwamRak on 03.2011 บทความน่าอ่าน 0 trackback
 
โดย Andrew MacGregor Marshall เมื่อ 1 ธันวาคม 2011 เวลา 14:41 น.

                                           

 

A few days before April 10 this year, the first anniversary of the tragic killing of 43-year-old Reuters cameraman Hiro Muramoto in Bangkok, an internal e-mail message was sent to all staff in Asia. It came from the Reuters Asia managing editor at the time (he has since been demoted), and it asked staff to observe a minute's silence in memory of Hiro.

 

Something that he and other senior managers knew, but staff didn't, was that silence characterized their whole policy on dealing with Hiro's death. They had decided to suppress crucial information in their possession on how Hiro died, and to make no proactive efforts to seek accountability in Hiro's case. They were determined to keep this information from their own journalists who were trying their best to cover the story in a way that did justice to Hiro's memory. They chose not to even share the information privately with the Thai authorities investigating the case. And most unforgiveable of all, they had elected to withhold crucial information from Hiro's grieving widow and bereaved family. 

 

Reuters management in Asia were not just observing a minute's silence for Hiro. They planned to keep silent about what they knew about Hiro's death forever. 

 

In June this year, after four months of pressing Reuters privately to behave more ethically, without success, I wrote a blog post about what Reuters was suppressing.

 

The English version can be read here. The Thai version is here.

 

That blog post focused on one troubling aspect of the Reuters response to Hiro's death. As is standard when a member of staff is killed in action, Reuters commissioned a third party investigations firm to look into the circumstances of Hiro's death. Their investigation concluded that the overwhelming likelihood was that Hiro was killed by a bullet fired by a Thai soldier during chaotic clashes at the Kok Wua intersection. He was probably not specifically targeted as a journalist; it seems more likely that he was shot randomly as panicked soldiers sprayed bullets directly at crowds of civilians. It is standard practice for Reuters to behave transparently on such cases, and release the findings of our internal and commissioned third-party investigations - Reuters is, after all, an information company and has a set of ethical "trust principles" that are supposed to guide the actions of staff. In some very sensitive cases, however, releasing such findings publicly could jeopardize the company's relationship with police and government officials involved in the case, and it is preferable to maintain confidentiality, at least for a while. In such cases it is standard practice for Reuters to share its information privately with the investigating authorities. 

 

I first became involved in the Hiro Muramoto case when I discovered that Reuters had failed to even do this. They had spent a great deal of money on a report by an investigations firm, and then they had attempted to suppress its findings. 

 

Let's be fully clear about the implications of this. Reuters management withheld information in its possession about the death of one of its staff not only from his family, but also from the investigating authorities. Such behaviour is not only unethical, it is criminal.

 

After my blog post was published, I was contacted by several other people, both inside and outside Reuters, who had further information about the case. They told me many more troubling stories, which demonstrated to me that the extent of mismanagement and dishonesty by senior Reuters editors on the Hiro case was far more signicant and egregious than I had realised. And because I genuinely don't enjoy writing blog posts attacking my former employer, I thought it best to try to handle the matter privately at first. I e-mailed Reuters editor-in-chief Steve Adler and ethics editor Jim Gaines about my concerns. Here is the reply I received:

 

From: Jim.Gaines@thomsonreuters.com

Subject: Re: Hiro Muramoto

Date: 26 July 2011 07:23:14 GMT+08:00

To: Andrew Marshall <zenjournalist></zenjournalist>

Cc: Steve.Adler@thomsonreuters.com

 

Dear Andrew,

 

I know you have corresponded with Dayan Candappa about your concerns as to what and how Reuters has communicated with Hiro Muramoto’s family and with the Thai government. We are deeply committed to Hiro’s family and to the truth about what happened, and I cannot find evidence of any shortcoming in that commitment. I do know that Reuters has issued a number of public statements on Hiro’s death and the subsequent government investigation and that we have been in steady communications with Hiro’s family in the months since his death. But while your note refers to “troubling stories about how Reuters dealt with Hiro’s family after his death,” your note to Steve and me, and your earlier notes to Dayan, don’t actually provide those stories. In the absence of detail, as we've said before, it's impossible to address your concerns. 

 

Jim

 

I was surprised that on a case of such seriousness, senior management was essentially brushing me off and telling me to reveal what I knew. They should, of course, have investigated the case themselves. However, being a helpful fellow, I decided to do what they asked me and conduct an extensive and thorough investigation of the case so I could provide full details to Reuters. Since they were not willing to do their job, I would do their job for them. Over the past four months I have talked extensively to current and former Reuters staff, current and former third-party investigative staff, and police and government officials in Thailand. I have spoken to people in Thailand, the United States, Japan, Singapore, Hong Kong, and elsewhere. I am in the final stages of putting together an investigative report that focuses on the following issues:

 

1. Reuters knowingly withheld information and/or lied to Hiro's family on a number of occasions. They have still not been given some key pieces of information.

2. The Reuters bureau chief in Bangkok attempted to block the third-party investigation and, once it was under way, repeatedly tried to undermine its work (several sources working in the third-party investigation told me they were "shocked" by the obstruction they encountered from within Reuters).

3. Reuters failed to provide key information in its possession to Thai authorities.

4. Reuters failed in its duty to press the Thai authorities for full accountability in the Hiro case, due to exaggerated and misguided claims that this could put the Thomson Reuters operation in Bangkok in danger.

 

As part of my investigation, I e-mailed the key Reuters staff involved last week, asking if they wished to talk to me, either on or off the record. I will not of course share the private replies I received, but here is the public response from Reuters PR manager Joanne Crosby. As you will see, she explicitly names the third-party investigative firm as Control Risks, and so I will no longer feel bound to keep this confidential either:

 

From: joanne.crosby@thomsonreuters.com

Subject: Re: Hiro Muramoto

Date: 26 November 2011 00:17:50 GMT+08:00

To: Andrew Marshall <djinn.nine></djinn.nine>

 

Andrew,

 

While we appreciate your statements of concern, if you carry through on your threat to release the Control Risk report you will jeopardize our ongoing efforts to obtain a full investigation into Hiro’s death by the Thai government.  You will also be putting at risk the personal safety of the people to whom Control Risk promised confidentiality in its investigation.

 

Reuters has acted forthrightly and honorably throughout this tragedy, and if you really want to help bring Hiro justice, leave us to proceed with steps already in place in determining the truth.

 

Best wishes,

Jo

 

Three things surprised me about this statement. The first was the total ignorance of the status of the Thai investigations. The DSI investigation was complete last December (a copy was leaked to Reuters thanks to me and we reported it) and a new police investigation has been concluded and is being passed to prosecutors. It's frankly incredible and shocking that Reuters was not aware of this.

 

The second was the claim that sharing the facts that Reuters knows about the death of Hiro would somehow jeopardize the prospects of getting justice for him. Reuters has made this claim before and I remain baffled by it. I have never heard any convincing argument on why suppressing crucial evidence would somehow make it more likely that Hiro gets the justice he deserves.

 

Thirdly, it was rather confusing that after Reuters management had explicitly asked me in July to substantiate my concerns, they were now changing their mind and telling me not to raise them after all.

 

However, in the spirit of cooperation, I sent a reply that made two main points. I reassured Reuters that when I publish the Control Risks report I will, of course, redact the names of anybody whose cooperation with the report could put them in danger, as I have always done when reporting sensitive documents including the WikiLeaks cables. Secondly, I told them that if they could give me a convincing argument on why publishing my findings about Reuters mishandling of Hiro's case would jeopardize the prospects for getting justice for him, I would of course read it carefully and consider it. No such explanation has been forthcoming.

 

On Monday, I sent a second message to Joanne, setting out why this case is so important, and why I believe that unless Reuters changes course, its managers will be guilty not only of suppressing evidence on a crime but also of criminal negligence that puts all Reuters staff at risk:

 

From: Andrew Marshall <zenjournalist></zenjournalist>

Subject: Re: Hiro Muramoto

Date: 28 November 2011 13:54:45 GMT+08:00

To: joanne.crosby@thomsonreuters.com

 

Joanne

 

Just to keep you informed, I'm still collecting evidence for my article on Hiro's case, and the timing of the release will also depend partly on developments in the Thai legal investigation and possible prosecution. My investigation does not really focus on the circumstances of Hiro's death - it's already very clear that he was shot by a Thai soldier, most probably randomly, but because of the politics of the case in Thailand, that does not of course mean that there will be a successful prosecution. Clearly it's important for me not to complicate that process by releasing my own material at the wrong time. Before publication, I will of course give Reuters at least 24 hours notice and a right of reply.

 

As I have repeatedly said, I'm focusing on how Reuters handled coverage of the Bangkok violence, and the aftermath of Hiro's death. I don't believe there was some kind of sinister conspiracy in Reuters, of course, and I won't be saying so. However, my evidence points to a series of bad and frequently unethical decisions mainly by middle-management-level staff in Asia, and further dubious actions to try to hide the consequences of those bad decisions, which cumulatively added up to a disastrously botched episode that has the potential to do significant damage to Reuters reputation for honesty and principled behaviour. Most of the blunders were a result of simple incompetence, attempts at career self-preservation by staff who were out of their depth, and the misguided belief that the overriding priority was to do everything necessary to minimise the risk of Reuters being sued. 

 

Steve Adler and the current editorial management team were not in charge when most of the bad decisions were taken - they inherited a mess. But they are increasingly implicated too now by the continued failure of Reuters to properly examine how the case was handled. I've been flagging problems in Hiro's case since March, and I have directly alerted top management on several occasions. I have also repeatedly offered to cooperate. But Reuters appears unwilling to investigate. In previous correspondence I was specifically asked to substantiate my allegations, and now that I am preparing to do so, I'm being told to leave the issue alone.

 

I genuinely don't intend to sound patronising by telling you how to do your job, but I don't think it is a sensible strategy to say "Reuters has acted forthrightly and honourably throughout this tragedy" when you do not really know whether this is true and you have not investigated evidence to the contrary. 

 

Although this whole debacle was mainly a result of incompetence and inexperience rather than malice, it has many very damaging consequences to those affected by the tragedy, including Reuters. Two issues in particular are worth noting.

 

Firstly, key information was withheld from Hiro's bereaved family, and they were also at times given information that was untrue. Having dealt with many bereaved families during my career, it is clear to me that one of the most important things that Reuters can do for them is ensure they are given full and honest information about the circumstances of their loss. This is essential for the grieving process and allowing them to achieve some kind of closure. And acting in an open and honest way is, of course, by far the most sensible strategy to avoid being sued. Rushing people into agreeing a settlement when they have not been told the full story is not only unethical, but it is also a poor strategy from a business perspective. As was shown by the David Fox case, which I was also involved with, with the help of social media and internet coverage Reuters can be forced to change bad decisions it claims are final.

 

Secondly, it is also clear that Reuters has not implemented any of the lessons about staff safety that Hiro's death should have taught the company. In fact, it is not even clear to me that anyone at a management level in Asia even understands what those lessons are. This means that the same kind of tragedy could happen again. And besides the personal tragedy for those affected, Reuters will be greatly damaged by the fact that warnings about this issue went unheeded.

 

If Reuters can show my arguments to be untrue, and can credibly argue that I am just motivated by some kind of personal grudge and am jeopardizing efforts to get justice for Hiro by stirring up trouble, then of course it will be my credibility and not Reuters that is damaged. However, I am confident that the evidence will show a different picture. 

 

As somebody who has dealt many times with the tragic deaths of Reuters staff, I am genuinely and deeply concerned by this episode, and I genuinely want to prevent it ever being repeated.

 

Best wishes

 

Andrew

 

There has been no reply to that e-mail either. Perhaps Reuters has nothing more to say. Perhaps they still believe silence is the best policy. They are wrong, of course, and I will ensure that somebody speaks for Hiro Muramoto and his family. That is the least that they deserve.

 

UPDATE: Since publishing this post, I have had three e-mails from Jason Szep, who was Bangkok bureau chief when Hiro was killed. The e-mails are published in full below. 

 

____________________________________________

Jason.Szep@thomsonreuters.com

Subject: RE: Hiro Muramoto

Date: 1 December 2011 16:15:11 GMT+08:00

To: Andrew Marshall <djinn.nine></djinn.nine>

 

Defamation

_____________________________________________

From: Jason.Szep@thomsonreuters.com

Subject: RE: Hiro Muramoto

Date: 1 December 2011 16:20:15 GMT+08:00

To: Andrew Marshall <djinn.nine></djinn.nine>

 

It’s a flat-out lie mate and you know it

_____________________________________________

From: Jason.Szep@thomsonreuters.com

Subject: RE: Hiro Muramoto

Date: 1 December 2011 17:36:02 GMT+08:00

To: Andrew Marshall <djinn.nine></djinn.nine>

 

Wishful thinking. You need help

 

 

 

 





Many thanks to Prachatai for the translation, which can also be seen here. Original English-language version is here.

เมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2553 ช่างภาพรอยเตอร์ส ฮิโรยูกิ มุราโมโตะ (1) ถูกยิงเสียชีวิต ขณะกำลังถ่ายภาพการปะทะระหว่างทหารไทย ผู้ประท้วงเสื้อแดงและมือปืนไม่ทราบฝ่ายในพื้นที่บริเวณราชดำเนินใจกลางกรุงเทพมหานคร ฮิโรยูกิอายุ 43 ปี เขาทิ้งภริยา เอมิโกะ กับลูกสองคนไว้ข้างหลัง (2) ฮิโรยูกิเริ่มร่วมงานกับสำนักข่าวรอยเตอร์สในฐานะช่างภาพอิสระเมื่อ พ.ศ.2535 และทำงานเต็มเวลาใน พ.ศ.2538 คลิปข่าวชุดสุดท้ายที่เขาถ่ายก่อนเสียชีวิต (3)แสดงให้เห็นว่า เขาอยู่ท่ามกลางการปะทะอย่างดุเดือด (4) ในวันที่ 10 เมษายน ซึ่งในวันนั้นมีทหาร 5 นายและประชาชนอีก 20 รายเสียชีวิต เหตุการณ์ต่างๆ ที่เขาถ่ายไว้ได้นั้น รวมไปถึงการยิงระเบิดปริศนาที่ทำให้พันเอกร่มเกล้า ธุวธรรมเสียชีวิต พันเอกร่มเกล้าเป็นนายทหารที่กำลังรุ่งในตำแหน่งหน้าที่และเป็นรองเสนาธิการกองพลทหารราบที่ 2 รักษาพระองค์ในสมเด็จพระราชินี

นับแต่เริ่มต้น หลักฐานเกี่ยวกับการเสียชีวิตของฮิโรยูกิชี้ว่า เขาถูกฆ่าจากกระสุนที่ทหารไทยคนหนึ่งยิงใส่ ดูเหมือนไม่น่าเป็นไปได้ที่เขาตกเป็นเป้าโดยเจตนา ทั้งนี้เพราะเขาเป็นผู้สื่อข่าว แต่เขาถูกยิงเสียชีวิตในขณะที่ทหารสาดลูกกระสุนจริงใส่ผู้ประท้วงอย่างไม่เลือกหน้า นี่คือข้อสรุปของกรมสอบสวนคดีพิเศษ (ดีเอสไอ) ซึ่งเป็นหน่วยงานที่เทียบได้กับเอฟบีไอของสหรัฐอเมริกา ถึงแม้เป็นสถาบันที่ถูกการเมืองแทรกแซงอย่างเปิดเผย แต่ดีเอสไอก็ยังมีเจ้าหน้าที่สืบสวนที่ซื่อตรงและทุ่มเทให้การทำงานไม่น้อย เจ้าหน้าที่สืบสวนในคดีของฮิโรยูกิสรุปว่า มีความเป็นไปได้มากที่สุดที่ฮิโรยูกิถูกยิงเสียชีวิตโดยทหารกองทัพไทยคนหนึ่ง อธิบดีกรมสอบสวนคดีพิเศษ นายธาริต เพ็งดิษฐ์ ยอมรับประเด็นนี้ในการแถลงข่าวต่อสื่อมวลชนเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 (5) ว่า

เนื่องจากมีความเป็นไปได้ว่าจะมีเจ้าหน้าที่รัฐบาลเกี่ยวข้องด้วย เราจึงต้องกลับไปเริ่มต้นใหม่ด้วยการส่งคดีนี้ให้ตำรวจสืบสวนต่อไป

ในเดือนธันวาคม รายงานการสอบสวนของดีเอสไอในคดีฮิโรยูกิและรายงานอีกฉบับเกี่ยวกับการสังหารพลเรือน 6 คนในวัดปทุมวนารามเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ.2553 รั่วไหลไปถึงรอยเตอร์ส (6) เอกสารเกี่ยวกับคดีฮิโรยูกิที่รั่วไหลออกมานี้ ยืนยันข้อสรุปของดีเอสไอว่า กองทัพไทยน่าจะเป็นผู้รับผิดชอบต่อการเสียชีวิตของเขา และคดีนี้ถูกส่งต่อไปให้ตำรวจดำเนินการสอบสวนต่อไป แต่อธิบดีธาริตกลับปฏิเสธต่อสื่อมวลชนไทยว่า เอกสารเหล่านี้ไม่ใช่ของจริง ทว่าในการสนทนากับรอยเตอร์ส เขายอมรับว่าเอกสารเหล่านี้เป็นของจริง แต่เป็นการสอบสวนเบื้องต้นเท่านั้น

ตามมาตรฐานของรอยเตอร์ส เมื่อสมาชิกในคณะทำงานคนใดเสียชีวิตขณะปฏิบัติหน้าที่ รอยเตอร์สจะมอบหมายให้บริษัทความปลอดภัยที่เป็นมืออาชีพเข้ามาดำเนินการสอบสวนโดยอิสระ บริษัทเอกชนที่ได้รับการว่าจ้างเป็นบริษัทชั้นนำในด้านนี้ การสืบสวนกระทำโดยคณะผู้เชี่ยวชาญด้านนิติเวชศาสตร์ รายงานของพวกเขาสรุปออกมาเหมือนกันว่า ฮิโรยูกิเสียชีวิตจากกระสุนที่ทหารไทยผู้หนึ่งเป็นคนยิง โดยที่ไม่น่าจงใจเล็งเป้ามาที่เขา รายงานนี้ยังเสริมด้วยว่า กระสุนที่ฆ่าฮิโรยูกิน่าจะเป็นกระสุนมาตรฐานที่ใช้ในกองทัพไทย ไม่ใช่กระสุนปืน AK47 หรือปืนพก รายงานฉบับนี้ถูกเก็บเป็นความลับภายในฝ่ายบริหารของสำนักข่าวรอยเตอร์ส แต่ผมได้รับทราบผลลัพธ์การสืบสวนที่เป็นประเด็นสำคัญๆ

ในปลายเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ.2554 เจ้าหน้าที่ดีเอสไอเริ่มยืนยันว่า พวกเขาพบหลักฐานใหม่ (7) ว่า ฮิโรยูกิเสียชีวิตจากกระสุนปืน AK47 และหลักฐานนี้ทำให้กองทัพไทยพ้นผิด

พนักงานสอบสวนของไทยสรุปว่า กระสุนปลิดชีวิตคือ กระสุนจากปืนขนาดลำกล้อง 7.62 มม. ส่วนทหารไทยใช้ปืนไรเฟิลเอ็ม-16 ซึ่งยิงกระสุนขนาด 5.56 มม. อธิบดีกรมสอบสวนพิเศษ (ดีเอสไอ) กล่าวในการแถลงข่าวต่อสื่อมวลชน

“ลูกกระสุนที่ยิงมุราโมโตะคือกระสุน 7.62 มม. ไม่ใช่กระสุนปืนเอ็ม-16 ที่ทหารใช้” ธาริตกล่าว “มันอาจจะเป็นกระสุนปืน AK47 หรืออย่างอื่นที่คล้ายๆ กัน…..แต่ใครเป็นคนยิงเขานั้น ผมไม่สามารถตอบได้ในจุดนี้ เราจำเป็นต้องดำเนินการสอบสวนเพิ่มเติม”

เรื่องที่น่าตกใจก็คือ เป็นที่ทราบกันในภายหลังว่า ข้อสรุปนี้ได้มาจากความคิดเห็นของผู้เชี่ยวชาญเพียงคนเดียว นั่นคือ นายตำรวจเกษียณ พล.ต.ท.อัมพร จารุจินดา ซึ่งได้ข้อสรุปนี้มาจากการดูเพียงแค่รูปถ่ายบาดแผลบนร่างกายของฮิโรยูกิเท่านั้น ดังที่หนังสือพิมพ์บางกอกโพสต์รายงานว่า (8)

อดีตผู้บัญชาการสำนักงานนิติวิทยาศาสตร์ตำรวจ พล.ต.ท.อัมพร จารุจินดา ปัจจุบันเป็นที่ปรึกษาของดีเอสไอ ได้พิจารณารายงานการชันสูตรพลิกศพช่างภาพ และให้ความคิดเห็นว่า ช่างภาพน่าจะเสียชีวิตจากปืนไรเฟิล AK47

นายธาริตและพลตำรวจโทอัมพรจะพบผู้สื่อข่าววันนี้เพื่อเสนอผลการสืบสวนของคณะกรรมการ เกี่ยวกับการเสียชีวิตของนายมุราโมโตะและประชาชนคนอื่นอีก 10 รายซึ่งเสียชีวิตในการปะทะบนท้องถนน

แหล่งข่าวกล่าวว่า ถึงแม้พลตำรวจโทอัมพรให้คำแนะนำแก่ดีเอสไอก็ตาม แต่เขาไม่ได้อยู่ในคณะชันสูตรพลิกศพเพื่อระบุสาเหตุการตายของมุราโมโตะ เนื่องจากตอนนั้นเขาอยู่ต่างประเทศ

พลตำรวจโทอัมพรวิเคราะห์สาเหตุการตายของมุราโมโตะจากภาพถ่ายรอยแผลบนร่างกายเพียงอย่างเดียว และสรุปว่าบาดแผลนั้นเกิดจากปืนไรเฟิล AK47

ยิ่งกว่านั้น การกลับลำแบบพลิกหน้ามือเป็นหลังมือนี้เกิดขึ้นหลังจากมีข่าวแพร่ออกมาว่า ผู้บัญชาการทหารบกสายเหยี่ยว พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชาได้ไปพบนายธาริต อธิบดีดีเอสไอ เพื่อต่อว่าต่อขานเกี่ยวกับข้อสรุปที่ระบุไว้ในรายงานเบื้องต้น กองทัพไทยยืนกรานกระต่ายขาเดียว (9) –อย่างพิลึกพิสดารและไม่น่าเชื่อถือ—เลยว่า กองทัพไม่มีส่วนรับผิดชอบต่อการตาย ของประชาชนคนใดหรือแม้แต่การบาดเจ็บที่เกิดขึ้นระหว่างการปะทะกันอย่างรุนแรงในกรุงเทพในเดือนเมษายนและพฤษภาคม พ.ศ. 2553 ทั้งๆ ที่มีหลักฐานมากมายชี้ไปในทางตรงกันข้าม ประเด็นนี้มีรายงานไว้ในบางกอกโพสต์เช่นกัน (10)

กองทัพถอนใจอย่างโล่งอก หลังจากรายงานของกรมสอบสวนคดีพิเศษ (ดีเอสไอ) สรุปว่า กองทัพไม่มีส่วนรับผิดชอบต่อการตายของช่างภาพญี่ปุ่นระหว่างการประท้วงของเสื้อแดงเมื่อปีที่แล้ว

อย่างไรก็ตาม กองทัพอาจโล่งอกได้ชั่วครู่ชั่วคราวเท่านั้น ดังที่มีกระแสข่าวว่า ผู้บัญชาการทหารบกเดินทางไปสำนักงานใหญ่ของดีเอสไอ เพื่อแสดงความไม่พอใจเกี่ยวกับผลสอบสวนเบื้องต้น ซึ่งได้ข้อสรุปไปในทิศทางตรงกันข้าม กล่าวคือ ทหารมีส่วนรับผิดชอบต่อการตายของช่างภาพญี่ปุน นายฮิโรยูกิยูกิ มุราโมโตะ ระหว่างการประท้วงที่สี่แยกคอกวัวเมื่อวันที่ 10 เมษายน ศกก่อน

ดีเอสไอคงจะต้องเผชิญคำถามว่า ทำไมจึงกลับลำเช่นนี้ ถึงแม้เมื่อวานนี้ อธิบดีดีเอสไอ นายธาริต เพ็งดิษฐ์ ยืนยันตามรายงานฉบับล่าสุด โดยกล่าวว่า รายงานนี้วางอยู่บนผลการสอบสวนที่เป็นวิทยาศาสตร์และนิติเวชศาสตร์ เขาปฏิเสธด้วยว่าไม่มีการพบปะกับผู้บัญชาการทหารบก

รายงานเกี่ยวกับอาวุธ ซึ่งเขาไม่ได้เผยแพร่ออกมา ระบุว่าช่างภาพของสำนักข่าวรอยเตอร์ส ถูกยิงเสียชีวิตด้วยปืนไรเฟิล AK47 ขณะทำข่าวการปะทะ

หากเป็นเช่นนั้นตามรายงาน กองทัพก็ไม่ต้องรับผิดชอบต่อความตายที่เกิดขึ้น เพราะทหารถืออาวุธแตกต่างออกไป

นายธาริตกล่าวว่า บาดแผลบนร่างของมุราโมโตะมีลักษณะแบบที่เกิดจากกระสุน AK-47 เขากล่าวว่าทหารไม่ได้ใช้อาวุธแบบนั้น

หนังสือพิมพ์บางกอกโพสต์ได้รายงานคำพูดของพลตำรวจโทอัมพรและนายธาริตระหว่างการแถลงข่าวด้วย (11) ซึ่งพลตำรวจโทอัมพรอ้างว่าสามารถพิสูจน์ลักษณะของกระสุนที่ฆ่าฮิโรยูกิได้ง่ายๆ—ด้วยการดูจากรูปถ่ายเท่านั้น

จริงหรือที่บาดแผลของเหยื่อคนเสื้อแดงมีลักษณะร้ายแรงมาก จนเจ้าหน้าที่นิติเวชศาสตร์ไม่สามารถระบุประเภทของอาวุธปืนที่ใช้สังหารพวกเขา?

พล.ต.ท.อัมพร: เราสามารถระบุได้ในบางกรณี มีหลายกรณีที่เราระบุไม่ได้

ทำไมจึงใช้เวลานานเกือบปีในการระบุประเภทของอาวุธปืน?

พล.ต.ท.อัมพร: ผมก็ไม่ทราบ ตัวผมเองสามารถคาดเดาได้ในเวลาแค่ชั่วโมงเดียว

คุณสามารถอธิบายได้ไหมว่า ทำไมในการตรวจสอบครั้งแรก จึงไม่มีการเอ่ยถึงปืนไรเฟิล AK-47 เลย?

พล.ต.ท.อัมพร: ดีเอสไอไม่เคยระบุประเภทของอาวุธปืน เรามีพยานที่อ้างว่ายืนอยู่ใกล้คุณมุราโมโตะ เขาเห็นช่างภาพถูกยิง แต่ไม่รู้ว่ากระสุนมาจากไหน เขาเชื่อว่ากระสุนถูกยิงมาจากฝ่ายทหาร ดีเอสไอมีพยานแค่คนเดียว ดังนั้น ดีเอสไอจึงทึกทักว่าการตายของคุณมุราโมโตะเกี่ยวพันกับทหาร จึงส่งคดีนี้ไปให้กองบัญชาการตำรวจนครบาลพิสูจน์หลักฐานต่อ

บช.น.ได้ทำการชันสูตรพลิกศพ และรับทำคดีที่เกี่ยวข้องกับเจ้าหน้าที่ความมั่นคงของรัฐบาล ดีเอสไอได้รับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับคดีคุณมุราโมโตะและส่งต่อไปให้ บช.น.

ทำไมรายงานของ พล.ต.ท.อัมพรจึงไม่มีอยู่ในรายงานการสอบสวนฉบับแรก

นายธาริต: เพราะการตรวจสอบลักษณะบาดแผลเกิดขึ้นหลังจากดีเอสไอส่งรายงานไปให้ บช.น.แล้ว

ทำไมจึงใช้เวลานานมาก?

นายธาริต: เราเพิ่งเชิญ พล.ต.ท.อัมพรเข้ามามีส่วนร่วมในกระบวนการสอบสวน เพราะความเชี่ยวชาญของท่านจะช่วยให้การสอบสวนมีความถี่ถ้วนและครอบคลุมมากขึ้น

แล้วเหยื่อคนอื่นๆ ล่ะ? พวกเขาถูกฆ่าตายด้วยกระสุนประเภทเดียวกันหรือเปล่า?

พล.ต.ท.อัมพร: บาดแผลของรายอื่นมีขนาดเล็กกว่า เท่าที่ผมจำได้

คุณสามารถระบุประเภทของอาวุธปืนได้หรือไม่?

พล.ต.ท.อัมพร: ผมทำไม่ได้

มีบาดแผลคล้ายๆ กันบนร่างเหยื่อคนอื่นๆ หรือเปล่า

พล.ต.ท.อัมพร: เท่าที่ผ่านมายังไม่เคยเห็น

กรณีของคุณมุราโมโตะแตกต่างออกไปใช่ไหม

พล.ต.ท.อัมพร: ใช่ครับ

คุณสามารถบอกจากลักษณะบาดแผลได้ไหมว่า กระสุนยิงมาจากข้างหน้าหรือจากข้างหลัง?

พล.ต.ท.อัมพร: กระสุนยิงมาจากข้างหน้า รูกระสุนเข้าอยู่ตรงหน้าอกข้างขวา รูกระสุนออกทะลุผ่านกระดูกสะบักหัวไหล่ขวา

รายงานวิถีกระสุนสามารถบอกได้หรือไม่ว่า กระสุนนั้นถูกยิงมาจากทหาร?

พล.ต.ท.อัมพร: บอกไม่ได้

มีการใช้ปืนเอสเคเอสคาร์ไบน์และ 05-Nato ในประเทศไทยหรือเปล่า?

พล.ต.ท.อัมพร: มีสิ มิฉะนั้นผมคงไม่เอ่ยถึงมัน

คณะกรรมการการป้องกันนักข่าว (Committee to Protect Journalists—CPJ) ได้ออกแถลงการณ์ (12) แสดงความกังวลว่ากำลังมีการฟอกความผิดให้ทหาร

“การที่ผลการสอบสวนเบื้องต้นในกรณีการตายของฮิโรยูกิ มุราโมโตะมีข้อสรุปที่ออกมาขัดแย้งกัน ทำให้เกิดคำถามต่อความเป็นอิสระของเจ้าพนักงานสืบสวนของรัฐบาล” เป็นคำกล่าวของชอว์น คริสปิน ตัวแทนอาวุโสประจำเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ของ CPJ “เรามีความกังวลเป็นอย่างยิ่งต่อรายงานข่าวที่ออกมาว่า อาจมีเจ้าหน้าที่ทหารระดับสูงคนหนึ่งเข้าไปกดดันดีเอสไอให้เซ็นเซอร์ผลการสอบสวนเบื้องต้น”

ในบรรดาคนที่ตั้งข้อกังขาต่อผลการสอบสวนครั้งใหม่ของดีเอสไอ (13) หนึ่งในนั้นคือรองผู้บัญชาการตำรวจนครบาล พล.ต.ต. อำนวย นิ่มมะโน:

มันเป็นทฤษฎีของดีเอสไอ เป็นการดำเนินการ เป็นการสอบสวนและเป็นข้อสรุปของดีเอสไอเอง ตำรวจไม่มีส่วนเกี่ยวข้องด้วยเลย และผลการสอบสวนนี้ไม่ได้วางบนหลักฐานที่น่าเชื่อถือแม้แต่น้อย พูดง่ายๆ ก็คือ ข้อสรุปมันมั่ว

เนื่องจากผมทราบผลการสอบสวนของฝ่ายที่สามที่รอยเตอร์สมอบหมายให้ดำเนินการ ซึ่งมีผลสรุปออกมาว่า มีหลักฐานบ่งชี้ว่าฮิโรยูกิถูกยิงด้วยกระสุนที่ใช้ในกองทัพ ไม่ใช่กระสุนปืน AK47 ผมจึงส่งอีเมลไปถึงกองบรรณาธิการบริหารอาวุโสภาคพื้นเอเชีย เพื่อขออนุญาตนำผลการสอบสวนบางส่วนไปรายงานข่าว ผมไม่เคยได้รับคำตอบอย่างเป็นทางการ แต่ได้รับคำบอกเล่าอย่างไม่เป็นทางการจากบรรณาธิการบริหารคนอื่นว่า บรรณาธิการบริหารภาคพื้นเอเชีย “ไม่พอใจมาก” ที่ผมเข้าไปยุ่ง ผมคิดว่าเรื่องนี้เป็นปัญหาที่น่าวิตก ผมจึงติดต่อเป็นการส่วนตัวและเป็นความลับไปยังบรรณาธิการบริหารอาวุโสในสหรัฐอเมริกาเพื่อหารือข้อกังวลใจนี้

ในฐานะอดีตหัวหน้าสำนักข่าวรอยเตอร์สในแบกแดด และต่อมาได้รับตำแหน่งบรรณาธิการบริหารของรอยเตอร์สที่รับผิดชอบพื้นที่ตะวันออกกลางทั้งหมด ผมเคยมีส่วนร่วมโดยตรงในการสอบสวนของบริษัทเกี่ยวกับการเสียชีวิตของเพื่อนร่วมงาน 6 ราย ดังนี้

  • ตากล้องรอยเตอร์ส Mazen Dana (14) ถูกทหารสหรัฐฯคนหนึ่งสังหารที่หน้าคุกอาบูกราอิบทางตะวันตกของกรุงแบกแดด ด้วยความเข้าใจผิดคิดว่ากล้องของเขาเป็นเครื่องยิงระเบิดอาร์พีจี เหตุเกิดในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2003
  • Dhia Najm (15) ตากล้องอิสระที่ทำงานให้รอยเตอร์ส ถูกฆ่าในเมืองรามาดีของอิรักในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2004 มีความเป็นไปได้อย่างมากว่าผู้สังหารคือสไนเปอร์ของกองกำลังนาวิกโยธินสหรัฐฯ
  • คนขับรถของรอยเตอร์ส Waleed Khaled (16) ถูกสังหารโดยกองทหารสหรัฐฯ ที่ระดมยิงใส่รถของเขาในพื้นที่ทางตะวันตกของกรุงแบกแดดในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2005
  • ช่างภาพของรอยเตอร์ส Namir Noor-Eldeen (17) และคนขับ Saeed Chmagh (18) เสียชีวิตเมื่อเฮลิคอปเตอร์อาปาเช่ของสหรัฐฯ ระดมยิงใส่ทั้งสองและชาวอิรักอื่นๆ อีกหลายคนในเขตตะวันออกเฉียงเหนือของกรุงแบกแดดในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2007 ความตายของพวกเขาถูกเผยแพร่ให้คนหลายล้านคนได้เห็นกับตา หลังจากวิกิลีกส์เผยแพร่คลิปวิดีโอของเหตุการณ์สังหารหมู่ครั้งนี้ (19)ซึ่งถ่ายจากกล้องบนเฮลิคอปเตอร์อาปาเช่
  • ตากล้องรอยเตอร์ส Fadel Shana (20) ถูกสังหารในกาซ่าในเดือนเมษายน ค.ศ. 2008 จากระเบิดแบบขีปนาวุธสังหารที่ยิงจากรถถังอิสราเอลที่ห่างไปหนึ่งไมล์ ทหารในรถถังคงนึกว่ากล้องและขาตั้งของฟาเดลเป็นอาวุธบางอย่าง ฟาเดลถ่ายคลิปการยิงระเบิดจากรถถังที่ฆ่าตัวเขากับคนรอบข้างอีกหลายคนไว้ได้ (21)

นอกจากนี้ ผมเคยมีส่วนร่วมโดยตรงในการสอบสวนของรอยเตอร์สเกี่ยวกับการทรมานและการทารุณกรรมทางเพศที่ทหารสหรัฐฯ กระทำต่อเพื่อนร่วมงานชาวอิรักสามคน ในช่วงเวลาสามวันที่พวกเขาถูกหน่วงเหนี่ยวกักขังในสถานที่ใกล้เมืองฟัลลูจาห์ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2004 ดังนั้น จึงกล่าวได้ว่า ผมมีประสบการณ์พอสมควรกับคดีสืบสวนที่ละเอียดอ่อนภายในสำนักข่าวรอยเตอร์ส ผมตระหนักดีถึงความจำเป็นในการทำงานร่วมกับเจ้าหน้าที่รัฐเพื่อช่วยกันค้นหาความจริง ไม่ใช่สร้างความแตกแยกห่างเหินกันด้วยการโวยวายและกล่าวหาอย่างเกินกว่าเหตุ ผมยังตระหนักถึงความจำเป็นในการมีจุดยืนที่มั่นคง เมื่อเจ้าหน้าที่รัฐทำหน้าที่ล้มเหลวในการสอบสวนอย่างโปร่งใสและซื่อตรง หัวใจสำคัญที่สุดในกระบวนการเหล่านี้ก็คือ เราทำงานร่วมกับเจ้าหน้าที่รัฐเพื่อสืบหาความจริง เราไม่ประสงค์จะล่าแม่มดหรือกล่าวหาอย่างเลื่อนลอยไร้หลักฐาน เป้าหมายของเราก็เช่นเดียวกับเป้าหมายในการเป็นสื่อมวลชนที่ดี นั่นคือ การแสวงหาความจริง ความจริงเท่านั้นที่จะนำไปสู่การรับผิดและความยุติธรรม

ควรบันทึกไว้ด้วยว่า ในทุกกรณีที่ผมมีส่วนร่วมในกระบวนการอย่างใกล้ชิดนั้น บรรณาธิการบริหารอาวุโสของรอยเตอร์สคอยให้การสนับสนุนอย่างเต็มที่และกล้าหาญอย่างยิ่งเมื่อถึงคราจำเป็น

แต่ทุกอย่างแตกต่างออกไปในกรณีของฮิโรยูกิ ผมไม่สบายใจอย่างยิ่งที่ได้รับรู้จากคนในฝ่ายบริหารระดับสูงว่า ไม่เพียงแค่รอยเตอร์สไม่อนุญาตให้ผมรายงานข่าวผลการสอบสวนของฝ่ายที่สามที่รอยเตอร์สจ้างมาให้ทำงานนี้ แต่รอยเตอร์สไม่ยอมทำแม้กระทั่งแจ้งผลการสอบสวนนี้ให้เจ้าหน้าที่รัฐไทยทราบด้วยซ้ำไป จริงอยู่ บางครั้งมันมีความจำเป็นที่ต้องเก็บผลการสอบสวนในคดีที่ละเอียดอ่อนไว้เป็นความลับในระหว่างที่ทำงานร่วมกับเจ้าหน้าที่รัฐและ/หรือทหารตำรวจ บางครั้งการด่วนเผยแพร่สู่สาธารณชนเร็วเกินไปอาจทำให้คนที่เราต้องการร่วมมือด้วยเกิดความหมางใจต่อกัน แต่ในประสบการณ์ของผม นี่เป็นครั้งแรกและไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนที่รอยเตอร์สไม่ยอมแม้แต่แจ้งผลการสอบสวนต่อเจ้าหน้าที่รัฐที่เกี่ยวข้องโดยตรง มันทำให้รอยเตอร์สถูกกล่าวหาได้ว่า รอยเตอร์สบกพร่องต่อหน้าที่ในการช่วยเหลือเจ้าหน้าที่รัฐค้นหาความจริง ผมส่งบันทึกที่เขียนอย่างละเอียดถึงฝ่ายบริหารระดับสูง เพื่ออธิบายว่าทำไมผมจึงคิดว่าพฤติกรรมของรอยเตอร์สในกรณีฮิโรยูกินั้น เป็นพฤติกรรมที่ขัดต่อจรรยาบรรณและไม่สร้างสรรค์ หลังจากนั้น ผมได้รับทราบว่ามีการตัดสินใจให้แก้ไขรายงานการสอบสวนของฝ่ายที่สาม ลบชื่อบริษัทที่เป็นผู้ดำเนินการสอบสวน รวมทั้งลบชื่อของแหล่งข่าวที่ให้ข้อมูลทั้งหมดด้วย รายงานที่ถูกแก้ไขแล้วนี้จะถูกส่งให้เจ้าหน้าที่รัฐไทยเป็นการลับ ผมเห็นว่าการทำเช่นนี้ยังมีข้อบกพร่องในหลายๆ ทาง แต่ก็ดีกว่าไม่ทำอะไรเลย และได้แต่รอความคืบหน้าต่อไป

ในวันที่ 24 มีนาคม กรมตำรวจไทยได้ “ยืนยัน” อย่างเป็นทางการ (22) ว่า ผลการสอบสวนครั้งใหม่ของดีเอสไอไม่พบหลักฐานว่าฮิโรยูกิถูกสังหารโดยน้ำมือของกองทัพไทย

วันที่ 10 เมษายนที่ผ่านมาเป็นวันครบรอบการเสียชีวิตปีแรกของฮิโรยูกิ ก่อนหน้านั้นสองสามวัน บรรณาธิการบริหารภาคพื้นเอเชียของรอยเตอร์สส่งอีเมล์เวียนแก่คณะทำงานว่า จะมีการยืนไว้อาลัยแก่เขาเป็นเวลาหนึ่งนาที ผมเขียนกลับไปถามอีกครั้ง ในฐานะบรรณาธิการอาวุโสที่รับผิดชอบการนำเสนอข่าวการเมืองและข่าวทั่วไปเกี่ยวกับประเทศไทยและประเทศอื่นๆ ถามว่าผมสามารถรายงานข่าวได้ไหมว่า ถ้าพิจารณาจากหลักฐานที่รอยเตอร์สมีอยู่ ดูเหมือนเจ้าหน้าที่รัฐไทยกำลังโกหกในคดีของฮิโรยูกิ ผมได้รับคำตอบเกรี้ยวกราดกลับมา ในบรรดาเหตุผลหลายๆ ข้อที่รอยเตอร์สอ้างว่าไม่สามารถเผยแพร่ข้อมูลนี้ มีเหตุผลหนึ่งคือ ภายใต้กฎหมายไทย มันเป็นเรื่องผิดกฎหมายที่รอยเตอร์สจ้างฝ่ายที่สามมาสอบสวนการตายของฮิโรยูกิ และตอนที่จ้างบริษัทข้างนอกมาดำเนินการสอบสวน รอยเตอร์สได้ทำข้อตกลงกับบริษัทนั้นว่าจะเก็บผลการสอบสวนไว้เป็นความลับ ผมไม่คิดว่านี่เป็นเหตุผลเพียงพอที่รอยเตอร์สจะเก็บงำผลการสอบสวนการตายของฮิโรยูกิเอาไว้เช่นนี้ และผมก็บอกฝ่ายบริหารไปตามที่ผมคิด

ในวันที่ 11 เมษายน ฝ่ายบริหารระดับสูงของรอยเตอร์สประจำภาคพื้นเอเชียได้เข้าพบอธิบดีดีเอสไอ นายธาริต ที่กรุงเทพฯ เพื่อหารือถึงความคืบหน้าในการสอบสวนคดีฮิโรยูกิ เรื่องที่อธิบายไม่ได้เลยก็คือ เหตุใดฝ่ายบริหารจึงไม่ยื่นผลการสอบสวนที่แก้ไขแล้วของรอยเตอร์สที่เตรียมไว้ให้แก่นายธาริต ผมได้รับทราบในภายหลังว่า มีการตัดสินใจที่จะยื่นผลการสอบสวนที่แก้ไขแล้วนี้ให้แก่นายกรัฐมนตรี นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เป็นการส่วนตัว ในการเข้าพบซึ่งยังไม่มีการยืนยันวันเวลาแน่นอน หนังสือบางกอกโพสต์รายงานการพบปะกับดีเอสไอ (23) ดังนี้

นายธาริตกล่าวว่า คณะสอบสวนของดีเอสไอได้อธิบายข้อเท็จจริงแวดล้อมทั้งหมดที่ได้จากการสอบสวนอย่างเป็นทางการต่อกรณีการเสียชีวิตของมุราโมโตะแก่ตัวแทนของสำนักข่าวรอยเตอร์สระหว่างการพบปะหารือเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง

เขากล่าวว่า เขาไม่ทราบว่าตัวแทนทั้งสองพอใจต่อคำอธิบายหรือไม่ และกล่าวว่าทั้งสองนิ่งเฉยและไม่ได้ให้เอกสารใดๆ เพิ่มเติมแก่ดีเอสไอ

“ผมเสนอต่อสำนักข่าวรอยเตอร์สให้ช่วยค้นหาข้อเท็จจริงและหลักฐานเพิ่มเติม เพราะพยานที่รู้เห็นการสังหารครั้งนี้น่าจะกล้าให้ข้อมูลเชิงลึกแก่รอยเตอร์สมากกว่าให้ปากคำแก่เจ้าหน้าที่รัฐ [ไทย]” นายธาริตกล่าว

“หลังจากนั้น รอยเตอร์สสามารถแจ้งข้อมูล [ที่ได้มา] นี้แก่ดีเอสไอเพื่อทำการสอบสวนต่อไป”

ตัวแทนของรอยเตอร์สกล่าวว่า พวกเขาจะพิจารณาข้อเสนอของดีเอสไอและแจ้งกลับไปให้ทราบภายหลัง

พวกเขาจะสอบถามความคืบหน้าของคดีนี้เป็นครั้งคราวต่อไป นายธาริตกล่าว

บรรณาธิการบริหารของรอยเตอร์สปฏิเสธไม่ให้รายละเอียดใดๆ ของการหารือกันครั้งนี้ และออกแถลงการณ์เพียงแค่ว่า รอยเตอร์สได้เข้าพบเจ้าหน้าที่ไทยเพื่อหารือเกี่ยวกับการสอบสวนกรณีการเสียชีวิตของมุราโมโตะ

ดังที่ทราบกันโดยทั่วไปแล้วว่า ผมลาออกจากสำนักข่าวรอยเตอร์สเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน เพื่อตีพิมพ์งานเขียนขนาดยาวเกี่ยวกับประเทศไทย โดยอาศัยข้อมูลจากเอกสารการทูตของสหรัฐฯ ที่รั่วไหลออกมาหลายพันฉบับ คุณสามารถอ่านงานเขียนนั้นได้ ที่นี่รอยเตอร์สตัดสินว่างานเขียนนี้เสี่ยงเกินไปที่จะตีพิมพ์ เนื่องจากรอยเตอร์สมีนักข่าวและคณะทำงานจำนวนมากอยู่ในประเทศไทย ดังที่ผมเขียนไว้ในงานชิ้นดังกล่าวและในบทความในหนังสือพิมพ์ The Independent (24) ผมเข้าใจดีที่รอยเตอร์สตัดสินใจเช่นนั้นและขอไม่วิจารณ์รอยเตอร์สในประเด็นนี้ การลาออกของผมทำให้ผมไม่สามารถกดดันกองบรรณาธิการรอยเตอร์สเกี่ยวกับคดีของฮิโรยูกิได้อีกต่อไป แต่ผมก็เฝ้ารอคำสัญญาที่รอยเตอร์สบอกว่าจะแจ้งข้อมูลของฝ่ายตนให้แก่นายกฯอภิสิทธิ์เมื่อใดที่ได้เข้าพบ

ในวันที่ 14 มิถุนายน รอยเตอร์สได้สัมภาษณ์นายกฯอภิสิทธิ์เป็นการเฉพาะ แต่พวกเขากลับไม่ได้มอบข้อมูลให้นายกรัฐมนตรีแต่อย่างใด

ดังนั้น บัดนี้ผมจะเปิดเผยข้อความสำคัญจากรายงานการสอบสวนของฝ่ายที่สามที่รอยเตอร์สได้มอบหมายให้ดำเนินการ ผมขอเก็บชื่อบริษัทที่ดำเนินการสอบสวนไว้เป็นความลับ รวมทั้งรายละเอียดอื่นๆ หากรอยเตอร์สต้องการโต้แย้งว่าข้อความที่ผมจะเปิดเผยนี้เป็นข้อความจากเอกสารจริงหรือไม่ ผมสามารถให้หลักฐานเอกสารที่มีรายละเอียดมากกว่านี้ได้ ผมเปิดเผยข้อมูลเหล่านี้ด้วยความกระอักกระอ่วนใจและไม่มีความปรารถนาใดๆ ที่จะบ่อนทำลายสำนักข่าวรอยเตอร์ส ซึ่งผมยังถือว่าเป็นองค์กรข่าวที่สมควรได้รับความนับถือ อีกทั้งยังเป็นสถานที่ทำงานของเพื่อนร่วมงานและมิตรสหายของผมจำนวนมาก แต่เห็นได้ชัดว่า พฤติกรรมที่ไร้สมรรถภาพ ไร้จรรยาบรรณและไม่สร้างสรรค์ของฝ่ายบริหารระดับสูงบางคนในเอเชีย จะทำให้รอยเตอร์สไม่มีทางค้นพบความจริงเกี่ยวกับการตายของฮิโรยูกิ นอกเสียจากจะมีการปรับปรุงแก้ไขอย่างใดอย่างหนึ่ง ผมหวังว่ารอยเตอร์สจะได้เรียนรู้จากประสบการณ์นี้ และต่อไปข้างหน้าคงไม่มอบหมายอำนาจการตัดสินใจในเรื่องสำคัญเช่นนี้ให้แก่บุคคลที่ขาดความสามารถที่จะประพฤติปฏิบัติตัวอย่างมีสติและมีจรรยาบรรณในสถานการณ์ที่ละเอียดอ่อน ครอบครัวและมิตรสหายของฮิโรยูกิ รวมทั้งคณะทำงานทุกคนของรอยเตอร์ส ควรได้รับการปฏิบัติที่ดีกว่านี้ ข้างล่างนี้คือข้อความที่คัดมาจากรายงานการสอบสวนของฝ่ายที่สาม มันคัดมาตรงตามตัวอักษร ยกเว้นการแก้ไขที่ระบุไว้ด้วยเครื่องหมาย xxxx ในเนื้อความ:

ฮิโรยูกิ มุราโมโตะ (‘ฮิโรยูกิ’) ถูกยิง ค่อนข้างแน่นอนว่าโดยกระสุนความเร็วสูงขนาด 5.56 มม. ในวันที่ 10 เมษายน ที่ถนนดินสอ ทางตะวันตกของกรุงเทพฯ ในเวลา 21:01/2 ตามเวลาท้องถิ่น

XXXXXXX ไม่สามารถดูรายงานการชันสูตรพลิกศพของทางการหรือการพิสูจน์ทางนิติเวชศาสตร์ใดๆ ที่กระทำต่อร่างของเขา อย่างไรก็ตาม จากการสัมภาษณ์ศัลแพทย์ที่ดูแลการจำแนกผู้บาดเจ็บที่โรงพยาบาลกลางเมื่อวันที่ 10 เมษายน เขายืนยันว่า ฮิโรยูกิเสียชีวิตจากแผลฉีกขาดที่ผนังอกทะลุเข้าสู่ช่องเยื่อหุ้มปอด (tension pneumothorax) พร้อมกับการตกเลือดภายในจำนวนมาก ศัลยแพทย์คาดว่าการเสียเลือดเช่นนั้นน่าจะทำให้เสียชีวิตภายในเวลาสองนาที เจ้าหน้าที่รถพยาบาลที่นำฮิโรยูกิส่งโรงพยาบาลยืนยันว่า พวกเขาไม่พบสัญญาณชีพ และแพทย์ที่ตรวจเขาที่โรงพยาบาลกลางระบุว่าเขา ‘เสียชีวิตก่อนถึงโรงพยาบาล’

แผลรูกระสุนเข้าที่เป็นสาเหตุการตายของฮิโรยูกิมีจุดศูนย์กลางอยู่ใต้กระดูกไหปลาร้าและกระดูกโอบอกและตรงกับหัวใจ ศัลยแพทย์ที่ XXXXXXX สัมภาษณ์ยืนยันว่า บาดแผลมีลักษณะของบาดแผลที่เกิดจากกระสุน นอกจากนี้ ฮิโรยูกิมีแผลรูกระสุนออกที่ท้องแขนซ้าย การที่แผลรูกระสุนออกไม่เป็นแนวตรงเช่นนี้ มีลักษณะตรงกับผลกระทบที่เกิดจากกระสุนความเร็วสูงขนาด 5.56 มม. สแตนดาร์ดเนโต้ (และลักษณะบาดแผลไม่สอดคล้องกับกระสุนชนิดอื่นๆ อาทิ ปืนสั้น .38 กระสุนยาง หรือกระสุนจากปืนไรเฟิล AK47)

ถึงเวลาแล้วที่รอยเตอร์สควรเริ่มต้นดำเนินการเพื่อช่วยให้ความจริงเปิดเผยออกมา แทนที่จะสมคบกับการปิดบังความจริงไว้

อ้างอิง:

  1. http://www.reuters.com/video/2011/03/08/a-tribute-to-hiro-muramoto?videoId=193534208
  2. http://thomsonreuters.com/content/press_room/media/558479
  3. http://www.reuters.com/article/video/idUSTRE63B25A20100412?videoId=71024142
  4. http://www.reuters.com/article/2010/04/12/us-thailand-reuters-video-idUSTRE63B25A20100412
  5. http://www.reuters.com/article/2010/11/16/us-thailand-muramoto-idUSTRE6AF30920101116
  6. http://www.reuters.com/article/2010/12/10/us-thailand-security-idUSTRE6B90OR20101210
  7. http://www.reuters.com/article/2011/02/28/us-thailand-security-muramoto-idUSTRE71R3YC20110228
  8. http://www.bangkokpost.com/news/politics/223792/no-firm-view-on-ak-47-role-in-deaths
  9. http://asiancorrespondent.com/43962/thai-military-we-have-not-hurt-or-killed-any-reds/
  10. http://www.bangkokpost.com/news/politics/223658/dsi-changes-ruling-on-cameraman-death
  11. http://www.bangkokpost.com/news/politics/224006/mystery-shrouds-case-of-slain-cameraman
  12. http://www.cpj.org/2011/02/concerns-of-thai-whitewash-in-killing-of-reuters-m.php
  13. http://www.nationmultimedia.com/2011/03/03/national/Police-refute-DSI-finding-on-shot-cameraman-30149971.html
  14. http://www.thebaron.info/mazendana.html
  15. http://www.thebaron.info/dhianajim.html
  16. http://www.thebaron.info/waleedkhaled.html
  17. http://www.thebaron.info/namirnooreldeenandsaeedchmagh.html
  18. http://www.thebaron.info/namirnooreldeenandsaeedchmagh.html
  19. http://www.youtube.com/watch?v=to3Ymw8L6ZI
  20. http://www.thebaron.info/fadelshana.html
  21. http://www.youtube.com/watch?v=8yF0dK7BZIs
  22. http://www.reuters.com/article/2011/03/24/thailand-security-muramoto-idUSSGE72N03120110324
  23. http://www.bangkokpost.com/news/local/231536/reuters-help-sought-in-finding-evidence
  24. http://www.independent.co.uk/opinion/commentators/andrew-macgregor-marshall-why-i-decided-to-jeopardise-my-career-and-publish-secrets-2301363.html บทความนี้ประชาไทแปลแล้ว

สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล"...112 โดยตัวของมันเอง มันมีปัญหาทั้งในระดับตัวบท และในระดับอุดมการณ์เบื้องหลังตัวบท คือแก้ตัวบทแล้ว ถ้าเกิดทัศนะของผู้พิพากษา ของคนตีความกฎหมาย ยังไม่ตีความตัวบทอันนี้ไปตามอุดมการณ์ประชาธิปไตย ถ้ายังตีความในกรอบของสมบูรณาญาสิทธิราชย์อยู่ ก็แก้ปัญหาได้ไม่หมดหรอก...."

Posted by KwamRak on 02.2011 บทความน่าอ่าน 0 trackback
  • ความจริง ผมอยากหาเวลาเขียนถึง 
    Junya Lek Yimprasert เพราะพาดพิงถึงผมมา 2 ครั้ง ในลักษณะไม่ถูกต้อง หาว่า ผม "ไม่ปลื้ม" การเคลื่อนไหว เรื่องล่ารายชื่อ กรณี 112

    จริงๆ ถ้าไมใช่เพราะคุณเล็ก ทำสไลด์ อันหนึ่งที่ยกเรื่อง มาตรา 8 มาในลักษณะที่ "ตัด" (contrast) กับ 112 ผมก็จะไม่พูดอะไรเลยสักคำด้วยซ้
    ำ แม้ผมจะมีความเห็นไม่ตรง ต่อบางเรื่องของการรณรงค์น้นแต่แรก (โดยเฉพาะประเด็น "ตัวเลข" ที่คุณเล็กทำขึั้นมาเรื่อง "เหยื่อ" .. แต่เรื่องนี้ มันเรื่องจ้อย ในปริบทของการรณรงค์ และเป็นเรื่องต้องคุยในเชิงวิเคราะห์ประวัติศาสตร์กันยาว)

    ประเด็นของผมคือ การยก มาตรา 8 มา "ตัด" กับ 112 เช่นนั้น ม้นไม่ถูกต้อง เพราะจริงๆ ในปริบทสังคมไทย เป็นเรืองเดียวกันเลย 2 มาตรานี้

    แล้วผมก็เลยชี้ให้เห็นว่า แต่ไหนแต่ไร ผมเห็นว่า การรณรงค์เรื่อง 112 เพียวๆ เป็นไปไม่ได้ เพราะคนทีต่อต้าน การ "แตะ" 112 นั้น เขาต่อต้าน เพราะมี "ภาพ" หรือ "มายา" ในลักษณะรวมเกียวกับสถาบันฯ อย่างหนึ่ง ดังน้น (ก) ถ้าไม่ดีเบต ประเด็นเรื่อง สถานะอำนาจของสถาบันฯ โดยรวม โดยชี้ให้เห็นว่า สถานะทีเป็นอยู่ ผิด อย่างไร ตั้งแต่การโฆษณาประชาสัมพันธ์เร
    ื่อง "พระราชกรณียกิจ" "โครงการหลวง" ไปจนถึงเรื่องการมี "พระราชดำรัส" สด เป็นต้น ก็เป็นไปไม่ได้ ที่จะทำให้เห็นว่า 112 ผิด อย่างไร คือ ไม่มีทางทำให้เห็นว่า 112 ผิดอย่างไร ถ้าไม่พูดเรื่องพวกนี้ และ (ข) ต่อเนื่องกันคือ ดังนั้น ในทางเป็นจริง จึงเป็นไปไม่ได้ ที่จะ แก้ หรือ เลิก 112 โดดๆ จะต้อง เลิก สถานะแบบทีเป็นอยุ่ของสถาบันฯ ไปพร้อมๆกันด้วย (ซึง ผมใช้คำให้เข้าใจง่ายว่า "ต้องเลิกทั้ง แพ็กเกจ")

    ข้างล่างนี่คือคำของ อ.วรเจตน์ ในรายการ "ตอบโจทย์" ทีผมเห็นด้วยเต็มที่ สิ่งที่ อ.วรเจตน์ พูดก็คือเรื่อง (ถ้าจะใช้คำที่ผมว่า) "ทั้งแพ็กเกจ" นันแหละ

    อย่างไรก็ตาม ผมควรกล่าวอีกครั้ง (เหมือนทีเคยกล่าว ในตอนต้นปี เมือ นิติราษฎร์ นำเสนอร่างแก้ไข 112) ว่า ผมเห็นด้วยกับ "แนวคิด" หรือ "คำอธิบาย" ของ อ.วรเจตน์ และนิติราษฎร์ ในเรื่องนี้ ผมว่า สามารถพูดได้เต็มที่ว่า "เรามองตรงกัน" ปัญหา คือ เมื่อถึงตอนเสนอ ข้อเสนอรูปธรรม ผมมีข้อท้วงติงว่า (ก) ข้อเสนอ "ไม่ครบถ้วน" เหมือนการอภิปรายหรือหลักคิด และ (ข) ข้อเสนอจริงๆ (แก้เหลือ 3 ปี และ 2 ปี) จริงๆ "ขัด" กับตัวหลักคิดทีเสนอด้วยซ้ำ .. คือถ้าทำตามหลักคิด ดังที่ อ.วรเจตน์ สรุปออกมาได้อย่างกระทัดรัด ดีเยี่ยมนี้ ในความเห็นผม จะต้องมีการนำเสนอให้ "เลิกท้ังแพ็กเกจ" รวมทั้งเลิก 112 ด้วยเลย

    "...112 โดยตัวของมันเอง มันมีปัญหาทั้งในระดับตัวบท และในระดับอุดมการณ์เบื้องหลังต
    ัวบท คือแก้ตัวบทแล้ว ถ้าเกิดทัศนะของผู้พิพากษา ของคนตีความกฎหมาย ยังไม่ตีความตัวบทอันนี้ไปตามอุดมการณ์ประชาธิปไตย ถ้ายังตีความในกรอบของสมบูรณาญาสิทธิราชย์อยู่ ก็แก้ปัญหาได้ไม่หมดหรอก...."
    (จาก 
    http://www.matichon.co.th/
    news_detail.php?newsid=1322740603&grpid=01&catid&subcatid )



ตอบโจทย์ว่าด้วย "ข้อเสนอนิติราษฎร์" ตอนจบ: บทสนทนาเรื่องประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112

เดินทางมาถึงค่ำคืนสุดท้ายของการสนทนาในประเด็น "ข้อเสนอนิติราษฎร์" เมื่อคืนวันที่ 30 พฤศจิกายนที่ผ่านมา สำหรับรายการ "ตอบโจทย์" ทางสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส โดยแขกรับเชิญ-ผู้ดำเนินรายการกลุ่มเดิม อันประกอบไปด้วย วรเจตน์ ภาคีรัตน์, สุลักษณ์ ศิวลักษณ์, ไชยันต์ ไชยพร, คำนูณ สิทธิสมาน และ ภิญโญ ไตรสุริยธรรมา


ทั้งหมดสนทนาต่อถึงประเด็นเรื่องการรัฐประหารและระบอบประชาธิปไตยในประเทศไทย ก่อนจะตบท้ายด้วยไฮไลท์สำคัญ คือ การสนทนาเรื่อง "กฎหมายอาญา มาตรา 112"


ซึ่งผู้ร่วมรายการทั้ง 4 คน ต่างมีความคิดเห็นพ้องกันว่ากฎหมายมาตราดังกล่าวควรได้รับการปรับปรุงเปลี่ยนแปลง ด้วยเงื่อนไข จุดยืน ตลอดจนมุมคิด ที่อาจผิดแผกกันไปบ้าง


ตั้งแต่เสนอให้มีการแก้ไข, ยอมรับได้หากมีการแก้ไข, ไปจนถึงให้ยกเลิก โดยผ่านกระบวนการประชาพิจารณ์


ส่วนวรเจตน์ ตัวแทนจากคณะนิติราษฎร์ ก็กล่าวถึงกรณี ม.112 ไว้น่าสนใจหลายประเด็น อาทิ การระบุว่าปัญหาของกฎหมายมาตรานี้อาจมิได้อยู่ที่เรื่องตัวบทเท่านั้น ดังคำกล่าวที่ว่า


"112 โดยตัวของมันเอง มันมีปัญหาทั้งในระดับตัวบท และในระดับอุดมการณ์เบื้องหลังตัวบท คือแก้ตัวบทแล้ว ถ้าเกิดทัศนะของผู้พิพากษา ของคนตีความกฎหมาย ยังไม่ตีความตัวบทอันนี้ไปตามอุดมการณ์ประชาธิปไตย ถ้ายังตีความในกรอบของสมบูรณาญาสิทธิราชย์อยู่ ก็แก้ปัญหาได้ไม่หมดหรอก"


นอกจากนี้ เรายังจะได้ทราบว่า ปัญหา ม.112 เกี่ยวข้องอย่างไรกับข้อเสนอของนิติราษฎร์ ที่เห็นว่าการจัดทำรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ควรย้อนไปดูรัฐธรรมนูญ 3 ฉบับแรก ซึ่งสืบสายลงมาจากการเปลี่ยนแปลงการปกครอง


ติดตามชมบทสนทนา บทวิพากษ์ ที่พึงรับฟังอีกหลายประเด็น ได้ในคลิปต่อไปนี้

 



วิวาทะร้อน 4 นักคิด "วรเจตน์" เปรี้ยง ! นักกม.มหาชนยอมรับ"รัฐประหาร"ถือว่า ศีลขาด!!!

Posted by KwamRak on 30.2011 บทความน่าอ่าน 0 trackback
ในค่ำคืนของวันที่ 29 พฤศจิกายน 2554 รายการ "ตอบโจทย์" ยังเกาะติดประเด็น  "ข้อเสนอนิติราษฏร์" ตอนที่ 2 โดยได้เชิญวิทยากรหน้าเดิมจากตอนที่ 1 ได้แก่ รศ.ดร.วรเจตน์ ภาคีรัตน์ หนึ่งในนักวิชาการคณะนิติราษฎร์ : นิติศาสตร์เพื่อราษฎร, นายสุลักษณ์ ศิวลักษณ์ นักคิดนักเขียน, รศ.ดร.ไชยันต์ ไชยพร อาจารย์คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และ นายคำนูณ สิทธิสมาน สมาชิกวุฒิสภา  มาแสดงความคิดเห็นที่มีต่อ "ข้อเสนอนิติราษฏร์" โดยมีภิญโญ ไตรสุริยธรรมา เป็นผู้ดำเนินรายการ

 โดยในเทปบันทึกภาพนี้ ประเด็นที่สำคัญก็คือ ตกลงแล้วนักคิดแต่ละคน เห็นด้วยกับการ "รัฐประหาร" เมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2549 หรือไม่?

 หลังจากที่ออกความเห็นแล้ว ดูเหมือนว่า ทั้ง 3 นักคิด นายสุลักษณ์ ศิวลักษณ์, รศ.ดร.ไชยันต์ ไชยพร และนายคำนูณ สิทธิสมาน รวมไปถึง ผู้ดำเนินรายการ ภิญโญ ไตรสุริยธรรมา จะยิงประเด็นมาที่วรเจตน์ ภาคีรัตน์ ตัวแทนคณะ"นิติราษฏร์" ให้อธิบายความเห็นที่มีต่อ "การรัฐประหาร" ในมุมมองของนักกฎหมายมหาชน

 เริ่มจากนายสุลักษณ์ ศิวลักษณ์ ซึ่งที่ผ่านมา สมัยตอนพลเอกสุจินดา คราประยูร ทำรัฐประหาร เขาก็ไปต่อต้านการรัฐประหาร แต่พอในยุค คมช.(คณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ ) สุลักษณ์ เดินสาย อธิบายให้ชาวโลกเข้าใจว่า ทำไมคราวนั้นต้องรัฐประหาร?

 สุลักษณ์อธิบายว่า รัฐประหารคือการยึดอำนาจโดยทหาร ถ้าการยึดอำนาจนั้น ยึดอำนาจจากเผด็จการ เช่น ยึดอำนาจจากสมบูรณาญาสิทธิราชย์ ปี 2475 เขาเห็นว่ามีความชอบธรรม เพราะยึดอำนาจมาเพื่อราษฎร เพื่อความถูกต้อง เพื่อให้ทุกคนอยู่ใต้กฎหมายเดียวกันหมด

 ส่วนรัฐประหารตั้งแต่ปี 2490 เป็นต้นมา ยึดอำนาจเพื่อเผด็จการทั้งนั้น ทำลายประชาธิปไตยมาหมดเลย และก็ไม่ได้ฟื้นมาจนถึงเดี๋ยวนี้

 เพราะฉะนั้น การรัฐประหาร คือความเลวร้าย ถ้ายึดอำนาจจากประชาธิปไตย ส่วนการยึดอำนาจจากเผด็จการเป็นความถูกต้อง เพียงแต่ว่า...

 "การปกครองของทักษิณในเวลานั้น รูปแบบเป็นประชาธิปไตย แต่เนื้อหาสาระเป็นเผด็จการ ทุนนิยมเลยทีเดียว และลืมไปนะครับ เวลานี้มีขบวนการต่อต้านทักษิณขึ้นสนามหลวงกัน มีที่เชียงใหม่ มีหลายต่อหลายแห่ง ผมอุดหนุนพวกนี้เต็มที่เลย เพราะเห็นว่า เมื่อรัฐ รวมไปถึง รัฐสภา ไม่มีความชอบธรรม จริยธรรมแล้ว อำนาจอยู่ที่ประชาชน และประชาชนสามารถเอาชนะทักษิณ น่าเสียใจว่า ทหารมาแย่งอำนาจประชาชนเสีย...

 ...คมช. อาจจะไม่เลวร้ายเท่าทักษิณ แต่ไม่มีกึ๋น ไม่ได้ทำอะไรเลย คุณปกครองเลวร้ายกว่าทักษิณ เพราะฉะนั้น ผมอาจจะเชียร์รัฐประหารระยะแรก ที่เอาชนะมาร แต่เสร็จแล้ว ไม่ได้เป็นพระมา"

 ส่วน คำนูณ สิทธิสมาน ได้ให้ความเห็นต่อการ "รัฐประหาร" เมื่อปี 2549 ไว้ว่า การรัฐประหาร เพียงเพื่อเปลี่ยนผู้ปกครอง หรือเข้ามาใช้แบบเก่า เขาไม่เห็นด้วยทั้งนั้น แต่ความไม่ถูกต้องของรัฐประหาร หรือความเลวของสิ่งๆหนึ่ง มันไม่อาจทำให้สิ่งอีกสิ่งหนึ่งที่เขาไปโค่นล้มไป มันดีงามขึ้นมาได้ ถ้าหากไม่ดีไม่งามอยู่ก่อนแล้ว

 "ระบอบก่อนรัฐประหาร 19 กันยา ไม่ใช่ระบอบประชาธิปไตยสมบูรณ์เหมือนในยุโรป ในสหรัฐอเมริกา แต่มันเป็น สุดแท้แต่จะเรียก ประชาธิปไตยแต่เพียงรูปแบบ สมบูรณาญาสิทธิทุน หรืออะไรก็แล้วแต่ คณะรัฐประหาร เขาล้มระบอบนั้นไป แต่ความผิดอันยิ่งใหญ่ก็คือ เขาไม่ได้สร้างอะไรใหม่ขึ้นมา สังคมเลยจมดิ่งสู่ความเลวร้ายมาตลอด แล้วทำให้คนจำนวนหนึ่งที่ไม่เอารัฐประหาร กลับเห็นดีเห็นงามกับสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนรัฐประหาร"

 เขากล่าวต่อว่า บ้านเมือง ผ่านจุดขึ้นแย้งมา 5-6 ปี ถ้าจะปรองดอง ประเทศไทยจะเดินหน้าต่อไปแบบนี้ไม่ได้แล้ว ถึงเวลาปฏิรูป รัฐประหารเลว ล้างผล ก็ใช่ว่า จะมีประชาธิปไตยที่สมบูรณ์ขึ้นทันที ทำไมไม่ใช้จังหวะนี้ที่จะร่างรัฐธรรมนูญกันใหม่ ทำไมจะต้องมีหมวดว่าด้วยการล้างผลของการรัฐประหาร สมมติว่ามีก็ได้ แต่ทำไมเราไม่มีหมวดว่าด้วยการปฏิรูปประเทศ?

 เขาฝากคำถามข้างต้นถึงวรเจตน์ ภาคีรัตน์ ตัวแทนคณะ"นิติราษฏร์"

 ทางไชยันต์ ไชยพร ได้พูดถึงประเด็น "รัฐประหาร" ไว้ว่า เขายอมรับอยู่เงื่อนไขเดียว คือการยุติเงื่อนไขที่จะนำไปสู่การนองเลือด คือจะไปพัฒนาประชาธิปไตย ล้างการทุจริตคอร์รัปชั่น มันก็ล้างพวกหนึ่งไป อีกกลุ่มหนึ่งก็กลับมาทุจริต ในส่วนนี้เขาไม่คาดหวังอะไรมาก แต่คิดว่า ถ้าจะล้างรัฐประหารให้หมดเลย มันล้างไม่ได้ เพราะเรายอมรับ เราเฉยมานาน แต่ตอนนี้เป็นนิมิตหมายดีที่จะทำ

 "ผมคิดแทน นิติราษฎร์ 5 ปียังไม่สาย เพราะประชาชนเข้มแข็งมาก นิติราษฎร์จุดประกายตรงนี้ ถ้าตื่นตัวแล้วก็เอาสิ จะทำให้รัฐประหารไม่เกิดขึ้นในอนาคต ถ้าจะทำ ก็ทำให้รอบด้าน ชัดเจน"

 วรเจตน์อธิบายประเด็นเหล่านี้ในมุมมองของเขาว่า

 เวลาที่เราลบล้างผลพวงของรัฐประหาร ไม่ได้หมายความว่า เราเห็นดีเห็นงามกับสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนที่จะทำการรัฐประหาร เพราะไม่อย่างนั้น เราคงไม่บอกว่าให้ดำเนินการตามกระบวนการยุติธรรมปกติ

 "ในทางประชาธิปไตย มันคงต้องมีหลักการพื้นฐานบางอย่าง มีคุณค่าเบื้องต้นที่เรายอมรับกันก่อน รัฐบาล จะอย่างไรก็ตาม อย่างน้อย เขาผ่านการเลือกตั้ง เพื่อให้ประชาธิปไตยของเราพัฒนาไป มันต้องอดทน และทำให้เกิดความเข้มแข็งทางสติปัญญา ก็คือวิพากษ์วิจารณ์กัน ชี้ให้คนเห็น พยายามใช้ความอดทนในการอธิบาย แล้วสุดท้ายจะค่อยๆเปลี่ยนและเปลี่ยนแบบเข้มแข็ง...

 ...เพราะฉะนั้น โดยพื้นฐานของผม จึงบอกว่า ผมนี่รับไม่ได้ กับการรัฐประหาร โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ผมเป็นนักกฎหมายมหาชน ด้วยเรียนเรื่องตรงนี้มา ผมคิดว่ามันเป็น ′ศีล′ ของนักกฎหมายมหาชน รับเมื่อไหร่ ศีลผมก็ขาด และก็ไม่มีข้อยกเว้น การเปลี่ยนแปลงต้องเปลี่ยนแปลงไปตามระบบของมัน แต่เอาล่ะ มันเกิดขึ้นมาแล้ว คำถามก็คือ เราจะเดินไปข้างหน้าอย่างไร  ผมเห็นด้วยกับการเสนอเรื่องการปฏิรูปประเทศ ว่าควรจะเดินไปทางไหน แต่ปัญหาก็คือ คุณค่าพื้นฐานทางประชาธิปไตย ถ้าเรายังรับตรงนี้ตรงกันไม่ได้ ผมคิดว่ายาก"

 ติดตามคำอธิบายของ "วรเจตน์" ที่เหลือได้ที่คลิปข้างต้น
และรอติดตาม "ข้อเสนอนิติราษฏร์" ตอนที่ 3 ซึ่งเป็นตอนสุดท้ายได้ที่รายการ "ตอบโจทย์" ในคืนวันที่ 30 พฤศจิกายน 2554 เวลา 4 ทุ่มกว่า

20 ประโยคสั้นเมื่อคุณได้อ่านแล้ว..เจ็บจี๊ดสะเทือนหัวใจ

Posted by KwamRak on 24.2011 บทความน่าอ่าน 0 trackback
20 ประโยคสั้นเมื่อคุณได้อ่านแล้ว..เจ็บจี๊ดสะเทือนหัวใจ

1. เคยไหม เวลาเรา " งอน " เขาอยู่ ..แต่เราต้อง " หาย " งอนและกลับไปเป็นฝ่าย " ง้อ " เขาแทน

2. มือที่ 3 ที่4 ที่5 เค้าก็มี "หัวใจ"แค่มา "ช้าไป" เท่านั้นเอง

3. เคยไหม..นั่ง " รอ " โทรศัพจากใครบางคนทั้งๆที่รู้ดีว่า มันไม่มีทาง " ดัง "

4. ร้อยละ 100% ของ "ความเข้าใจผิด" ..มักจะเกิดขึ้นจาก "การคิดไปเอง"

5. เคยไหม.. บางครั้ง " คิดถึง " อยาก " ทัก " แต่เพราะ " ไม่ใช่ " คน " รัก " เลยไม่ " กล้า ทักซักที

6. บางครั้ง ก็ หึง .. แต่ ไม่กล้า แสดงออก .. บางครั้ง ก็เหมือน ถูกหลอก .. แต่ ไม่กล้า "ถาม"

7. โทรไป .. "คนรับ" ถามว่า "มีอะไร" .. "คนโทร" น้ำตาจะไหล .. บอก "ไม่มีอะไร ไม่ได้ตั้งใจโทร"

8. เคยไหม? ที่ต้องกลั้น " น้ำตา " เอาไว้ " ...แต่ " สุดท้ายมันก็ " ไหล " ออกมาจนได้

9. เขาจะชอบเรารึเปล่า "ไม่สำคัญ"แต่ที่สำคัญ.. เรากล้าบอกเขาไหม... "ว่าเราชอบเขา"

10. หลายคน มัก "รอคนรัก"...แต่แทบทุกคน "ไม่รักคนรอ"....จิงมั๊ย ?

11. ไม่มีใครให้ใช้คำว่า "เเฟน" ก็ไม่เคยคิดเป็นตัวเเทนของคำว่า "ชู้"ไม่มีใครให้เดิน "เคียงคู่" ก็ไม่ได้หมายความว่า "กรู" จะไม่มีคนเคียงข้าง

12. ที่ "กวนใจ" เธอ เพราะไม่อยากให้ เธอ "ลืมกัน"ที่ "แกล้ง" เธอทุกวัน เพราะ...ไม่อยากให้เธอเห็นใคร "สำคัญ" ไปกว่าฉัน เท่านั้นเอง

13. เชื่อไหม ? อีกหนึ่งปัจจัยที่ทำให้เรา "ลืมแฟนเก่าไม่ได้" ก็คือ "เพลง" ที่เราฟังกันอยู่ทุกวันนี้แหละ

14. '' เขาไม่ได้รักคนอื่น '' ก็ไม่ได้หมายถึงว่า"เขาจะรักเรา" จริงไหม ?

15. บังคับตัวเองให้เลิก.."เหงา" ยังดีกว่าบังคับ.."เขา" ให้กลับมา

16. เป็นคน"จำง่าย"แต่!"ลืมยาก"เก่งเรื่อง"คิดมาก"กับ"คิดไปเอง"

17. เคยไหม รู้ทั้งรู้ว่า "ไม่มีโอกาส".. แต่ก็ยัง "แอบหวัง"

18. (90%) ของคนที่พูดว่า " ไม่กวนละ " จริงๆเเล้วน่ะ อยากคุยต่อ !!

19. เคยมั๊ย ? '' โทรคุยทุกวัน .. วันละเป็นชั่วโมง '' ''สุดท้าย..ก็เป็นได้แค่เพื่อนกัน''

20. เวลาทำอะไรพิเศษ ให้กับคนพิเศษแต่เค้าไม่รู้สึกพิเศษ "เราก็จะเจ็บเป็นพิเศษ"

วิธีตรวจสอบระบบไฟฟ้า โครงสร้างอาคาร หลังน้ำลด

Posted by KwamRak on 23.2011 บทความน่าอ่าน 0 trackback
วิธีตรวจสอบระบบไฟฟ้า โครงสร้างอาคาร หลังน้ำลด

อธิบดีกรมสนับสนุนบริการสุขภาพ แนะวิธีตรวจสอบระบบไฟฟ้า-โครงสร้างอาคาร หลังน้ำลด เพื่อป้องกันความเสียหายของชีวิตและทรัพย์สิน

นพ.สมชัย ภิญโญพรพาณิชย์ อธิบดีกรมสนับสนุนบริการสุขภาพ เปิดเผยว่า การตรวจสอบระบบไฟฟ้าและโครงสร้างอาคารหลังจากน้ำลด ถือเป็นสิ่งจำเป็นในการป้องกันความเสียหายของชีวิตและทรัพย์สิน ซึ่งการตรวจสอบระบบไฟฟ้า เมื่อกลับเข้าบ้านให้เปิดคัทเอ้าท์ เพื่อให้มีกระแสไฟฟ้าเข้า หากจุดใดในระบบยังเปียกชื้นอยู่คัทเอ้าท์จะตัดไฟ ให้เปลี่ยนฟิวส์แล้วทิ้งไว้ประมาณ 1 วัน เพื่อให้ความชื้นระเหยออกไป

ให้ลองเปิดสวิตซ์ไฟฟ้าทีละจุด ตรวจเช็คการทำงานของทุกจุด จากนั้นให้ลองดับไฟทุกจุดในบ้าน ปลดปลั๊กเครื่องใช้ไฟฟ้าออกทั้งหมด แต่เปิดคัทเอ้าท์ทิ้งไว้ แล้วให้ตรวจเช็คมิเตอร์ไฟฟ้าว่าหมุนหรือไม่ หากไม่เคลื่อนไหวแสดงว่าไฟฟ้าในบ้านเป็นปกติ หากมิเตอร์หมุนแสดงว่าอาจเกิดไฟฟ้ารั่วภายในบ้าน ให้ตามช่างไฟมาตรวจเช็ค

หากต้องการป้องกันระบบไฟฟ้าจากภาวะน้ำท่วมในอนาคต ให้ปรับตำแหน่งปลั๊กไฟทั้งหมดภายในบ้านไปอยู่ที่ระดับประมาณ 1.10 เมตรจากพื้นบ้าน หรือแยกวงจรไฟฟ้าออกเป็น 2-3 วงจร เพื่อความสะดวกต่อการควบคุมการเปิด-ปิดและซ่อมแซมบำรุงรักษาวงจรไฟฟ้าในบ้าน

ส่วนอุปกรณ์ไฟฟ้าที่ถูกน้ำท่วม เช่น เครื่องปรับอากาศ ตู้เย็น เครื่องซักผ้า อย่าเพิ่งเปิดใช้โดยเด็ดขาด เพราะอาจเสี่ยงต่อการเกิดไฟฟ้าลัดวงจรได้ ควรนำช่างมาตรวจเช็คให้แน่ใจก่อน

ส่วนโครงสร้างอาคาร ที่จมน้ำอยู่เป็นเวลานาน เช่น ฝ้าเพดาน รั้วคอนกรีต ประตู-หน้าต่างที่ทำจากไม้ อาจก่อให้เกิดการบวม หรือเปื่อยยุ่ย หากฝ้าเพดานเปื่อยยุ่ยให้เลาะออกและติดตั้งใหม่ เพื่อป้องกันฝ้าเพดานร่วงหล่นลงมา หากประตู-หน้าต่างไม้ที่เกิดการบวมและบิดตัว ควรปล่อยให้แห้งสนิทก่อน จึงค่อยทาสีใหม่ หากโครงสร้างเป็นเหล็กและเกิดสนิม ให้ใช้กระดาษทรายขัดสนิมออกให้หมดก่อนทาสีใหม่พร้อมยากันสนิม แล้วค่อยทาสีใหม่

@TPBS

Thaksin visiting Seoul to observe anti-flood projects

Posted by KwamRak on 23.2011 บทความน่าอ่าน 0 trackback
 

Thaksin visiting Seoul to observe anti-flood projects
Photo : EPA November 22, 2011 5:02 am 

Thai FM Surapong visited same project last month
Fugitive former prime minister Thaksin Shinawatra is in South Korea and will be visiting the four-river restoration project, Xinhua news agency has reported.

It quoted Seoul's Ministry of Land, Transportation and Maritime as saying the three-day visit will take Thaksin to the sites of project, which aimed to refurbish the country’s four main rivers - the Han, Nakdong, Geum and Yeongsan - allowing him to see first hand Seoul’s river harnessing and flood control measures.

The Thai government, led by Thaksin’s sister Yingluck Shinawatra, is looking to the project, following the worst flood in decades, which affected 64 out of 77 of Thailand's provinces, the ministry said.

Thailand’s Foreign Minister Surapong Tovichakchaikul visited the same project in October. Thaksin is scheduled to leave South Korea on Thursday, it added.
 




"ทักษิณ" เยือนเกาหลีใต้ ชมโครงการปรับปรุงแม่น้ำสาย
หลัก 
ข่าวต่างประเทศช่อง 7 วันที่ 22 พ.ย.54 "ทักษิณ" เยือนเกาหลีใต้ ชมโครงการปรับปรุงแม่น้ำสาย
หลัก : ทางการเกาหลีใต้เปิดเผยว่า "ในวันนี้ พันตำรวจโททักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรีของไทย จะเดินทางเยือนเกาหลีใต้เป็นเวลา 3 วัน เพื่อเยี่ยมชม โครงการปรับปรุง และพัฒนาแม่น้ำสายหลัก 4 สายของเกาหลีใต้ ซึ่งจะมีการตรวจสอบการควบคุมแม่น้ำในกรุงโซล" และมาตรการเตรียมรับมือกับภัยน้ำท่วม โดยรัฐบาลไทยกำลังต้องการแนวทางในการรับมือกับปัญหาอุทกภัย ครั้งรุนแรงที่สุดในรอบ 50 ปี ที่กำลังเกิดขึ้นอยู่ในขณะนี้ 
http://www.ch7.com/news/news_international_detail.aspx?c=3&p=9&d=165911

ฉันรักธรรมศาสตร์เพราะธรรมศาสตร์สอนให้ฉันลักประชาชน!!

Posted by KwamRak on 20.2011 บทความน่าอ่าน 0 trackback
 http://drama-addict.com/2011/11/20/%E0%B8%89%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%B0%E0%B8%98/

img436

เรื่องมันมีอยู่ว่ามีอมยิ้มคนนึงชื่อ “ของเล่นเศรษฐี” มาตั้งกระทู้ในห้องศาลาประชาคม

โดยเอารูปถ่ายชีวิตประจำวันของอาสาสมัครช่วยเหลือผู้ประสบภัย ที่ศูนย์อพยพใน ม.ธรรมศาตร์ ศูนย์รังสิตมาเผยแพร่

img385

จขกท ก็โพสภาพไปพลาง เล่าชีวิตประจำวันของตัวเองในฐานะอาสาสมัครไปพลาง

:smile: รูปถ่ายในกระทุ้นี้มีเยอะมากๆ จนแอดมินยังสงสัยเลยว่ามันเอาเวลาที่ไหนไปถ่ายรูปเยอะขนาดนี้วะ?

img418 img419

;-) หลังจากโพสภาพไปมากมาย นายของเล่นเศรษฐีก็ปิดท้ายว่าถึงตูจะไม่ใช่นักศึกษาของ มธ.

แต่ก็รู้สึกภูมิใจอย่างยิ่งที่ได้ร่วมงานกับชาว มธ. ทุกทั่น ถ้าตูอู้งานไปบ้างในบางครั้ง

เพราะแอบเอาเวลาไปถ่ายรูปเหล่านี้ ก็ต้องขออภัยอาสาสมัครทุกทั่นด้วยก็แล้วกันนะพวกเธอว์ บลาๆ

img386

:evil: ชาวพันทิปพออ่านกระทุ้นี้จบก็พากันซาบซึ้งจนน้ำตาไหลนองหน้า

และพากันชื่นชมนายของเล่นเศรษฐีในฐานะอาสาสมัครว่าหัวใจมึงมันสุดยอดไปเลยว่ะ

img420

:lol: ทีนี้มันเริ่มดราม่าเมื่อมีบัตรผ่านคนนึง ออกมาแฉนายของเล่นเศรษฐีว่าเมิงจะมาสร้างภาพอะไรแถวนี้ว้าาาา

วันๆเอาแต่ถือวอเดินไปเดินมา ไม่ก็ถ่ายรูปเพื่อเอามาตั้งกระทู้ในพันทิป

แทนที่มึงจะไปช่วยอาสาสมัครคนอื่นๆแพ็คข้าวของ แล้วไม่ทราบว่าตอนที่น้ำทะลักเข้ามาที่ศูนย์อพยพ

ชาวบ้านชาวช่องและอาสาสมัครคนอื่นๆต่างพากันช่วยยกกระสอบทรายจนมือแทบหัก

ไม่ทราบว่าตอนนั้นมึงไปมุดหัวอยู่ที่ไหนวะครับ? เอาเป็นว่ากรูก็ชื่นชมนะครับที่มึงเป็นอาสาสมัครถึงวันสุดท้าย

:razz: แต่มึงช่วยเลิกสร้างภาพว่าตัวเองเป็นฮีโร่อาสาสมัครผู้เสียสละโคตรพ่อโคตรแม่ซักทีเถอะว่ะ

img387

ชาวพันทิปก็ด่านายบัตรผ่านคนนี้ว่าที่มึงออกมากล่าวหานายของเล่นเศรษฐี

:o เพราะมึงอิจฉาริษยาที่ชาวพันทิปชื่นชมในความเสียสละของเขาใช่มั้ย!?

img388

อมยิ้มคนนึงชื่อ Avanyere ก็ถามนายของเล่นเศรษฐีว่าไม่ทราบว่าเอ็งทำงานเป็นอาสาสมัครอยู่ฝ่ายไหนคะ?

:cry: แบบว่าที่ฟังมาจากอาสาสมัครคนอื่นอีกทีนึง มันไม่เหมือนกับที่เอ็งเล่าในกระทู้นี้เลยอ่ะค่ะ!?

img389

ซึ่งนายของเล่นเศรษฐีก็ตอบว่าเขาทำหน้าที่เป็นผู้ดูแลอาสาสมัครหน้าใหม่ๆ

:lol: แต่ถ้ามีข้อสงสัยอะไรก็ไปดูในภาพข้างล่างนี่ละกัน เพราะมันสามารถอธิบายได้ทั้งหมด

img390

:evil: ภาพที่ว่าก็คือภาพนี้ครับ สรุปว่านายของเล่นเศรษฐีจะบอกว่าตัวเองทำห่าอะไรก็โดนคนวิจารณ์อยู่ดีว่างั้นเหอะ

U11245101

Avanyere ก็ถามนายของเล่นเศรษฐีว่าช่วยขยายความหน่อยได้มั้ยว่าไอ้การดูแลอาสาสมัครเนี่ยมันมีหน้าที่อะไรบ้าง

:lol: คือที่ได้ยินมาเขาว่าเอ็งทำหน้าที่เป็นพวกขนกระสอบทรายอ่ะค่ะ

img421

:smile: และกรูไม่ได้มาจับผิดมึงนะคะ แต่มีคนเล่าให้ฟังว่าที่นายบัตรผ่านคนเมื่อตะกี้พูดมามันเป็นเรื่องจริง

และอาสาสมัครคนที่เล่าเรื่องนี้ให้ชั้นฟังเขาก็บอกว่าไม่เคยเห็นเอ็งทำงานเลย

ชั้นก็เลยมาถามไงว่าเอ็งทำงานอยู่ฝ่ายไหน เพราะการที่อาสาสมัครคนอื่นๆไม่เคยเห็นเอ็งทำงาน

อาจเป็นเพราะว่าเอ็งรับผิดชอบงานด้านอื่น ที่ไม่ต้องเจออาสาสมัครบ่อยๆยังไงล่ะคะ

img392

:razz: ชาวพันทิปส่วนมากก็ด่าคนที่ออกมาจับผิดนายของเล่นเศรษฐีว่าไอ้ห่าพวกนี้มันดีแต่จับผิดชาวบ้านไปวันๆ

ไม่คิดจะสนับสนุนให้คนทำดีอย่างที่นายของเล่นเศรษฐีไปเป็นอาสาสมัครเล้ยยย เพราะแบบนี้ไงคนดีมันถึงได้น้อยลงทุกวันๆ

img395

ส่วนนายของเล่นเศรษฐีก็ไม่ชี้แจงอะไรเพิ่มเติม แต่โบ้ยให้ไปดูภาพคนแก่และเด็กขี่ลาภาพนั้นแทน

img398

:x Avanyere ก็ชักยั้วะและถามนายของเล่นเศรษฐีว่าใจคอเอ็งไม่คิดจะชี้แจงอะไรเลยซักคำเรอะ?

img399

Avanyere ยังบอกอีกว่าเอ็งจะตั้งกระทู้เล่าชีวิตอาสาสมัครก็คงไม่มีใครว่าหรอกนะ

:mrgreen: ต่อให้เอ็งไม่ช่วยงานอาสาสมัครคนอื่นเลยก็ไม่เป็นไร แต่ขอให้เอ็งช่วยเลิกเสนอหน้าหาความดีความชอบใส่ตัวซักทีเถอะ

img400

:x นายของเล่นเศรษฐีก็ชี้แจงว่าที่ตูเอารูปมาโพสในกระทู้นี้ไม่ได้มีเจตนาจะอวดอ้างตนเป็นคนดี

หรือรับความดีความชอบแต่เพียงผู้เดียวจริงๆนะเว้ย!! ภาพที่กรูโพสมันก็เป็นภาพของอาสาสมัครทั้งหมด

ที่มีรูปของกรูปนมามั่งก็ไม่เห็นจะแปลก ก็มันเป็นภาพที่ถ่ายมาจากกล้องมือถือของกรูนี่หว่า

:arrow: และถ้ามีคนชื่นชมกรูในกระทู้นี้ มันก็เหมือนกับชื่นชมอาสาสมัครคนอื่นๆในศูนย์รังสิตนั่นแหละ

img423

:???: แล้วเอ็งล่ะ? ชีวิตอาสาสมัครหลายวันที่ผ่านมามันสอนอะไรให้เอ็งบ้าง หรือว่ามึงไม่เคยเรียนรู้อะไรเลยวะ?

ถ้ามึงได้เรียนรู้หรือผ่านประสบการณ์อะไรดีๆที่นั่นก็เอามาแบ่งปันให้ชาวบ้านเขาได้รับรู้เหมือนที่กรูทำมั่งเซ่!!

img424

:razz: Avanyere ก็โวยใส่ของเล่นเศรษฐีว่ามึงพูดห่าอะไรของมึงวะ?

ทำไมถึงไม่ยอมตอบคำถามของกรูซักที แบบนี้มันแถจนซี่โครงแหกกันชัดๆเลยนี่หว่า

img402

นายของเล่นเศรษฐีก็ยืนยันว่ากรูไม่ตอบคำถามของมึงว่ะ ส่วนมึงก็เชิญไสหัวไป

:mrgreen: หาอะไรจรรโลงใจอ่านซะมั่งนะ เผื่อว่ามันจะได้ยกระดับจิตใจต่ำๆของมึงให้สูงขึ้นมาบ้าง!!

img403

และใครจะด่ากรูยังไงก็เชิญ แต่กรูขอยอมก้มหน้าก้มตาโดนด่าจากคนที่ไม่รู้4รู้8อะไรเลย

:twisted: โดยเอาเวลาที่จะใช้เถียงกับพวกเอ็งในกระทู้นี้ ไปบำเพ็ญประโยชน์เพื่อสังคมจะดีกว่าว่ะ!!

img427

หลังจากนั้นทั้งสองฝ่ายก็ต่อปากต่อคำกันประปารย และดูเหมือนว่ากระทู้นี้จะเงียบหายไปเหมือนคลื่นกระทบฝั่ง

:?: แต่ทว่า!! กลับมีอมยิ้มอีกคนที่ชื่อ Beamzter ออกมาตั้งกระทู้แฉนายของเล่นเศรษฐีมั่ง!!

img404

:???: นาย Beamzter ก็ออกตัวว่ากรูเห็นอาสาสมัครที่วันๆไม่ทำงานทำการ

เอาแต่อู้ แต่เสือกมาตั้งกระทู้เอาหน้าในพันทิปแล้วกรูทนไม่ได้จริงๆว่ะ

:evil: ถ้ากรูไม่ออกมาแฉความจริงให้สังคมประจักษ์มั่ง กรูว่าอาสาสมัครที่เขาตั้งใจทำงานจริงๆคงเสียกำลังใจแย่เลย!!

img405

จากนั้นนาย Beamzter ก็กล่าวหานายของเล่นเศรษฐีในหลายๆประเด็น

เช่นมาขึ้นรถรับส่งอาสาสมัครก็สายโด่ง ไม่ค่อยช่วยงานอาสาสมัครคนอื่นๆเอาแต่ชอบอู้ไปวันๆ

:lol: คล้ายๆกับที่บัตรผ่านพูดเอาไว้ในกระทุ้แรกนั่นแหละ แต่ที่ร้ายแรงที่สุดคือนาย Beamzter

:?: กล่าวหานายของเล่นเศรษฐีว่าคัดของบริจาค เช่น พวกเสื้อผ้ารองเท้าที่ดูดีมีราคาแพ็คใส่ห่อกลับบ้าน!!

img426

นาย Beamzter ก็บอกว่าที่กล่าวหานายของเล่นเศรษฐีว่าแอบหยิบของบริจาคกลับบ้านเนี่ย

:smile: กรูไม่มีหลักฐานหรอกนะ นอกจากภาพถ่ายของมันกับถุงบรรจุของบริจาคที่มันกำลังจะหิ้วกลับบ้านภาพนี้เท่านั้น!!

img410

NE11351

จากนั้นนาย Beamzter ก็ฝากข้อความถึงนายของเล่นเศรษฐีว่าที่เอ็งเคยพูดเอาไว้ในกระทู้ก่อนว่า..

ยอมอดทนเวลาโดนคนต่อว่าเพื่อเอาเวลาไปบำเพ็ญประโยชน์ดีกว่ามาโต้ตอบกับพวกกรูเนี่ย

:twisted: ไม่ทราบว่ามึงจะเอาเวลาที่ไหนไปบำเพ็ญประโยชน์วะครับ? ในเมื่อมึงเอาแต่อู้งานกับเลือกแพ็คของกลับบ้านไปวันๆ

img428

ฝ่ายนายของเล่นเศรษฐีที่โดนกล่าวหาว่าแฮ๊ปของบริจาคกลับบ้านก็ออกมาตอบโต้มั่ง

:???: โดยแฉกลับว่าไอ้พวกอาสาสมัครธรรมศาสตร์คนอื่นๆที่ศูนย์รังสิตมันก็แฮ๊ปของบริจาคกลับบ้านเหมือนกันล่ะวะ!!

img409

:evil: โดยอาสาสมัครที่นั่นจะใช้ศัพท์น่ารักๆแทนการแฮ๊ปของว่า “ดอย” นายของเล่นเศรษฐีก็แฉว่า

พอมีของบริจาคเป็นพวกเสื้อผ้าหรือเครื่องประดับมาถึง อาสาสมัครก็จะรุมทึ้งและดอยของที่ตัวเองถูกใจใส่ห่อกลับบ้าน

และนายของเล่นเศรษฐีก็ยอมรับว่าเขาเองก็ดอยของบริจาคกลับบ้านเหมือนอาสาสมัครคนอื่นๆเหมือนกัน

:twisted: แต่ที่มีคนออกมาแฉว่ากรูทำแบบนั้น เป็นเพราะว่าไอ้คนแฉมันไม่พอใจที่เขาได้เก้าอี้ที่นอนสุดหรูกลับบ้านใช่มั้ยล่ะ!!

img411

นายของเล่นเศรษฐีก็แฉต่อว่าตอนแรกไอ้เก้าอี้นั่งเล่นตัวนี้ อาสาสมัครคนนึงในนั้นเขาจองไว้

แต่ไอ้อาสาสมัครคนนั้นมันไปขนของบริจาคชิ้นนึงที่ใหญ่มากกกกก ถึงขนาดต้องใช้คนสิบคนช่วยขนกลับบ้าน

และตูได้ยินอาสาสมัครคนนั้นพูดระหว่างทางว่าไม่เอาเก้าอี้ที่นอนตัวนั้นแล้ว ตูก็เลยไปไปหยิบมันกลับบ้าน

:shock: จนชาวบ้านชาวช่องในศูนย์รังสิตเขาเอาไปลือกันให้แซ่ดว่ากรูแบกของบริจาคกลับบ้านเป็นลังๆ

ทั้งๆที่ประเด็นก็คืออาสาสมัครของธรรมศาสตร์รังสิตมันหยิบของบริจาคกลับบ้านทุกคน แต่ทำไมถึงมาโจมตีกรูอยู่คนเดียววะ!?

แล้วนายของเล่นเศรษฐีก็ขู่กลับว่ามึงคิดให้ดีๆนะเว้ยว่าการที่มึงออกมาแฉกรูมันคุ้มมั้ย?

:mrgreen: เพราะมึงกำลังเอาชื่อเสียงของมหาลัยธรรมศาสตร์ทั้งสถาบัน มาแลกกับชื่อเสียงของกรูแค่คนเดียวนะ!!

img413

จากนั้นนายของเล่นเศรษฐีก็แก้ตัวเรื่องที่หยิบของบริจาคกลับบ้านว่าของทุกชิ้นที่ตูหยิบกลับมา

:evil: กรูเอาไปใช้งานจนคุ้มค่าจริงๆนะ ถ้ากรูเอาไปใช้แบบทิ้งขว้างกรูก็ขอสาปแช่งให้ตัวเองมีอันเป็นไป!!

และทุกวันนี้กรูก็ยังเป็นอาสาสมัครช่วยเหลือผู้ประสบภัยอยู่เลย โดยกรูใช้เวลาว่างระหว่างรอรถมาตอบกระทู้นี้

:twisted: ดังนั้นกรูว่าแทนที่จะมาดราม่ากันพวกมึงเอาเวลาไปช่วยเหลือผู้ประสบภัยแทนจะดีกว่ามั้ย!?

img412

:?: พอชาวพันทิปอ่านที่นายของเล่นเศรษฐีแฉกลับมั่งก็ถามไปว่ามึงหยิบของบริจาคกลับบ้านได้ไงวะ?

แปลว่ามึงหยิบของบริจาคไปใช้แทนค่าเหนื่อยที่เอ็งควรได้จากการเสียเวลามาเป็นอาสาสมัครเรอะ!?

img415

บางคนก็ด่านายของเล่นเศรษฐีว่าที่มึงพล่ามมาเสียยืดยาวเนี่ย คือมึงอยากจะบอกว่าอาสาสมัครคนอื่นๆ

ก็ขโมยของบริจาคเหมือนกัน แล้วทำไมต้องมาด่ามึงคนเดียวใช่มะ!? ถ้าเป็นงั้นจริงกรุขอถุยใส่มึงซักทีเถอะว่ะ

:o เพราะไม่ว่ามึงจะเอาคำหน่อมแน้มอย่าง “ดอย” มาใช้ แต่สุดท้ายพวกมึงมันก็เป็นแค่โจรในคราบนักบุญเท่านั้น!!

img416

อมยิ้มคนนึงก็ปรามอาสาสมัครของธรรมศาสตร์ว่าถ้าพวกมึงคิดจะมาเป็นอาสาสมัครเพื่อขโมยของบริจาคกลับบ้าน

:cry: กรูว่าพวกมึงนอนชักว่าวอยู่ที่บ้านไปวันๆยังมีประโยชน์ต่อสังคมไทยมากกว่าเลยว่ะ

ส่วนไอ้ของเล่นเศรษฐีนี่ก็พอกัน อายุมึงก็ไม่ใช่น้อยๆแล้วแทนที่มึงจะห้ามปรามอาสาสมัครพวกนั้น

แต่มึงกลับไปเฮโลขโมยของบริจาคกลับบ้านกับเขาด้วยอีกคน ถ้าจิตใจของอาสาสมัครอย่างพวกมึงใฝ่ต่ำแบบนี้

:shock: กรูว่ามึงเลิกเป็นอาสาสมัครแล้วไปเป็นโจรเต็มตัวเลยเหอะ

img429

:???: นายของเล่นเศรษฐีก็แก้ตัวว่าของบรจาคที่ดอยกลับบ้านเนี่ย กรูก็เอาไปใส่เพื่อไปทำงานอาสาสมัครนะเฟ้ย!!

และที่กรูเลือกเอากลับบ้านก็มีแต่เสื้อผ้าเท่านั้น คนที่พวกมึงควรจะประณามว่าเป็นหัวขโมยน่ะไม่ใช่กรู

แต่เป็นพวกอาสาสมัครของธรรมศาสตร์ที่ขโมยเสื้อผ้าแพงๆหอบกลับบ้านเป็นถุงๆซะมากกว่า!!

img430

ชาวพันทิปก็ยิ่งอึ้งกับคำแก้ตัวของนายของเล่นเศรษฐี อมยิ้มบางคนก็ถึงกับบ่นว่า

ที่พวกมึงคัดแยกของบริจาคพวกเสื้อผ้าอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย

เพราะจะได้เลือกขโมยกลับบ้านสะดวกใช่มั้ย!? แล้วมึงไม่ต้องหาข้ออ้างอะไรมาทำให้ตัวเองดูดีขึ้นหรอกว่ะ

:razz: เพราะไม่ว่าจะมึงหรืออาสาสมัครพวกนั้นมันก็สันดานโจรเหมือนกันทั้งนั้น!!

img432

:lol: นายของเล่นเศรษฐีก็แจงต่อว่าคนที่คัดแยกเสื้อผ้าพวกนั้นก็คือแผนกคลังของธรรมศาสตร์ว่ะ

ซึ่งกรูก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาคัดแยกเสื้อผ้าที่มีราคาแพงเอาไว้ทำไม ซึ่งธรรมศาสตร์ต้องออกมาชี้แจงในประเด็นนี้

:mrgreen: เพราะถ้าไม่ออกมาชี้แจงล่ะก็กรูเชื่อว่าน้ำท่วมครั้งหน้า อาสาสมัครธรรมศาสตร์จะ “ดอย” ของกลับบ้านอีกอย่างแน่นอน!!

img433

:arrow: แล้วนายของเล่นเศรษฐีก็บ่นกระปอดกระแปดว่าทำไมพวกเอ็งถึงด่ากรูที่เอาเสื้อผ้าบริจาคไปใช้วะ?

ก็กรูบอกแล้วไงว่าเอาไปใส่ทำงานอาสาสมัครช่วยเหลือผู้ประสบภัย มันเป็นเรื่องไม่ดีไม่เหมาะสมตรงไหนวะ?

ก่อนหน้านี้พวกเอ็งหลายๆคนก็เคยพูดทำนองว่าถ้าเอาของบริจาคกลับบ้านแล้วไปช่วยเหลือคนก็ถือว่าโอเค

กรูก็เอากลับไปใส่ที่บ้านแล้วไปช่วยเหลือผู้คนต่อไง แล้วทำไมพวกมึงถึงยังมาด่ากรูอีกวะเนี่ย?

กรูว่าพวกมึงเลิกพิมพ์ข้อความด่ากรูในกระทู้นี้แล้วไปช่วยเหลือผู้ประสบภัยดีกว่ามั้ย?

:lol: หรือไม่ก็ไปช่วยพวกกรูชุมนุมขับไล่ไม่ให้ทักษิณกลับเข้าประเทศก็ได้ มันมีประโยชน์กว่าด่าชาวบ้านในเน็ทเป็นไหนๆนะเว้ย!!

img434

:?: ชาวพันทิปยิ่งอ่านคำแก้ตัวของนายของเล่นเศรษฐีก็ยิ่งสะอิดสะเอียนมากยิ่งขึ้น

อมยิ้มชื่อ หมู4X ก็ด่านายของเล่นเศรษฐีว่ามึงขโมยของไปใช้ ต่อให้มึงใส่ของที่ขโมยมาไปช่วยเหลือคน

พวกมึงมันก็ยังเป็นหัวขโมยอยู่ดี ไม่มีทางที่คุณความดีมันจะไปหักลบกับกรรมชั่วที่มึงก่อขึ้นได้หรอกโว้ย!!

แล้วมึงเลิกหยุดด่าคนอื่นว่ามือไม่พายเอาเท้าราน้ำได้แล้ว เพราะคนสันดานอย่างมึงน่ะ

:o มันก็ไม่ได้ดีเด่ไปกว่าทักษิณที่มึงคิดจะขับไล่เลยแม้แต่นิดเดียว!!

img435

ดราม่านี้นายของเล่นเศรษฐีมีพาดพิงเว็บดราม่าด้วยว่ะ บอกว่าตั้งแต่ประเทศไทยมีอุทกภัยครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์

:mrgreen: เว็บดราม่าไม่เคยช่วยเหลือใครเลยแม้แต่คนเดียว สู้นายของเล่นเศรษฐีที่ลงไปช่วยเหลือผู้ประสบภัยด้วยมือตัวเองก็ไม่ได้

img414

:lol: ประเด็นนี้แอดมินก็ขอชี้แจงหน่อยว่า แอดมินก็บริจาคเงินช่วยเหลือผู้ประสบภัยตามกำลังทรัพย์ไปเป็นระยะๆว่ะ

แต่ขี้เกียจป่าวประกาศ เพราะกรูบริจาคเงินไปก็อยากให้คนที่เดือดร้อนอยู่ได้รับการช่วยเหลือ

ไม่ได้หวังว่าบริจาคไปแล้วต้องมีคนชื่นชมว่า อู๊ยยย มึงเป็นคนดีจังเลยอุตส่าห์บริจาคเงินให้ตั้งเยอะแยะ

แอดมินเชื่อว่าการทำความดีเพื่อเอาหน้ามันน่าสะอิดสะเอียนสิ้นดีเลยว่ะ

ตัวแอดมินเองก็อยู่ไกลจากกรุงเทพเกือบพันกิโล และมีภาระหน้าที่ที่ต้องทำทุกวัน

คงจะลางานไปเป็นอาสาสมัครไม่ได้ ทำได้เต็มที่ก็แค่บริจาคเงินหรือข้าวของไปช่วยเหลือนี่แหละ

แต่ถ้าแอดมินต้องไปเป็นอาสาสมัคร แอดมินก็คงไม่หยิบของบริจาคกลับบ้านหรอกว่ะ

:mrgreen: เพราะแอดมินมีศักดิ์ศรีพอ ที่จะไม่ลดตัวลงไปแดกเศษอาหารเหมือนหมาข้างถนนอย่างพวกมึง

และต่อให้แอดมินไม่ได้บริจาคเงินช่วยเหลือเลยแม้แต่บาทเดียว แต่กรูว่ากรูก็ยังดีกว่า

:twisted: คนที่ขโมยของบริจาคแล้วลอยหน้าลอยตาบอกว่าตัวเองเป็นคนดีอยู่โขเลยว่ะ!!

อาห์ แล้วดราม่านี้จะลงเอยเช่นไร? พวกมึงยากจนข้นแค้นถึงขั้นไม่มีเงินซื้อเสื้อผ้าใส่กันเลยหรือ?

;-) พวกเธอว์จงตามไปเสพในกระทู้เหล่านี้โดยพลัน

ชีวิตอาสาสมัคร ณ ศูนย์พักพิงผู้ประสบอุทกภัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต (ตอนที่1)
http://www.pantip.com/cafe/social/topic/U11245194/U11245194.html
เรื่องเล่าอีกมุมหนึ่งจากอาสาสมัคร… ถึง พี่เปา,, ฝ่ายประสานงาน,, อาจารย์,, สยามพารากอน,,
http://www.pantip.com/cafe/news/topic/NE11351864/NE11351864.html
จากพี่เปา ถึง ฝ่ายคลัง มธ. ประเด็น “ทำไมอาสาสมัคร มธ. ต้องแยกเสื้อผ้าแบรนด์เนมเก็บใว้ต่างหาก?”
http://www.pantip.com/cafe/news/topic/NE11357295/NE11357295.html

ปล.ลองอ่านดราม่าเก่าดูมั่งนะเธอว์

จดหมายคลายเครียด…จากน้องน้ำ…ถึงพี่กรุง…

Posted by KwamRak on 17.2011 บทความน่าอ่าน 0 trackback
 จดหมายคลายเครียด…ยามน้ำท่วมกรุง!!
ตุลาคม 29, 2011

จดหมายจาก น้ำ…ถึง…พี่กรุง…
น้ำรู้ว่าพี่กรุงไม่ต้องการน้ำแล้ว รู้แล้วว่าพี่มีความสุขดีโดยที่ไม่มีน้ำ
แต่พี่กรุงจำได้หรือเปล่าว่า เราเคยมีความสุขกันมากขนาดไหน และน้ำรู้ว่าพี่ไม่พอใจที่น้ำกลับมาหาพี่
ถึงแม้ว่าที่ผ่าน ๆ มา น้ำจะทำไม่ดีกับคนอื่นมา แต่น้ำอยากให้รู้ว่า น้ำแค่ใช้เป็นทางผ่านเพื่อมาหาพี่กรุงให้ได้เท่านั้น
เราจะได้มีเวลาอยู่ด้วยกันทั้งวันทั้งคืน น้ำอยากให้พี่กรุงรู้เอาไว้ว่า น้ำจะไม่ล้มเลิกความตั้งใจและตัดใจจากพี่กรุงเด็ดขาด
ถึงแม้ผู้ใหญ่ของพี่จะพยายามผลักดันน้ำให้ออกห่างจากพี่กรุงมากเท่าไหร่ก็ตาม แต่น้ำไม่แคร์ !!!
ถึงแม้ใครจะด่าน้ำว่าหน้าด้าน เบื่อน้ำ เกลียดน้ำก็ตาม น้ำก็จะไปอยู่กับพี่กรุงให้ได้ พี่กรุงคอยดูก็แล้วกัน
จาก … น้องน้ำ (อดีตรักของพี่กรุง)
ป.ล. ฝากบอกอินังทรายด้วยว่า น้ำไม่ยอมง่าย ๆ หรอก …

……………………………………………………………….
จากพี่กรุง…ถึง…น้ำ…
น้ำ…พี่อยากให้น้ำรู้ ทุกวันนี้พี่อยู่โดยไม่มีน้ำ
พี่มีความสุขดีอยู่แล้ว น้ำจะมาอะไรตอนนี้ เชื่อเถอะ
ยังไงพี่ก็ไม่มีความสุขหรอก น้ำไปตามทางของน้ำเถอะ
พี่รู้ดีน้ำเป็นยังไง แต่เอาเถอะ ถ้าน้ำดึงดันจะมา พี่เข้าใจ
จะมาก็มาเลย พี่รับได้…ฝันของพี่จะได้เป็นจริงสักที
พี่จะได้ไม่ไปอยู่ไหนอยู่แต่กับน้ำ แต่ขอร้อง
น้ำอย่าให้ความหวังพี่ว่าน้ำจะมา แล้วมัวแต่ไปอยู่กับคนอื่น
ถ้าน้ำจะมา ขอให้มาเต็ม มาเคลียร์ให้มันจบๆ
ไม่ใช่ให้พี่คอยลุ้นว่าจะมาไม่มา มันทรมานนะ
อย่าทำกับพี่เหมือนที่น้ำทำกับคนอื่นเลย เข้าใจพี่นะ
แต่ยังไงก็ตามถึงแม้ชีวิตพี่จะขาดน้ำไม่ได้
แต่เราต่างคนต่างอยู่เถอะ ถ้าพี่ต้องการน้ำเมื่อไหร่พี่จะเปิดก๊อกเอง…

……………………………………………………………….
ถึง: นังน้ำ!…
ทรายอยากให้น้ำรู้ไว้นะ ว่าน้ำเป็นเพียงอดีต ของพี่กรุง!
ทรายจะทำทุกวิถีทาง เพื่อกีดกันน้ำ..ไม่ให้พบกับพี่กรุง
ผู้ใหญ่เค้าก็ เห็นดีเห็นชอบกับทราย
..ให้ทรายคอยกันน้ำไปทางอื่น และถึงแม้ว่า ผู้ใหญ่เค้าจะบอกว่า “เอาอยู่”
แต่น้ำก็ยังไม่ยอมหยุดที่จะทำลายทรายและพี่กรุง
ขอร้องเถอะนะน้ำ อย่ามาทำให้ใครต่อใครต้องชอกช้ำ เพราะน้ำไปมากกว่านี้เลย T^T
“ทรายสัญญาจะดูแลพี่กรุงให้ดีที่สุด”
ทราย…..

……………………………………………………………….
ถึง…น้องน้ำ
พี่อยากจะบอกน้องน้ำว่า พี่ยังรอน้องน้ำอยู่ทุกลมหายใจ เมื่อเขารังเกียจไม่มีใครต้องการแล้วเราจะอยู่ทำไมให้เขาขับไล่ไสส่ง
กลับมาอยู่ในที่ของเราเถอะ พี่กรุงเขากำลังหลงอยู่กับ แสง สี เสียง
ก็ปล่อยเขาอยู่กับนังทรายต่อไปก็แล้วกัน กลับมาไวๆนะ พี่ทะเลรออยู่และจะรอตลอดไป
รักน้องน้ำสุดหัวใจ
จาก……..พี่ทะเล

……………………………………………………………….
ถึงน้องทราย และเจ้ากรุง
พี่อิฐเข้าใจว่าน้องทรายรักไอ้กรุง เพื่อนสนิทพี่แค่ไหน
ที่ผ่านมาน้องทรายก็พยายามปกป้องกรุงจากน้ำมาตลอด
แม้ว่าจะต้องเหนื่อยจนตัวเปียกปอน ถูกกระชาก ถูกโยน ถูกเหยียบ อดหลับอดนอนอย่างไร น้องก็ทนอยู่เพื่อปกป้องกรุง
น้องคงรู้ดีกว่าถ้าน้ำยอมจากไป กรุงอาจไม่เห็นความสำคัญของทรายอีกต่อไป น้องก็ยังทน
แต่พี่ทนให้น้องอยู่โดดเดี่ยวไม่ได้ พี่ก็รู้ว่าน้องไม่ได้เห็นพี่อยู่ในสายตาเลย พี่จะคอยอยู่เคียงข้างน้องต่อไป
แม้ว่าจะต้องแหลกสลาย พี่ก็จะอยู่เป็นด่านหน้าปกป้องน้องทรายและกรุงจากน้องน้ำ
ถ้าน้ำจะทำลายน้องทราย ต้องผ่านศพพี่ไปก่อน!!!!
ปล.กรุง แกรู้ไหมว่าความเนื้อหอมของแกทำให้น้องทรายเขาเดือดร้อน
จากพี่อิฐบล็อก

……………………………………………………………….

อ่านขำๆ คลายเครียดกันนะครับ แล้วเรามารอดูบทสรุป
จุดจบในรัก 5 เศร้า ครั้งนี้ด้วยกัน ว่าจะเป็นไปอย่างไร…….

สิ้นสุดการตามหาหัวใจ "พี่กรุง" ของ "น้องน้ำ" "อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย" คือ เป้าหมา

Posted by KwamRak on 17.2011 บทความน่าอ่าน 0 trackback
 

สิ้นสุดการตามหาหัวใจ "พี่กรุง" ของ "น้องน้ำ" "อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย" คือ เป้าหมา


“หนุ่มเมืองจันท์”

วันนี้คำถามหนึ่งที่คนกทม.อยากรู้มากที่สุดคือ "น้องน้ำ" จะตะลุยเข้ากรุงเทพฯชั้นในแล้วไปสิ้นสุดที่ไหน

ถาม "ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร" หรือ "ม.ร.ว.สุขุมพันธ์ บริพัตร" ก็ไม่ได้คำตอบ

ถาม "ปราโมทย์ ไม้กลัด" ก็ไม่รู้

ถาม ดร.เสรี ศุภราทิตย์ หรือ ดร.อานนท์ สนิทวงศ์ ณ อยุธยา ก็ไม่กล้าตอบ

ส่วนใหญ่ทุกคนจะวิเคราะห์ตามหลักวิชาการ ดูแผนที่ดาวเทียม หรือปริมาณน้ำ

แต่สุดท้ายก็ตอบไม่ได้

เมื่อหลักวิชาการด้านวิศวกรรมชลประทานใช้วิเคราะห์ไม่ได้

เราจึงต้องใช้หลัก "จิตวิทยา" วิเคราะห์แทน

จากหลักฐานที่เรามีอยู่ ก็คือ จดหมายรักจาก "พี่กรุง" ถึง "น้องน้ำ"

และจดหมายตอบของ "น้องน้ำ" ถึง "พี่กรุง"

ชัดเจนว่า "น้องน้ำ" จะไปหา "พี่กรุง" ให้ได้

เป็นยุทธการตามหา "รัก" อย่างแท้จริง

ดังนั้น จากจดหมายดังกล่าว นักจิตวิทยาจึงฟันธงว่า "เป้าหมาย" สุดท้ายของ "น้องน้ำ" คือ อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย

"น้องน้ำ" จะหยุดที่อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย

ทำไม...

นักจิตวิทยาอธิบายว่าเมื่อ "น้องน้ำ" มีเป้าหมายคือตามหา "รักแท้"

เธอก็ต้องตามหา "หัวใจ" ของ "พี่กรุง" ให้ได้

คำถามก็คือ "หัวใจ"ของ "พี่กรุง" อยู่ที่ไหน

นักจิตวิทยาก็ไม่รู้ จนได้คุยกับเจ้าหน้าที่ "กรมทางหลวง"

เขาจึงรู้ว่า "หัวใจ" ของกรุงเทพมหานคร น่าจะเป็น "อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย"

เพราะ "หลักกิโลเมตรที่ 0" หรือจุดเริ่มต้นทุกเส้นทางไปต่างจังหวัด

ไม่ว่าจะเป็นทางหลวงหมายเลข 1 ,2 หรือ 3 จะเริ่มต้นที่นี่

หลักกิโลเมตรที่ 0 อยู่ที่อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย ปากทางถนนดินสอ ฝั่งตรงข้ามโรงเรียนสตรีวิทย์

ณ จุดนี้จะมีป้ายสีน้ำตาลขนาดใหญ่ อยู่เคียงข้างแผนที่ของกรมทางหลวง และมีข้อความเขียนไว้ชัดเจน

"กิโลเมตรที่ 0 ของทางหลวงแผ่นดินสายประธาน หมายเลข 1 หมายเลข 3 และหมายเลข 4 เริ่มจากที่อนุสาวรีย์ประชาธิปไตยถนนราชดำเนินกลาง แยกไปตามถนนสายต่างๆ ในกรุงเทพฯ"

ถนนสายประธานหมายเลข 1 คือ พหลโยธิน

หมายเลข 2 คือ ถนนมิตรภาพ

และหมายเลข 3 คือ ถนนสุขุมวิท

นั่นหมายความว่า "หัวใจ" ของ "พี่กรุง" อยู่ที่นี่

อยู่ที่ "อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย"

บางทีที่”น้องน้ำ”แกล้งบุกถนนวิภาวดีรังสิต และพหลโยธิน และตีตลบเข้าทางฝั่งธนบุรี

อาจเป็นกลยุทธ์สลับขาหลอกของ "น้องน้ำ"

เพราะเป้าหมายของ "น้องน้ำ" อยู่ที่อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย

แต่บทวิเคราะห์นี้เมื่อนำไปปรึกษากับนักวิชาการด้านต่างๆกลับตีความแตกต่างกัน

ถ้าปรึกษานักรัฐศาสตร์

เขาจะบอกว่าจริงๆแล้ว "น้องน้ำ" ไม่ได้ตามหา "รักแท้"

แต่ที่จะเดินทางมาที่อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย

เพราะ "น้องน้ำ" ต้องการตามหา "ประชาธิปไตย" ที่แท้จริง

แต่ถ้าถามกลุ่มเฟมินิสต์ เธอจะบอกว่าที่ "น้องน้ำ" มาที่กิโลเมตร 0 ที่อยู่ใกล้โรงเรียนสตรีวิทย์

เป็นสัญลักษณ์ว่าต้องการแสดงให้เห็นถึงพลังของสตรี

เพราะถ้า "น้ำ" มาถึงที่นี่เมื่อไร

"ผู้ชาย" ไม่ต้องยุ่ง

"สตรีวิด" เอง

เปิดตัวครั้งแรก"น้องน้ำ" เธอเป็นใคร นิสัยอย่างไร ทำไมทะเลาะกับ "พี่กรุง"

Posted by KwamRak on 17.2011 บทความน่าอ่าน 0 trackback
 

เปิดตัวครั้งแรก"น้องน้ำ" เธอเป็นใคร นิสัยอย่างไร ทำไมทะเลาะกับ "พี่กรุง"

เปิดตัวครั้งแรก"น้องน้ำ" เธอเป็นใคร นิสัยอย่างไร ทำไมทะเลาะกับ "พี่กรุง" (เผื่อใครยังไม่ได้อ่าน) เปิดตัวครั้งแรก"น้องน้ำ" เธอเป็นใคร นิสัยอย่างไร ทำไมทะเลาะกับ "พี่กรุง" (เผื่อใครยังไม่ได้อ่าน) 
http://www.matichon.co.th/news_detai...&subcatid=0000

"หนุ่มเมืองจันท์"

ถามว่าวันนี้มีใครไม่รู้จัก"น้องน้ำ"บ้าง

ผู้หญิงคนนี้ก้าวเข้ามาสู่ชีวิตทุกคนแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว

อยู่ดีๆก็โดดเข้ามา และใช้เวลาเพียง1เดือนเศษก็ทำให้คนไทยทุกคนรู้จักเธอ

และเรียกเธอว่า"น้อง"

แต่ถ้าถามว่า"น้องน้ำ"เป็นใคร มีนิสัยใจคออย่างไร

ไม่มีใครตอบได้

ความลึกลับของเธอทำให้"ดีเอสไอ"ต้องปวดหัว

"หมอพรทิพย์"ต้องกลุ้มใจ

แต่จากร่องรอยของ"น้องน้ำ"ที่มีอยู่ตั้งแต่"จดหมาย"ถึง"พี่กรุง". จนถึงการคืบคลานไปตามที่ต่างๆ
เราพอสรุปได้ว่า"น้องน้ำ"เป็นใคร และมีนิสัยใจคออย่างไร

และนี่คือการเปิดตัวครั้งแรกของ"น้องน้ำ"

1. "น้องน้ำ"เป็นเด็กผู้หญิงที่ถูกชายหนุ่มชื่อ"กรุง"สลัดทิ้งอย่างไม่ไยดี

และไปหลงสาวคนใหม่ชื่อ"ทราย"

แต่เธอก็ยังมุ่งมั่นตามหารักแท้

ไม่ว่า"พี่กรุง"จะเขียนจดหมายขอร้องไม่ให้มา แต่เธอก็ไม่นำพา

และเมื่อรักมาก ก็ย่อมแค้นมาก

ปรากฏการณ์"รักจัดหนัก"จึงเกิดขึ้น

2. "น้องน้ำ" เป็นคนชอบการท่องเที่ยว

แม้จะแค้นพี่กรุงมากขนาดไหน. แต่นิสัยรักการท่องเที่ยวของเธอก็ไม่เปลี่ยนแปลง

เธอแวะเที่ยวตามจังหวัดต่างๆมากมาย ไม่ว่าจะเป็นนครสวรรค์ ลพบุรี นนทบุรี ปทุมธานีฯลฯ

แม้จะแวะเที่ยวไปทั่วแต่"น้ำ"ก็ยังคงมุ่งมั่นเช่นเดิม

นั่นคือ จะมาหา"พี่กรุง"...ไม่เปลี่ยนแปลง

3."น้องน้ำ"เป็นคนรักความสะอาด

แม้มีจังหวัดต่างๆให้เที่ยวมากมาย

แต่เธอก็ไม่ลืมที่จะไป"อยุธยา"

เพื่อให้ได้ชื่อว่า"ผ่าน อย."แล้ว

4."น้ำ"เป็นเด็กลูกครึ่ง

ไม่มีใครรู้ว่าพ่อแม่ของเธอเป็นใคร

แต่ดูจากพฤติกรรมแล้ว ในฐานะคนคุ้นเคย"พระร่วง"ยืนยันว่า"น้ำ"ต้องมีเชื้อสาย"ขอม"อย่างแน่นอน

"ขอม"ยุคก่อนชอบ"ดำดิน"

แต่"ขอม"พ.ศ.นี้ ชอบ"ดำท่อระบายน้ำ"

5. "น้ำ"ชอบช็อปปิ้ง และพัฒนารสนิยมตลอด

จากที่เคยเดินเล่นที่"ฟิวเจอร์พาร์ค รังสิต". เธอก็ขยับมาที่"เดอะมอลล์ งามวงศ์วาน"และ"เซ็นทรัลลาดพร้าว"

ไม่มีใครรู้ว่าเธอจะยกระดับไป"พารากอน"และ"เซ็นทรัลเวิล์ด"เมื่อไร

แถวนั้นรู้สึกว่า"แบรนด์เนม"เยอะจัด

"น้ำ"ชอบบบ...

6. "น้องน้ำ"เป็นเด็กฉลาด รักการเรียน

ชอบใช้ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัย

ผ่านทั้งธรรมศาสตร์ ม.กรุงเทพ ม.รังสิต เกษตรศาสตร์ ธุรกิจบัณฑิตย์ฯลฯ

แม้แต่"เอไอที"ก็ยังผ่านมาแล้วเลย

7."น้องน้ำ"อายุเพิ่มขึ้นเร็วมาก

ตอนที่"น้องน้ำ"วิ่งไล่ล่ามหาวิทยาลัย คนส่วนใหญ่คิดว่าเธอต้องอายุประมาณ.18-22ปี

แต่พอผ่าน"เอไอที"ก็ชักไม่แน่ใจ

เพราะระดับปริญญาโทและเอกอายุอาจจะประมาณ20 ปลายๆ

แต่เมื่อ2วันก่อน ทุกคนจึงรู้ได้ว่า"น้องน้ำ"อายุมากแล้ว

จาก"ดอนเมือง". เธอเคลื่อนตัวเรื่อยมา

จนกระทั่งเข้า"หลักสี่"

เราจึงสรุปได้ว่าแท้จริงแล้ว"น้องน้ำ"อายุประมาณ40กว่า

และบางทีนี่อาจเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ความรักระหว่าง"พี่กรุงและ"น้องน้ำ"เกิดปัญหาขึ้นมา

"น้องน้ำ"อาจหลอก"พี่กรุง"มาตลอดว่าอายุแค่20

แต่เมื่อพี่กรุงรู้ว่าแท้จริงแล้วน้องน้ำเลยหลัก4

พี่กรุงก็เลยพยายามชิ่ง

การไล่ล่าหา"รัก"จึงเกิดขึ้น

8. "น้องน้ำ"เป็นคนรัก"แม่"

ไม่ว่าจะตะลอนไปเที่ยวที่ไหน. จะตามหารักแท้อย่างไร

แต่สุดท้าย"น้ำ"ก็จะกลับไปหา"แม่"

"แม่น้ำ" ชื่อ "เจ้าพระยา"

"หนุ่มเมืองจันท์"

ถามว่าวันนี้มีใครไม่รู้จัก"น้องน้ำ"บ้าง

ผู้หญิงคนนี้ก้าวเข้ามาสู่ชีวิตทุกคนแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว

อยู่ดีๆก็โดดเข้ามา และใช้เวลาเพียง1เดือนเศษก็ทำให้คนไทยทุกคนรู้จักเธอ

และเรียกเธอว่า"น้อง"

แต่ถ้าถามว่า"น้องน้ำ"เป็นใคร มีนิสัยใจคออย่างไร

ไม่มีใครตอบได้

ความลึกลับของเธอทำให้"ดีเอสไอ"ต้องปวดหัว

"หมอพรทิพย์"ต้องกลุ้มใจ

แต่จากร่องรอยของ"น้องน้ำ"ที่มีอยู่ตั้งแต่"จดหมาย"ถึง"พี่กรุง". จนถึงการคืบคลานไปตามที่ต่างๆ
เราพอสรุปได้ว่า"น้องน้ำ"เป็นใคร และมีนิสัยใจคออย่างไร

และนี่คือการเปิดตัวครั้งแรกของ"น้องน้ำ"

1. "น้องน้ำ"เป็นเด็กผู้หญิงที่ถูกชายหนุ่มชื่อ"กรุง"สลัดทิ้งอย่างไม่ไยดี

และไปหลงสาวคนใหม่ชื่อ"ทราย"

แต่เธอก็ยังมุ่งมั่นตามหารักแท้

ไม่ว่า"พี่กรุง"จะเขียนจดหมายขอร้องไม่ให้มา แต่เธอก็ไม่นำพา

และเมื่อรักมาก ก็ย่อมแค้นมาก

ปรากฏการณ์"รักจัดหนัก"จึงเกิดขึ้น

2. "น้องน้ำ" เป็นคนชอบการท่องเที่ยว

แม้จะแค้นพี่กรุงมากขนาดไหน. แต่นิสัยรักการท่องเที่ยวของเธอก็ไม่เปลี่ยนแปลง

เธอแวะเที่ยวตามจังหวัดต่างๆมากมาย ไม่ว่าจะเป็นนครสวรรค์ ลพบุรี นนทบุรี ปทุมธานีฯลฯ

แม้จะแวะเที่ยวไปทั่วแต่"น้ำ"ก็ยังคงมุ่งมั่นเช่นเดิม

นั่นคือ จะมาหา"พี่กรุง"...ไม่เปลี่ยนแปลง

3."น้องน้ำ"เป็นคนรักความสะอาด

แม้มีจังหวัดต่างๆให้เที่ยวมากมาย

แต่เธอก็ไม่ลืมที่จะไป"อยุธยา"

เพื่อให้ได้ชื่อว่า"ผ่าน อย."แล้ว

4."น้ำ"เป็นเด็กลูกครึ่ง

ไม่มีใครรู้ว่าพ่อแม่ของเธอเป็นใคร

แต่ดูจากพฤติกรรมแล้ว ในฐานะคนคุ้นเคย"พระร่วง"ยืนยันว่า"น้ำ"ต้องมีเชื้อสาย"ขอม"อย่างแน่นอน

"ขอม"ยุคก่อนชอบ"ดำดิน"

แต่"ขอม"พ.ศ.นี้ ชอบ"ดำท่อระบายน้ำ"

5. "น้ำ"ชอบช็อปปิ้ง และพัฒนารสนิยมตลอด

จากที่เคยเดินเล่นที่"ฟิวเจอร์พาร์ค รังสิต". เธอก็ขยับมาที่"เดอะมอลล์ งามวงศ์วาน"และ"เซ็นทรัลลาดพร้าว"

ไม่มีใครรู้ว่าเธอจะยกระดับไป"พารากอน"และ"เซ็นทรัลเวิล์ด"เมื่อไร

แถวนั้นรู้สึกว่า"แบรนด์เนม"เยอะจัด

"น้ำ"ชอบบบ...

6. "น้องน้ำ"เป็นเด็กฉลาด รักการเรียน

ชอบใช้ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัย

ผ่านทั้งธรรมศาสตร์ ม.กรุงเทพ ม.รังสิต เกษตรศาสตร์ ธุรกิจบัณฑิตย์ฯลฯ

แม้แต่"เอไอที"ก็ยังผ่านมาแล้วเลย

7."น้องน้ำ"อายุเพิ่มขึ้นเร็วมาก

ตอนที่"น้องน้ำ"วิ่งไล่ล่ามหาวิทยาลัย คนส่วนใหญ่คิดว่าเธอต้องอายุประมาณ.18-22ปี

แต่พอผ่าน"เอไอที"ก็ชักไม่แน่ใจ

เพราะระดับปริญญาโทและเอกอายุอาจจะประมาณ20 ปลายๆ

แต่เมื่อ2วันก่อน ทุกคนจึงรู้ได้ว่า"น้องน้ำ"อายุมากแล้ว

จาก"ดอนเมือง". เธอเคลื่อนตัวเรื่อยมา

จนกระทั่งเข้า"หลักสี่"

เราจึงสรุปได้ว่าแท้จริงแล้ว"น้องน้ำ"อายุประมาณ40กว่า

และบางทีนี่อาจเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ความรักระหว่าง"พี่กรุงและ"น้องน้ำ"เกิดปัญหาขึ้นมา

"น้องน้ำ"อาจหลอก"พี่กรุง"มาตลอดว่าอายุแค่20

แต่เมื่อพี่กรุงรู้ว่าแท้จริงแล้วน้องน้ำเลยหลัก4

พี่กรุงก็เลยพยายามชิ่ง

การไล่ล่าหา"รัก"จึงเกิดขึ้น

8. "น้องน้ำ"เป็นคนรัก"แม่"

ไม่ว่าจะตะลอนไปเที่ยวที่ไหน. จะตามหารักแท้อย่างไร

แต่สุดท้าย"น้ำ"ก็จะกลับไปหา"แม่"

"แม่น้ำ" ชื่อ "เจ้าพระยา"

รุกฆาตกลางสายนํ้า

Posted by KwamRak on 17.2011 บทความน่าอ่าน 0 trackback
 

รุกฆาตกลางสายนํ้า

***ขอเจ้าของกระทู้และคำตอบทุกท่านมาเผยแพร่นะครับ***
รุกฆาตกลางสายนํ้า
โดย วิถีชน เมื่อวันอังคาร ที่ 15 พฤศจิกายน 2011

รุกฆาตกลางสายนํ้า

ทุกสงครามที่ก่อเกิดในโลก เกิดจากตัณหาทั้งสิ้น
บ้างคิดขยายดินแดนแสวงผลประโยชน์
บ้างพยายามรักษาอำนาจที่ตนมีอยู่
ฝ่ายรุกราน แน่นอนละว่าต้องเข้มแข็งกว่า

แต่ที่ใดมีการกดขี่ ที่นั่นย่อมมีการต่อต้าน

ตรรกะนี้ใช้ได้เสมอมา
มิมีผู้กระหายอำนาจคนใดสังวร

สยามประเทศก็ดุจเดียวกัน ผลประโยชน์ที่ถูกตักตวงฝ่ายเดียว
มาจากการเอารัดเอาเปรียบผู้ด้อยกว่า
และตามไปด้วยการปราบปราม
อาวุธสงครามทุกประเภทถูกสาดสัดใส่
หัวกระสุนที่ซื้อด้วยหยาดเหงื่อภาษีทะลุทะลวงผ่านร่างประชาชน
ประชาชนที่บังอาจเผยอหน้าลุกขึ้นมาเรียกร้องให้ชนชั้นสูงพอเพียงสักที
ประชาชนที่ไม่ต้องการอะไรมากไปกว่าเศษของความเพียงพอที่จะดำรงชีวิตอยู่ได้

ยามนี้ผู้ที่ถูกกดขี่เชิดหน้ายืดอกกู่ก้องตระโกนว่า
"พอกันที"
ความอยุติธรรมจักต้องหมดไป
สิ่งที่เขาต้องการแค่มีที่ที่ยืนได้
ก็แค่นั้นเอง

ณ.ขณะนี้ยอดขุนพลของประชาชนถูกกวาดออกจากกระดานเกือบหมดสิ้น
สิ่งที่เหลือแก้ขัด มีเบี้ยธรรมดาๆที่ผลักออกไปเผชิญเหล่าขุนศึกกระหายเลือด

เบี้ยที่แลธรรมดา
เบี้ยที่ก้มหน้าก้มตาเดิน
เบี้ยที่เดินแบบอ่อนน้อมถ่อมตน
เบี้ยที่ขุนศึกมองข้าม
ขุนศึกที่รบตามตำราพิชัยสงคราม
ขุนศึกที่ซ่อนตนหลังม่านหมอก
ขุนศึกผู้ใช้กลยุทธทำลายขุนม้าเรือโคนของฝ่ายตรงข้าม

เหลือแต่เบี้ย เบี้ยที่หลุดไปยังแนวหลังข้าศึก
เบี้ยตัวนี้ใช้การไม่แปรเปลี่ยนรับการแปรเปลี่ยน

แต่ทว่า

เบี้ยที่ดูด้อยค่ากำลังจะหงาย

"เพื่อรุกฆาตกลางสายนํ้า"

กลางสายนํ้าที่ขุนศึกฝ่ายตรงข้ามกระหยิ่มใจ
กระหยิ่มใจด้วยเป็นผู้เชี่ยวชาญศึกนี้ที่สุด
เพราะตนได้วางหมากไปแล้วทุกองคาพยบ

มันคงเป็นสงครามสุดท้ายที่จะสั่งสอนว่า
อย่าเผยอหน้า
อย่าต่อรอง
อย่าร้องขอ
จงก้มหน้าก้มตาอยู่เยี่ยงไพร่ดั่งบรรพบุรุษ

แต่เขามิได้ฉงนใจในสิ่งหนึ่ง
สิ่งนั้นคือ
นํ้ามิเข้าใครออกใคร
นํ้านี้จะแปรเป็นสายนํ้า
สายนํ้าที่แปรเป็นแรงกดดัน
แรงกดดันที่ถูกซ่อนอยู่ภายใต้การปกครองของผู้นำที่เข้าใจประชาชนแบบผิวเผิน
แรงกดดันนั้นได้รั่วซึมตามรอยปริแตก และกำลังทะลักหลั่งไหลตามทุกซอกทุกมุมของเมืองไทย
มันรุนแรงเกินกว่าที่ผู้นำคนไหนก็หยุดกระแสนี้ไม่ได้

ไม่ได้แม้นแต่เทพเทวดา(ถ้ามีอยู่จริง)
ด้วยเหตุที่สายนํ้านี้จะเป็นกลยุทธสุดท้ายที่เขาเองมิทันได้คิดว่า

"กระดานนี้มันหมดตาเดินเสียแล้ว"

ด้วยจิตคาราวะ
วิถีชน
๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๔

โดย ปูนนก เมื่อ อังคาร, 15/11/2011 - 06:31. 
สวัสดีครับคุณวิถีชน เบี้ยที่แ

สวัสดีครับคุณวิถีชน

เบี้ยที่แทบจะไร้ประโยชน์เมื่อเดินไปจนถึงแนวหลังของข้าศึก.. และกลายเป็นเบี้ยหงายเพียงแค่ 3 ตัวเท่านั้น (ทั้งเบี้ยผูกและเบี้ยเทียม) มีค่ามากกว่า ม้า, โคน หรือเรือ เสียด้วยซ้ำ.. ผู้ที่เชียวชาญหมากรุกจะรู้ดีว่า คุณค่าอันสูงยิ่งของเบี้ยหงายคู่นั้นมีอานุภาพร้ายแรงเพียงใด

วิกฤติน้ำในครั้งนี้ ท่านนายกยิ่งลักษณ์ ได้ทำงานพิสูจน์ตนเองแล้วอย่างแท้จริงว่า ใครที่เคยคิดว่าเธอเป็นเบี้ยข้างกระดานธรรมดาๆ ที่จะโล๊ะทิ้งเสียเมื่อไรก็ได้นั้น เป็นการเข้าใจผิดมหันต์ การที่ปล่อยให้เกิดน้ำท่วมครั้งใหญ่ และทำให้ท่านนายกยิ่งลักษณ์แสดงภาวะผู้นำในการช่วยเหลือชาวบ้านอย่างไม่เห็นแก่เหน็ดเหนื่อย (ซึ่งทุกๆ คนก็มองเห็นกันอยู่) เป็นการเดินหมากที่ผิดพลาดอย่างใหญ่หลวง

- การที่วางใจปล่อยให้ท่านนายกยิ่งลักษณ์เข้าใกล้ประชาชน ได้ช่วยเหลือประชาชนอย่างเต็มกำลังความสามารถ.. (เป็นการ Present ตัวเองของท่านนายกยิ่งลักษณ์ใน การเข้าถึงประชาชนได้เต็มที่)

- การที่ละเลยให้ท่านนายกยิ่งลักษณ์ใช้ความเป็นสตรีที่นุ่มนวลอ่อนหวาน สามารถเข้าไปเกาะกุมจิตใจประชาชนได้ในทุกพื้นที่ ที่เธอก้าวย่างเข้าไป.. (เป็นการประมาทความเป็นสตรีที่ดูเหมือนไร้ประสิทธิภาพ แต่กลับกลายเป็นอาวุธอันแหลมคมยิ่ง)

- การที่ปล่อยให้สมุนร้ายของตนเอง ออกมารุมทำร้ายท่านนายกยิ่งลักษณ์อย่างรุนแรง และไร้เหตุผล โดยที่เธอไม่เคยตอบโต้เลยแม้แต่ครั้งเดียว... (เป็นการสร้างการเปรียบเทียบให้เห็นระหว่างนายกที่ทำงานอย่างแท้จริง กับนายกที่ดีแต่พูด ให้ชัดเจนยิ่งขึ้น)

ทั้งหลายเหล่านี้ คือสิ่งที่ส่งผลให้ "เบี้ยคว่ำ" ที่ดูไร้ความหมายอย่างท่านนายกยิ่งลักษณ์ (ที่เป็นหน้าใหม่ในวงการเมืองไทย) กลายเป็น "เบี้ยหงาย" อันทรงอานุภาพยิ่ง และผมเชื่อว่า หลังจากวิกฤติน้ำท่วมลดลง จนเข้าสู่ภาวะปกติ ท่านนายกยิ่งลักษณ์จะยิ่งโดดเด่น และกลายเป็นขวัญใจของคนไทย (ส่วนใหญ่) ของประเทศนี้ อย่างที่จะมิอาจหาผู้ใดเทียบได้..

จนใครบางคนที่พยายามสั่งสมบารมีเพื่อให้คนรักมาชั่วชีวิต อาจจะต้องกระอักเลือด จนถึงกับต้องทำอะไรเลวร้ายกว่า "น้ำท่วม" ในครั้งนี้อีกก็ได้ ใครจะรู้

ปูนนก

สิ่งดีๆ ที่ได้จากน้ำท่วม......

Posted by KwamRak on 17.2011 บทความน่าอ่าน 0 trackback

สิ่งดีๆ ที่ได้จากน้ำท่วม......

โดย sorrow เมื่อวันอังคาร ที่ 15 พฤศจิกายน 2011

มีอีเมล์ฉบับหนึ่งส่งมา บอกสังกัดชัดเจน อ่านแล้วก็รื้นขึ้นมาทันทีในสถานการณ์น้ำท่วม จึงหยิบมาให้อ่านกัน

"ผมพักอยู่ประตูน้ำพระอินทร์ อยุธยา แต่ที่ทำงานอยู่ลาดพร้าว 80 ผมต้องเดินทางไปกลับทุก วัน
(บริษัทฯ มีรถรับ-ส่งแค่สะพานใหม่) ตอนเช้าผมจะตื่นตีสี่ครึ่ง
ทำธุระส่วนตัวแล้วออกมารอรถประมาณตีห้ากว่าๆ โดยผมจะนั่งรถเมล์ มาลงที่รังสิต แล้วต่อรถตู้มาลาดพร้าว 80

ภาพที่ผมเห็นจนชินตาก็คือ ทุกคนที่รอรถตรงหน้าเมเจอร์รังสิตต่าง
รีบวิ่งลงไปบนพื้นถนนโดยไม่นึกกลัว ว่ารถจะชนหรือกีดขวางทางจราจร
เมื่อเห็นรถตู้แล่นเข้ามาเทียบท่า ต่างแย่งชิง ทั้ง เบียดเสียด
บางครั้งก็มีถ้อยคำด่าทอเสียๆ หายๆ ตามมาไม่ว่าหญิงหรือชาย

คนขับบางคนก็พูดจาไม่สุภาพ ขับรถเหมือนแม่ป่วยต้องนำส่งโรง
พยาบาลก็ไม่ปาน ปกติรถตู้สามารถนั่งได้ 14-15 คน แต่นี่มีการเสริมเบาะนั่งให้ได้ 20 คน
แออัด ยัดเยียด เบียดเสียดจนแทบจะเป็นผัวเมียกัน ทั้งคันรถ พอรถออกตัว
หน่วยคอลเซ็นเตอร์ก็เริ่มทำงานทันที คือต่างควักมือถือออกมาแล้วก็คุยๆๆ คุยๆๆ
อย่างออกรสออกชาด ประหนึ่งว่ากรูนั่งมาในรถคนเดียวไม่ ต้องเกรงใจคนรอบข้าง
คนขับก็ไม่ยอมน้อยหน้า โทรด่ากับเมียด้วยถ้อยคำที่ไม่รู้ไปขุดมาจากไหน
บางครั้งยังแถม"แจก กล้วย"ให้ รถคันที่วิ่งแซงไปด้วย นี่เป็นชีวิตประจำวันตลอด 3 ปีที่ผ่านมา

แต่....เมื่อ วานนี้เอง ผมรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลง แน่นอนครับ

" น้ำท่วม " หลายคนบอกน้ำท่วมมันดีตรงไหน ใช่ ครับน้ำท่วมไม่ใช่สิ่งที่ผู้คน ปรารถนา
แต่น้ำท่วมทำให้ผมได้เห็นชีวิตในอีก แง่มุมหนึ่งของผู้คนในเมืองฟ้าผ่อง อำไพแห่งนี้

วันนั้นผมเลิกงาน 5 โมง เย็น จึงนั่งรถบริษัทมาลงสะพานใหม่

แล้ว นั่งรถเมล์สาย 39 ต่อ เพราะน้ำท่วมรถตู้วิ่งไม่ได้ รถเมล์วิ่งลุยน้ำมาถึง กม.25
ก็ต้องหยุดเนื่องจากน้ำ ลึกไปต่อไม่ไหว กระเป๋าจึงแจ้งให้ผู้โดยสารลงจากรถ
เพื่อไปต่อรถทหาร(ซึ่งไม่รู้ว่าจะมาตอนไหน) ผมเดินลุยน้ำมารอบริเวณเกาะกลางถนน
ซึ่งมีผู้คนยืนรออยู่ประมาณ 30 คน ผู้คนเหล่านั้นต่างมีสีหน้ากังวล

บ้างก็หันมาพูดคุยสอบถามกันว่าจะไปไหน จะมีรถหรือเปล่า
คุณหนุ่มนักศึกษาถามป้าจะไปไหน มาผมช่วยถือของให้
พี่ผู้ชายไว้หนวดช่วยอุ้มเด็ก3ขวบ ที่มากับแม่ที่หิ้วของพะรุงพะรัง
แฟนสาวของคุณหนุ่มนักศึกษาช่วยแม่ เด็กหิ้วกระเป๋า
อีกมือใช้กระดาษพัดไล่ยุงให้เด็ก น้อย ลุงแก่ๆ สองคนที่นั่งบนราวเกาะกลางถนนเขยิบ
ที่พร้อมเอ่ยปากเชิญชวนชายแก่อีกคน ซึ่งยืนอยู่ข้างๆ มานั่งด้วยกัน

มีรถ ผ่านมาเรื่อยๆ และสิ่งที่ผมเห็นคือรถเกือบทุกคันจะ
ลดกระจกลงแล้วโผล่หน้าออกมาถามว่าจะ ไปไหน ถ้ารถเขาผ่านรายนั้นๆ
ก็จะได้ติดรถไปด้วย คน ที่อยู่ไม่ไกลไปกันเกือบหมดแล้ว
จะ เหลือก็พวกที่อยู่แถวประทาน พร บางขัน นวนคร
และก็ตัวผม ประตูน้ำพระอินทร์ รวมแล้วน่าจะประมาณ 17 คน
เรารออยู่ประมาณสองชั่วโมงจึงมีรถ โฟร์วีลคันหนึ่งผ่านมา
คนขับหน้าตายังวัยรุ่นเปิดกระจกออก มาถามพวกเราว่า "มีใครไปนวนครไหม๊?"
เท่านั้นแหละทุกคนต่าง ยิ้มแก้มแทบปริ พวกเรารีบทยอยขึ้นรถ
บ้างก็ช่วยดึงกันขึ้น บ้างก็ช่วยถือของโดยไม่ต้องเอ่ยปาก ขอ
แต่สิ่งที่พวกเราลืมคิดกันตอนนั้นคือ จำนวนคนกับรถมันไม่เหมาะสมกัน
เนื่อง จากโฟร์วีลกระบะมันเล็ก จุได้แค่ 12 คน
ที่ เหลืออีก 5 คนคือ คุณหนุ่มนักศึกษากับแฟน ลุงแก่ทั้งสอง และผม

พวกเรามองหน้ากัน พี่ ผู้ชายมีหนวดเอ่ยปากขึ้นว่าพวกคุณไป กันก่อน
เดี๋ยวผมรอคันหลัง ว่าแล้วก็โดดผลุงลงมาเพื่อให้แฟนสาว ของคุณหนุ่มนักศึกษาขึ้นไปแทน
แฟนคุณหนุ่มนักศึกษาบอกไม่เป็นไรให้ ลุงไปก่อนดีกว่าเดี๋ยวหนูกับแฟนรอไป คันหลัง
และอีกหลายคนก็แสดงเจตจำนงที่จะเสีย สละ

แต่แล้วสิ่งที่ทำให้ผมแทบกลั้นน้ำตาไว้ ไม่อยู่ก็คือ
ป้าที่นั่งอยู่ลุกขึ้นแล้วพูดว่า"ถ้า ไปก็ต้องไปด้วยกันหมด"
ให้พวกเราทุกคนยืนขึ้นก็จะมีที่พอ สำหรับทุกคน จริง อย่างที่แกพูด พวก
เราที่เหลือขึ้นมาบนรถได้ จากนั้นพวกเราก็ยืนกอดเอวกันไว้เป็น
รูปวงกลมแน่นกระชับ จะได้ไม่ล้มเวลารถวิ่ง จากนั้น รถก็เริ่มวิ่งลุยน้ำไปเรื่อยๆ ช้าๆ

ในขณะนั้น สิ่งที่ผมสังเกตเห็นก็คือ รอยยิ้มจากมุมปากของทุกคน
บางคนก็มีมุขให้พวกเราได้หัวเราะกัน สนุกสนาน ดูแล้วแทบไม่น่าเชื่อ
ว่ากลุ่มคนเหล่านี้ไม่เคยรู้จักมัก จี่กันมาก่อนเลย และเมื่อถึงจุดที่มีคนลงรถ
พวกเราก็จะล่ำลาและอวยพรให้กันและ กันเหมือนประหนึ่งกับญาติตัวเองไม่มีผิด

จนในที่สุดรถก็วิ่งมาถึงนวนครซึ่งเป็น จุดสุดท้าย พวกเราที่เหลือลงจากรถแล้วก็เดินไป
ไหว้ขอบคุณเจ้าของรถ แล้วผมก็โบกมือลาคุณหนุ่มนักศึกษากับแฟนเพื่อเดินต่อจากนวนครไปประตูน้ำพระอินทร์

ผมเดินไปยิ้มไป ฮัมเพลงบ้าง ผิวปาก บ้างอย่างอารมณ์ดี
แบบที่ไม่เคยรู้สึกอย่างนี้มาก่อนเลย เหตุการณ์ในวันนี้ทำให้ผมรู้ว่า
"แสงสว่างนั้น ซ่อนอยู่หลังความมืดมิดเสมอ"

นายหงส์แก่

infographics ระดับความสูงต่ำ พื้นที่ในกรุงเทพมหานคร

Posted by KwamRak on 16.2011 บทความน่าอ่าน 0 trackback
http://news.voicetv.co.th/infographic/20974.html 

ระดับน้ำท่วมในแต่ละจังหวัด ( คลิกที่ภาพ เพื่อดู ภาพขนาดเต็ม)

ระดับความสูงต่ำ พื้นที่ในกรุงเทพมหานคร ( คลิกที่ภาพ เพื่อดู ภาพขนาดเต็ม )

เส้นทางระบายน้ำเจ้าพระยาตะวันออกและบริเวณที่อยู่ใกล้เส้นทางน้ำ ( คลิกที่ภาพ เพื่อดู ภาพขนาดเต็ม )

นิคมอุตสาหกรรม ที่เสียหายจากอุทกภัย ( คลิกที่ภาพ เพื่อดู ภาพขนาดเต็ม )

 

ช่วงวันที่ น้ำทะเลหนุนสูงสุด ในเดือน ตุลาคม 54 ( คลิกที่ภาพเพื่อดูภาพขนาดใหญ่ )



เหตุการณ์น้ำท่วมใหญ่ กรุงเทพมหานคร ตั้งแต่ 2485 - 2541 ( คลิกที่ภาพเพื่อดูภาพขนาดใหญ่ )

 


by VoiceNews

27 ตุลาคม 2554 เวลา 17:20 น.

ความลี้ลับของปริมาณน้ำ คำถามที่ยังไม่ได้ตอบ โดย สมศรี หาญอนันทสุข

Posted by KwamRak on 16.2011 บทความน่าอ่าน 0 trackback
 

ความลี้ลับของปริมาณน้ำ คำถามที่ยังไม่ได้ตอบ โดย สมศรี หาญอนันทสุข

วันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 เวลา 19:30:27 น.

มรสุมหลายลูกที่พัดผ่านประเทศไทยเมื่อประมาณ3เดือนที่ผ่านมา ได้สร้างปรากฏการณ์ใหม่ทางภัยธรรมชาติที่ไม่เคยมีมาก่อนในประวัติศาสตร์ชาติไทย และอาจเทียบชั้นระดับโลกได้เลย วันนี้คงไม่มีใครไม่รู้จักประเทศไทยแล้ว โดยเฉพาะคนในประเทศแล้งๆแถวแอฟริกา คงนั่งอิจฉา ประเทศบ้าที่ไหนนะะมีน้ำเยอะขนาดเลี้ยงคนเกือบทั้งแอฟริกาได้เลย  คนสร้างหนังฮอลลีวูดเรื่อง THE DAY AFTER TOMORROW คงนั่งตบหัวตัวเองด้วยความเสียดาย ถ้าน้ำท่วมประเทศไทยเร็วกว่านี้สัก 23ปี คงไม่ต้องเสียเงินค่าทำEFFECTให้เปลืองเงินเสียเปล่า

 
ครานี้เราก็ลองมาตั้งคำถามกันเล่นๆแบบคนไม่มีความรู้อะไรว่า น้ำนั้นมันรวมตัวไหลมาสู่ภาคกลางได้มากมายมหาศาลขนาดนั้นได้อย่างไร เป็นน้ำมือของธรรมชาติล้วนๆหรือน้ำมือคนประสมโรง หรือเป็นน้ำมือคนแล้วธรรมชาติประสมโรง  ลองย้อนกลับไปเมื่อหลายเดือนก่อนตั้งแต่เดือนกรกฎาคมที่ผ่านมา  กรมอุตุนิยมวิทยาได้มีสัญญาณเตือนภัยแล้วว่าพายุจะถล่มภาคเหนือและภาคอีสานอย่างแน่นอนดังนี้

พายุนกเตน เมื่อเวลา 05.00 น. วันนี้ (30 ก.ค.54) พายุโซนร้อน “นกเตน” (NOCK-TEN) บริเวณชายฝั่งด้านตะวันตกของเกาะไหหลำ ประเทศจีน หรือที่ละติจูด 19.4 องศาเหนือ ลองจิจูด 108.5 องศาตะวันออก มีความ เร็วลมสูงสุดใกล้ศูนย์กลางประมาณ 90 กิโลเมตรต่อชั่วโมง กำลังเคลื่อนตัวทางทิศตะวันตก ด้วยความเร็วประมาณ 18 กิโลเมตรต่อชั่วโมง

 
ผู้เขียนได้ฟังข่าวกรอกหูทุกวันในเรื่องพายุและน้ำ  รู้สึกได้เลยว่าปีนี้จะมีน้ำฝนมากผิดปกติเนื่องจากได้ไปสังเกตการณ์การเลือกตั้งใหม่ (re-election) ที่หนองคาย (หลังการเลือกตั้งใหญ่)      ท่ามกลางฝนตกทั้งวัน และน้ำท่วมตัวเมืองหนองคายอย่างไม่เคยมีมาก่อน (ตามคำบอกของคนขับรถ)  รถยนตร์จำนวนมากเริ่มมาจอดที่ถนน และรถที่นั่งก็ลุยน้ำไปยังหน่วยเลือกตั้งต่างๆ บางหน่วยมีคนมาเลงคะแนนน้อยมาก

 
จากวันนั้นถึงวันนี้เป็นเวลา 3 เดือน เราต้องฟังข่าวน้ำท่วมมาตลอด ข่าวจริงและข่าวปิดบ้าง โดยหวังว่าเราจะมีมาตรการในการผันน้ำลงแม่น้ำ คูคลอง หรือแก้มลิง ด้วยความรู้ความสามารถพื้นๆ ตั้งแต่แรก  ต่อให้ไม่ต้องพึ่งการกักเก็บ ปิดเปิดน้ำจากเขื่อนก็ตาม มวลน้ำก็ไม่น่าจะเหลือให้ไหลเข้าภาคกลางและเข้ากรุงเทพฯ ได้ทหาศาลขนาดนั้น เพราะมันน่าจะถูกพร่องออกไปตามลำดับระยะวันเวลา และระยะทาง และหากมีการพร่องน้ำในจุดต่างๆช่วยด้วยแล้ว  ก็แทบจะไม่เหลือเข้ากรุงเทพฯ มหาศาลขนาดนั้น (ดูทะเลดอนเมือง และวิภาวดี เป็นต้น)     เหตุใดความรุนแรงของพายุกับความเสียหายมันช่างไม่สอดคล้องกันเลย  

 
สิ่งที่ไม่อาจเข้าใจได้และตนเองต้องตกเป็นผู้สูญเสียด้วยคนหนึ่งนั้น ก็คือ เมื่อเหตุเกิดในภาคเหนือและอีสาน จังหวัดแล้ว จังหวัดเล่า  รัฐบาลซึ่งมีนักการเมืองรุ่นเก่าและแก่ผู้ที่มีประสบการณ์มากมายกับข้าราชการใกล้เกษียณอีกมาก ยกเว้นนายกฯยิ่งลักษณ์ที่เป็นมือใหม่หัดขับ แต่คงไม่ใช่มือใหม่หัดขับทั้งหมดเป็นแน่ แล้วรัฐบาล ข้าราชการการเมืองกับข้าราชการประจำที่รับผิดชอบมัวทำอะไรอยู่

 
เอาล่ะ คงไม่มีใครในรัฐบาลสบายใจที่จะตอบคำถามนี้  แต่หากมองระยะเวลาที่รัฐบาลขึ้นมาบริหารประเทศประกอบกับรัฐมนตรีจากพรรคร่วมรัฐบาลที่ดูแลกรมชลประทาน  ก็มาจากรัฐบาลชุดเก่าและคลุกคลีกับเรื่องนี้มานาน รัฐบาลจึงไม่อาจปฏิเสธความรับผิดชอบส่วนหนึ่งได้

 
หากประเทศเรามีรัฐบาลมืออาชีพ หัวหน้ารัฐบาลคงเปิดโต๊ะประชุมแต่เนิ่นๆ เรียกบรรดารัฐมนตรี ผู้ว่าราชการจังหวัดที่เป็นเขตเสี่ยง ข้าราชการที่เกี่ยวข้อง มานั่งมองหน้ากันและคุยกันให้เป็นภาษาเดียวกัน ถ้าน้ำในเขื่อนเต็มมาตั้งแต่รัฐบาลชุดเก่า รัฐบาลในฐานะผู้บริหารประเทศก็สั่งให้ทะยอยปล่อยน้ำเพื่อรองรับน้ำฝนแต่เนิ่นๆได้

 
ถามต่อว่าเวลาสามเดือน ไม่เพียงพอกับการเตรียมการป้องกันน้ำหลากเข้าจังหวัดอื่นๆได้อย่างไร หรือไม่มีความพยายามเพียงพอ  หรือไม่มีมาตรการใหม่ๆ หรือไม่มีเวลาสั่งการแก้ปัญหาอย่างบูรณาการ ความเสียหายของภาคอุตสาหกรรมจึงมากมายนับแสนล้าน

 
สื่งที่นักลงทุนญี่ปุ่นเอง ได้เปรียบเปรยว่า  ญี่ปุ่นประสบมหาตภัย สึนามิ ยังพออธิบายได้ว่า มันมากระทันหัน โจมตีครั้งเดียวจอด ตั้งตัวไม่ทัน  และโดนภัยเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์ด้วย สุดที่จะตั้งรับได้  

 
แต่ญี่ปุ่นตั้งคำถามกับไทยว่า ภัยน้ำครั้งนี้มีการเตือนภัยหลายครั้งและน้ำค่อยๆมา เพื่อให้เราได้เตรียมตัว  ทำไมยังทำให้อยุธยา ปทุมธานี จมน้ำขนาดนั้น

 
ที่น่าตกใจมากกว่านั้น ก็คือ นิคมอุตสาหกรรมโรจนะ ซึ่งญี่ปุ่นเชื่อว่า รัฐบาลไทยจะช่วยป้องกันให้ได้ ตามที่คุยไว้ ถึงที่สุดก็จมน้ำ  เจ้าของโรงงานเลยไม่ได้เตรียมอพยพเครื่องจักร เป็นเพราะนายกเชื่อแต่นักวิชาการฝ่ายตน ประกอบกับตนเองก็ยังต้องเรียนรู้อีกแยอะ พอเอาเข้าจริง รมต.หลายคนในพรรคเดียวกันถึงกับช็อก และต้องกอดคอญี่ปุ่นร้องไห้กันใหญ่ ไม่ใช่เพียงที่เห็นทางข่าวเท่านั้น เพราะเราไม่ได้นับการสูญเสียโอกาส ที่ทำท่าว่า อาจถึงกับทำให้ ทุนนิยมในไทยจะเสียหาย ล่มสลาย หรืออ่อนตัวเร็วไปหรือเปล่า

 
การตั้งรับของ ทาง กทม. ซึ่งเหมือนขานรับวิธีการแก้ปัญหาน้ำตามรัฐบาล แบบเดิมๆ เหมือนปล่อยเลยตามเลย เดินตามน้ำ โดยไม่มีนโยบายเชิงรุก  ไม่มีวิธีการใหม่ๆ ไม่สรุปบทเรียนจากจังหวัดอื่น เลยทำให้ กทม. เสียหายย่อยยับไปด้วย  แน่นอน ท่านอาจอ้างได้ว่านายกฯ เป็นผู้สั่งให้เปิดประตูน้ำ 7 ประตู  เพื่อให้น้ำผ่านจึงทำกทม.ท่วม  แต่ท่านทั้งหลายย่อมคัดค้านได้มิใช่หรือ เรื่องมหันตภัยระดับชาติและความเสียหายต่อนักลงทุนต่างชาติเช่นนี้ มันต้องยอมแตกหักกันเลย ใช่หรือไม่ หรือเราประเมินความเสียหายต่ำไปเสมอ

 
เพราะคนใหม่ที่ไม่มีความรู้ในเรื่องน้ำ และภัยพิบัติมาก่อน  แต่ ผู้ว่า กทม.เป็นนักการเมืองเก่า  ย่อมรู้สถานการณ์ดี เหตุใดจึงไม่คิดที่จะระดมคนจิตอาสาทั้ง กทม.สร้าง "มหกรรมแก้ปัญหาน้ำท่วม"  ทำทางน้ำไหล (water way) ให้คนทั่วไปมีส่วนร่วมทั้งที่เขาอยากจะช่วยกันอยู่แล้ว หรือเสนอวิธีการแก้ไขปัญหาที่มีประสิทธิผลมากกว่านี้ โดยไม่หวังพึ่งแต่ผู้เชี่ยวชาญฝ่ายตนเท่านั้น

 
เพราะเหตุนี้หรือไม่ที่ทำให้ ภาคประชาสังคมและนักวิชาการต้องออกมามีบทบาทด้วยตนเอง ไม่เพียงแต่เป็นที่พึ่งในเรื่องข้อมูล และการวิเคราะห์ปัญหาน้ำท่วมได้อย่างน่าฟัง  แต่พวกเขาได้ออกแถลงการณ์มาเสนอให้รัฐบาลแล้วว่า  ให้ใช้พวกเขาให้เป็นประโยชน์  แต่ถึงขณะนี้ก็ไม่มีการทาบทาม หรือเป็นเพราะไม่ไว้ใจ  ไม่มีใครทราบได้   ภาคประชาสังคมจึงหันไปช่วยประชาชนด้วยตัวเอง และช่วยเหลือชาวบ้านร่วมกับบรรดาจิตอาสาจำนวนมาก ระดมความคิด ความช่วยเหลือประชาชนอย่างแข็งขัน  

 
บางส่วนยังถูกนักการเมืองท้องถิ่นที่มี สส.หนุนหลัง ทำตัวเป็นอุปสรรคขัดขวางการทำงานของพวกเขาในหลายพื้นที่  เป็นเรื่องน่าสังเวชที่ต้องบอกกันตรงๆว่า  นักการเมืองหลายคน ไม่อยากให้องค์กรพัฒนาเอกชน หรือสื่อประชาชนเข้าช่วยเหลือในจังหวัดนั้นๆ เพราะนักการเมืองต้องการให้น้ำท่วม และประกาศเป็นพื้นที่ประสบภัยจะได้มีงบเข้ามาในจังหวัด จะได้มีเงินกระเส็นกระสายเข้ากระเป๋าตนเองบ้างหรือเอาเงินไปแจกจ่ายเพื่อช่วยสร้างคะแนนนิยมให้ตนเองบ้าง

 
ในฐานะที่เป็นคนไทยคนหนึ่งและแสดงทัศนะในนามคนไทยที่ต้องการทราบข้อเท็จจริง หายนะภัยครั้งนี้มันมากเกินกว่าที่จะปฏิเสธความรับผิดชอบได้  พรรคเพื่อไทยและพรรคร่วมต้องทบทวนตัวเองอย่างมาก  แทนที่จะมัวมาชมกันเอง ให้กำลังใจกันเองเพื่อให้งบประมาณผ่านสภา พรรคจำเป็นต้องทบทวน เพื่อปรับครม. โดยไม่เกรงใจว่าอาจจะต้องลดบทบาทนายกฯลงด้วย   เพื่อให้ยืดเวลาของการเรียนรู้ให้กับเธอมากกว่านี้ ไม่ว่าจะเป็นตำแหน่งรองนายก หรือ รมต.กระทรวงที่เธอถนัดจะดีกว่า  และการเปลี่ยนแปลงตามที่คนในพรรคเดียวกันเสนอนั้น ก็จะเป็นการแสดงให้เห็นถึงความรับผิดชอบ ต่อสาธารณชน โดยที่พรรคไม่ได้เสียอะไร  

 
เรื่องนี้คุณทักษิณเอง ก็ต้องยอมรับความจริง หากคนในพรรคยังมีคนเก่งที่สามารถกอบกู้ประเทศได้ ก็ต้องยอมให้เขาแสดงฝีมือกันตามความสามารถ ไม่ว่าจะเป็นผู้หญิงคนใหม่หรือชายแกร่งคนไหนในพรรคก็ตาม

 
บรรดาแม่ยกของพรรค หรือเสื้อสีต่างๆก็เช่นกัน ควรจะเรียนรู้การใช้เหตุและผลจากความเสียหายครั้งนี้  รู้จักรักตัวเอง และรักคนต่างสี (หรือเอาน้ำที่ท่วมมาลบสี่ต่างๆออกได้ก็จะดี) สื่งที่เกิดอยู่ในขณะนี้เป็นเหตุการณ์จริงไม่ได้ฝันไป  การรักใครจนสุดจิตสุดใจไม่ว่าจะรักผู้นำของสีไหน ก็จะทำให้เราขาดเหตุผล ไม่กล้ารับความจริง แตะต้องไม่ได้ ในที่สุดความคลั่งไคล้ผู้นำนั่นแหล่ะ ที่เป็นปัญหาทำให้ท่านทั้งหลาย หันไปช่วยกัน ทำความจริงให้บิดเบี้ยว  ดังที่เราได้ประสบมาแล้วหลายปี

 
ท้ายที่สุดก็ต้องขอบคุณคนไทยโดยเฉพาะบรรดาจิตอาสาทั้งหลายที่ช่วยกันแก้ปัญหา ไม่ออกมาช่วยซ้ำเติมให้สถานการณ์มันย่ำแย่ดังที่เกิดในปีที่ผ่านๆมา อาสาทำดี ไม่มีใครเขาว่าอะไร เพราะหลายอย่างมันก็เกิดขึ้นแล้ว และหวังว่าคนไทยคงไม่ต้องนับหนึ่งกันใหม่เช่นนี้ ในทุกๆปี

//////////////////////////////////////////////////////////////////////

บันทึกความโง่อย่างเป็นทางการของเตี้ย สาทิตย์

Posted by KwamRak on 15.2011 บทความน่าอ่าน 0 trackback
 

บันทึกความโง่อย่างเป็นทางการของเตี้ย สาทิตย์ มาแล้วครับ 

"เมื่อวันที่ 31 ก.ค.ปี 2554 ช่วงที่รัฐบาลพรรคประชาธิปั
ตย์รักษาการอยู่ ระดับน้ำในเขื่อนมากกว่าปี 2553 จริง 

แต่ก็อยู่ในระดับที่สูงกว่า
เกณฑ์การเก็บกักน้ำขั้นต่ำเพียงเล็กน้อยประมาณ 7,000 ล้านลูกบาศก์เมตร ซึ่งถือว่าปกติ"

http://www.thairath.co.th/content/pol/216020


ดูรูปประกอบการอธิบาย 

ดูจากกราฟย้อนหลัง (ล่างซ้าย) ปีที่น้ำท่วมใหญ่ คือ 54 49 38 ทำให้ได้ข้อสันนิษฐานอย่างห
นึ่งว่า 

"เกณฑ์การเก็บกักน้ำขั้นต่ำ
" ที่เตี้ย สาทิตย์ อ้างถึง มันคือเส้นที่จะบอกได้ว่า ปีนั้นน้ำจะท่วมหรือไม่ท่วม 

คือเมื่อเข้าฤดูฝน วันที่ 1 ก.ค. ถ้าน้ำในเขื่อนมีมากกว่า 7,000 ล้าน ลบ.ม. ปีนั้นน้ำจะท่วม ดูจากกราฟล่างซ้าย 


เพราะฉะนั้น การที่รัฐบาลอภิสิทธิ์ สั่งกักน้ำในหน้าแล้ว เพื่อให้ระดับน้ำในเขื่อน อยู่สูงกว่า "เกณฑ์การเก็บกักน้ำขั้นต่ำ
" ที่เตี้ย สาทิตย์ อ้างถึง

ระดับน้ำในเขื่อนภูมิพล เมื่อวันที่ 1 ก.ค. 54 = 7,747 ล้าน ลบ.ม. สูงกว่าเกณฑ์ แปลว่าท่วมแน่นอน

สรุปได้ว่า รัฐบาลอภิสิทธิ์ จงใจทำให้เกิดน้ำท่วมใหญ่ใน
ปีนี้


แล้วที่เตี้ย สาทิตย์ บอกว่า "เมื่อวันที่ 31 ก.ค.ปี 2554 ระดับน้ำในเขื่อน 7,000 ล้านลูกบาศก์เมตร ซึ่งถือว่าปกติ" 

ก็ไม่จริง เพราะข้อมูลจาก 
http://www.thaiwater.net/DATA/REPORT/php/rid_lgraph.php 

บอกได้ว่า วันที่ 31 ก.ค. 54 ระดับน้ำในเขื่อนภูมิพล 8,501 ล้าน ลบ.ม. แบบเนี้ยเหรอ ปกติ


คราวก่อนก็บอกว่า "วันที่ 31 กรกฏาคม ซึ่งเป็นวันยุบสภา" 

คราวนี้ขนาดบอกระดับน้ำในเข
ื่อน ยังบอกผิดเลย 

โง่จริง ๆ เล้ย เตี้ย สาทิตย์ เอ้ย

มวลน้ำ แผนที่มวลน้ำ และผู้เชี่ยวชาญด้านน้ำ

Posted by KwamRak on 12.2011 บทความน่าอ่าน 0 trackback
http://www.prachatai.com/journal/2011/11/37826 

มวลน้ำ แผนที่มวลน้ำ และผู้เชี่ยวชาญด้านน้ำ

บ้านผมน้ำท่วม 1.5 เมตร แต่ไม่คิดว่าจะต้องให้ที่อื่นต้องท่วมเหมือนของผม ไม่ใช่เพราะผมอยากจะเสียสละให้คนอื่นสุขสบาย แต่มวลน้ำหมื่นล้าน ลบ.ม. ทำให้คิดว่า ถ้าระบายน้ำไป 1 ลบ.ม. ย่อมมีน้ำมาแทนที่ในจำนวนเดียวกัน ไม่ทางที่ความสูงน้ำจะลดลงอย่างง่ายดาย จึงไม่จำเป็นต้องให้ที่อื่นเปียกแบบเดียวกัน ไม่น่าจะต่างจากการเดินเข้าเส้นขอบฟ้า ซึ่งเป็นเส้นในจินตนาการที่เราเดินเข้า 1 ก้าว เส้นนี้จะถอยออกไป 1 ก้าวเช่นกัน
           
ในเมื่อน้ำท่วมไปแล้ว ผมต้องการรู้แค่ว่า น้ำท่วมได้อย่างไร ถ้าเป็นเพราะเหตุสุดวิสัยก็ไม่เป็นไร แต่ถ้าเป็นเพราะการจัดการผิดพลาดก็ต้องเอาตัวคนผิดมาลงโทษ
           
เมื่อผมติดตามสารสนเทศเรื่องน้ำอย่างใกล้ชิด ก็พบว่ามีความแตกต่างในด้านการให้น้ำหนักกับข้อมูล เมื่อเทียบกับผู้เชี่ยวชาญด้านน้ำที่ปรากฏบนสื่อสาธารณะ รวมถึงบางคนที่สื่อนำข้อเขียนของเขาบนโพสต์บนเว็บไซต์ของสื่อนั้นๆ
 
แค่ถามว่า “ทำไมน้ำท่วมนนทบุรีฝั่งตะวันตก”
           
ทันทีที่น้ำท่วมบางบัวทอง บางใหญ่ วันที่ 19 – 20 ต.ค. หลังจากอพยพตัวเองแล้ว ผมได้เข้าสู่เฟซบุ๊ค “เรารักชลประทาน” ของกรมชลประทาน ในวันที่ 20 ต.ค. แล้วตั้งคำถามว่า สถานการณ์แม่น้ำท่าจีนเกิดอะไรขึ้น ทำไมไม่สามารถรับน้ำจากคลองของนนทบุรีฝั่งตะวันตกได้ คำตอบของแอดมินเพจ คือ เราไม่มีเวลาตอบ
           
คำถามนี้เกิดขึ้นเพราะช่วงสัปดาห์ 10 – 16 ตุลาคม เมื่อท่วมปทุมธานีแต่ยังไม่สามารถพื้นที่ส่วนใหญ่ของอำเภอบางบัวทอง ยกเว้นพื้นที่ริมคลอง น่าจะเป็นเพราะน้ำยังสามารถระบายไปยังแม่น้ำท่าจีนได้
           
วันรุ่งขึ้น ผมเข้าไปที่เว็บไซต์ของกรมชลประทานเพื่อดูรายงานที่มี และพบว่ามีรายงานสรุปสถานการณ์ประจำวัน และประจำสัปดาห์ ในรายงานประจำวันที่ 21 ต.ค. ซึ่งเข้าใจว่าเป็นรายงานสถานการณ์น้ำวันที่ 20 ต.ค. ปรากฏว่า กรมชลประทานระบายน้ำมาทางแม่น้ำท่าจีน 60 ล้าน ลบ.ม. เป็นประตูน้ำพลเทพ 30 ล้าน ลบ.ม. ประตูนี้เป็นข้อขัดแย้งระหว่าง ส.ส.พรรคเพื่อไทยโดยนายพายัพ ปั้นเกตุกับนายบรรหารเมื่อต้นเดือนตุลาคม เรื่องนี้เข้าใจว่า นี่เป็นความสำเร็จของพรรคเพื่อไทยในการเปิดประตูน้ำพลเทพ เมื่อดูรายงานประจำสัปดาห์ พบว่า ประตูน้ำแห่งนี้เปิดมาอย่างน้อยตั้งแต่วันที่ 10 ต.ค. ผมจึงโพสต์ประเด็นนี้บนเพจนี้ เพื่อทำให้กรมชลประทานรู้ว่าพวกเขากำลังถูกตรวจสอบ
           
ต่อมาในวันที่ 24 ต.ค. ศศิน ตั้งประเด็นบนเฟซบุ๊คเกี่ยวกับสถานการณ์น้ำของคลองมหาสวัสดิ์ ผมได้อธิบายพฤติกรรมการท่วมของคลองฝั่งนี้ว่าจะไปทีละคลอง ปริมาณน้ำที่คำนวณได้พื้นที่ท่วมจากแผนที่กับไม้บรรทัด ซึ่งน้ำจะเอ่อท่วมตามจังหวะน้ำขึ้นประมาณ 2 รอบ คาดว่ารอบละ10 – 15 ล้าน ลบ.ม. สองรอบของน้ำขึ้นลงจึงมีปริมาณน้ำเอ่อท่วมวันละ 20 – 30 ล้าน ลบ.ม. และสรุปให้ศศิน น้ำจะข้ามคลองมหาสวัสดิ์ไปทวีวัฒนาใน 2 วัน เขาตอบว่า ถ้าเป็นสองวันตามที่พี่บอก ก็ต้องแจ้งเตือนภัย ขณะที่ วัตถุประสงค์ของติดตามในช่วง 4 – 5 วันนี้ คือ ต้องการทราบสาเหตุเพื่อหาทางแก้ไข สมมติฐานของผมคือ น้ำในแม่น้ำท่าจีนมากเกินไปทำให้น้ำจากคลองของนนทบุรีฝั่งตะวันตกไหลไปไม่ได้ เพราะน้ำท่วมเกิดด้านปลายคลองออกมาด้านเจ้าพระยา ดังนั้น ต้องลดปริมาณน้ำของแม่น้ำท่าจีนลง เพื่อลดหายนะที่แผ่ขยายออกไปเรื่อยๆ
           
จนกระทั่ง ดร.เสรี ศุภราทิตย์ นำเสนอประเด็นภาระที่มากเกินไปของแม่น้ำท่าจีน และประเมินว่าฝั่งตะวันตกมีมวลน้ำเข้ามาวันละ 30 ล้าน ลบ.ม.  เมื่อประมาณ 28 ต.ค.
           
จากรายงานสถานการณ์น้ำของกรมชลประทาน ได้แสดงให้เห็นว่ามีลดการระบายลงสู่แม่น้ำท่าจีน ตั้งแต่วันที่ 31 ต.ค. จนถึงเมื่อวันที่ 5 พ.ย. ลดเหลือ 16 ล้าน ลบ.ม. ผลที่เกิดขึ้น ระดับน้ำในพื้นที่บางบัวทอง บางใหญ่ ลดลง ประมาณ 20 – 30 ซม. น้ำในฝั่งตะวันตกเจ้าพระยา ตั้งแต่วันที่ 19 – 30 ต.ค. ควรมีปริมาณสะสมอยู่ประมาณ 360 ล้าน ลบ.ม. ดังนั้น ถ้ากรมชลประทานปรับตัวเองเร็วสัก 1 สัปดาห์ ประมาณช่วงน้ำท่วมแค่บางใหญ่ น้ำท่วมอาจจะลดระดับความรุนแรงในพื้นที่ธนบุรีลง
 
มวลน้ำแต่ละวันไม่มีความสำคัญ
           
ในขณะที่ สิ่งที่ผมติดตามคือ มวลน้ำหรือปริมาณน้ำและวิธีจัดการ แต่สิ่งที่น่าประหลาดใจในการนำเสนอของนักวิชาการ เจ้าหน้าที่ด้านระบายน้ำ ไม่มีใครพูดถึงตัวเลขของน้ำที่เป็นรูปธรรม มีแต่ตัวเลขรวม เช่น 4,000 ล้าน ลบ.ม. 10,000 ล้าน ลบ.ม. มีเพียง ดร.เสรี ที่พูดถึงปริมาณน้ำที่เอ่อท่วมแต่ละวัน และประมาณปริมาณน้ำในพื้นที่จำกัดลง เช่น ปริมาณน้ำที่เจ้าพระยาฝั่งตะวันตก ตั้งแต่ปลายเดือนตุลาคม
           
บรรดาผู้เชี่ยวชาญด้านน้ำที่ออกหน้าจอโทรทัศน์ บนเว็บไซต์ หรือ บนเฟซบุ๊ค มักจะมาพร้อมกับแผนที่ แล้วบอกว่าน้ำจะไปถึงที่นั่น ที่นี่ในกี่วัน แต่ละเลยปริมาณน้ำที่เข้ามา ที่จะเป็นสารสนเทศสำหรับคนที่บ้านถูกน้ำท่วมไปแล้วสำหรับพวกเขา ในการประเมินว่าน้ำจะลดเมื่อไร ในเพจ “เรารักชลประทาน” จะมีคนถามอยู่เสมอน้ำจะลดเมื่อไร พอๆกับน้ำจะมาถึงเมื่อไร ในระยะหลังคำถามน้ำจะลดเมื่อไร เริ่มมากกว่า
           
ในกรณี นนทบุรีฝั่งตะวันตก นอกจากจะประเมินปริมาณน้ำให้ศศินแล้ว และจำนวนวันที่จะเข้าถึงเขตทวีวัฒนา ผมได้บอกตั้งแต่วันแรกๆ ของน้ำท่วมบางใหญ่ว่า สาเหตุน้ำท่วมว่าน่าจะมาจากแม่น้ำท่าจีนมีน้ำมากเกินไป เขาตอบเรื่องนี้ยาว ซึ่งผมคาดว่าในฐานะที่เขาออกสื่อบ่อย น่าจะนำไปสู่การแสวงหาทางออกในการลดผลกระทบ จึงเป็นเรื่องที่น่าผิดหวัง
           
เมื่อติดตามเฟซบุ๊คของเขาไประยะหนึ่ง เขาและแฟนคลับมีความมุ่งมั่นที่จะประเมินน้ำจะไปพื้นที่ต่างๆ เมื่อไร เพื่อการเตือนภัยเท่านั้น เมื่อ 1 พ.ย. เขาเขียนว่า “...เดี๋ยวคืนนี้มาสรุปสถานการณ์ตอนดึกๆ ครับ เป็นห่วงคนฝั่งตะวันตกมากครับ” ผมตอบ“ฝั่งตะวันตก ไม่มี (อะไร) น่ากลัวหรอก เพียงแต่น้ำจำนวนวันละ 30 ล้าน ลบ.ม. จะขยับไปถึงอย่างไร จำนวนที่ อ.เสรีบอกก็ใกล้กับผมประเมิน เมื่อ 10 วันที่แล้ว และสาเหตุก็มาจากสถานการณ์ในแม่น้ำท่าจีนเหมือนกับที่ผมตั้งข้อสังเกตไว้เมื่อ 2 อาทิตย์ที่แล้ว” ความจริงอยากจะบอกเขาว่า ถ้าเขาทำอะไรกับสารสนเทศของผม แล้วเกิดอภินิหารนำไปสู่การปรับปรุงเหมือนเสียงพูดของ ดร.เสรี เกี่ยวกับเจ้าพระยาฝั่งตะวันตก ที่ผมเข้าใจว่านำไปสู่การปรับปรุงการปล่อยน้ำของกรมชลประทานที่ทำให้สถานการณ์น้ำท่วมฝั่งตะวันตกดีขึ้น
 
หลังจากนั้น ผมติดตามเฟซบุ๊คของเขาน้อยลง เพราะหน่วยงานรัฐก็เตือนภัยได้ดีขึ้น ข่าวสารชัดเจนขึ้น เพียงแต่เขาอาจจะตอบได้ดีกว่าในรายละเอียดของพื้นที่ ผู้เชี่ยวชาญคนอื่นยังไม่ต่างกันนักในการใช้แผนที่ บอกเวลาการขยับของมวลน้ำ ซึ่งไม่ตรงกับผมที่ต้องการทราบว่ามีมวลน้ำเท่าไรที่ต้องจัดการ ความสามารถในการระบายเป็นเท่าไรและอย่างไร จะได้รู้ว่า ถ้าจัดการไม่ได้ จะได้ทำใจ และต้องเผชิญกับสถานการณ์เช่นนี้นานแค่ไหน
 
การแก้ไขปัญหาน้ำโดยผู้เชี่ยวชาญในอนาคต
 
เมื่อผมติดตามการประเมินสถานการณ์น้ำและข้อเสนอของ ทีมกรุ๊ป ที่เป็นบริษัทด้านแหล่งน้ำ ซึ่งได้รับการกล่าวขวัญในพื้นที่สื่ออย่างมาก ก็มีเพียงการเตือนภัยอพยพ แต่ไม่ได้ข้อเสนอในการจัดการน้ำเพื่อลดผลกระทบแม้แต่น้อย
 
ในการสถานการณ์น้ำของกรุงเทพฯ เมื่อวันที่ 10 พ.ย. ก็ไม่แตกต่างจากรายงานของกรมชลประทาน แตกต่างจาก ดร.เสรี ที่มีการประเมินสถานการณ์น้ำท่วมของกรุงเทพฯ มีทั้งภาพรวม ปัจจัยที่ควรระวัง แน่นอน ทีมกรุ๊ป ไม่เข้าตาของผมอย่างแน่นอน ผมคิดว่าศักยภาพของกรมชลประมานสามารถทำได้ โดยไม่ต้องจ้างทีมกรุ๊ป ถ้ามีเงื่อนไขต้องจ้างบริษัทที่ปรึกษา
 
ดร.อานนท์ สนิทวงศ์ ณ อยุธยา ผู้เชี่ยวชาญด้านโลกร้อนที่ได้รับการกล่าวถึงว่าเป็นคีย์แมนของ ศปภ. เป็นผู้ที่ออกสื่อบ่อยมาก แน่นอนผมไม่มีความประทับใจเลยแม้แต่น้อย วันที่ 22 ต.ค. ในสถานีโทรทัศน์ช่อง 11 เขาประเมินสถานการณ์น้ำของพื้นที่ธนบุรี น้ำจะท่วมแค่รำคาญ ประมาณ 20 – 30 ซม. ในความจริงคงจะหาได้ยากในเขตบางแค
 
ผมคงไม่เข้าใจว่า ยุทธศาสตร์บริหารน้ำพวกเขาอาจจะใช้วิธีการกางแผนที่ ดูเส้นคอนทัวร์ ก็พอแล้ว แต่ในการบริหารน้ำยามวิกฤติในครั้งนี้ควรจะแตกต่างออกไป เพราะในความเข้าใจของผมคือ สำหรับลุ่มเจ้าพระยา น่าจะต้องบริหารมวลน้ำ และการระบายออกอย่างเป็นจริง  เพราะลุ่มเจ้าพระยามีเครื่องมือในการควบคุมมากมายทั้งเขื่อน คลอง ประตูน้ำ เป็นต้น
 
ความเห็นของผู้เชี่ยวชาญทั้งหลาย ยกเว้น กรมชลประทาน และสำนักระบายกรุงเทพมหานครที่สามารถบอกได้จะทำอะไรได้บ้าง แต่ผู้เชี่ยวชาญเหล่านี้ทำได้แค่เตือนภัย เหมือนที่ ศปภ. ทำ ทั้งที่พวกเขาน่าจะมีข้อเสนอในการบริหารมวลน้ำ เพื่อทำให้คนจ่ายภาษีอย่างน้ำมั่นใจว่า การจัดการน้ำมีประสิทธิภาพและเชื่อถือได้
 
ถ้าผู้เชียวชาญด้านของไทยมีศักยภาพในบริหารน้ำตามที่พบเห็นในช่วงนี้แค่ประกาศเตือนภัย ผมคิดว่า เราก็อย่าท้าทายพระเจ้า ด้วยความคิดว่ามนุษย์เราสามารถควบคุมธรรมชาติ มิฉะนั้น ก็เหมือนกับตำนาน “หอบาเบล”

คำขอร้องจากทหาร...ในยามน้ำท่วม

Posted by KwamRak on 04.2011 บทความน่าอ่าน 0 trackback
 



เกริ่นนำโดยกระปุกดอทคอม

ขอขอบคุณข้อมูลและภาพประกอบจาก 
เฟซบุ๊ก นที พรวัฒนาเฟซบุ๊ก มั่นใจคนไทยเกินล้าน ขอบคุณทหารที่ช่วยเหลือประชาชนจากอุทกภัย ปี 54's

          แม้ว่าขณะนี้ประชาชนจะต้องเผชิญกับวิกฤติมหันตภัยน้ำท่วมอย่างหนักหนาสาหัสเช่นไร แต่ขณะเดียวกันเราก็ได้เห็นความมีน้ำใจของพี่น้องชาวไทย สื่อมวลชน ที่ให้ความช่วยเหลือมาอย่างไม่ขาดสายเช่นเดียวกัน และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง "ทหาร" ซึ่งถือได้ว่าเป็นเรี่ยวแรงหลักในการช่วยเหลือประชาชนในช่วงวิกฤติน้ำท่วมครั้งนี้อย่างไม่ย่อท้อ และไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเลยทีเดียว

          แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น การปฏิบัติหน้าที่ของทหารก็ต้องพบกับปัญหาและอุปสรรคที่ยากลำบากเช่นกัน ซึ่งหนึ่งในทหารที่ลงพื้นที่ช่วยน้ำท่วมได้ออกมาวอนขอความร่วมมือจากประชาชนผ่าน
 เฟซบุ๊ก นที พรวัฒนา โดยมีข้อความ ดังนี้

           เนื่องจากผมออกปฏิบัติภารกิจช่วยเหลือผู้ประสบภัยมาหลายที่และเจอปัญหา ต่าง ๆ มากมาย ซึ่งส่งผลให้การทำงานล่าช้า ผมจึงอยากขอความกรุณาจากพวกท่านดังนี้

           1.หากเห็นรถทหาร กรุณาให้ทางก่อน เพราะบางครั้งต้องเคลื่อนย้ายผู้ป่วย หรือประชาชนเร่งด่วน 

           2.ทหารอยากช่วยประชาชนทุกคน แต่บางครั้งเรามีภารกิจด่วนกว่าที่จะต้องปฏิบัติ อาจจะไม่สามารถช่วยคุณได้ทันที กรุณาเห็นใจและอย่าด่าทอกันอีกเลย
          
           3.บางครั้งรถของทางทหารอาจจะเข้าไม่ถึงทุกซอกซอยเนื่องจากซอยแคบ กรุณาออกมารอหน้าปากซอยนะครับ

           4.หากน้ำขึ้นเกินระดับเอว (120 ซม.) และมีทีท่าจะสูงขึ้นเรื่อย ๆ รีบอพยพเถอะครับ เพราะถ้าหากสูงถึง 180 ซม. รถทหารจะไม่สามารถเข้าได้ และจะเป็นอันตรายต่อตัวท่านเองนะครับ เนื่องจากหากท่านโดนตัดน้ำตัดไฟ ผมพูดได้เลยว่าบางพื้นที่เราอาจจะไม่สามารถเข้าไปดูแลท่านได้อย่างทั่วถึงได้อีกแล้ว

           5.หากทหารบางนายมีคำพูดที่ไม่ถูกใจท่านหรือทำให้ท่านไม่พอใจ โปรดจงอภัยให้ด้วยนะครับ เนื่องจากทหารหลายท่านเป็นทหารที่อยู่แต่หน่วยรบ หน่วยสงคราม มีคำสั่งที่เด็ดขาด อาจจะมีคำพูดห้วน ๆ ออกไปบ้างเนื่องจากไม่ค่อยได้ทำงานด้านมวลชนเท่าไหร่ พวกเค้าจึงไม่สามารถมีคำพูดที่สวยหรูที่จะพูดกล่อมท่านได้

           6.การโดยสารรถทหารกรุณาเผื่อแผ่ผู้อื่นด้วย เช่น ผู้ชายควรลุกให้เด็ก สตรี คนชรา และผู้ป่วยนั่ง และสัมภาระไม่ควรเยอะหรือใหญ่เกินไป เช่นทีวี ตู้เย็น หรือมอเตอร์ไซค์ ซึ่งส่งผลให้ท่านอื่นไม่สามารถโดยสารไปด้วยได้ และบางครั้งอาจจะมีการจอดรอเพื่อรับผู้ป่วย คนชราเป็นเวลานาน กรุณาเข้าใจและอย่าเร่ง และควรปฏิบัติตามทหารที่ควบคุมรถแจ้ง เพื่อความปลอดภับของท่านเอง

           7.อย่าหยิบฉวยสิ่งของ ๆ ทหารติดมือไป ทั้งเสื้อชูชีพ ไม้พาย ฯลฯ เพราะหากกลับมาที่หน่วยแล้วของที่นำไปกลับมาไม่ครบ พวกผมก็จะมีโทษ

           8.ขอให้ทุกท่านโปรดอภัยหากรถทหารวิ่งผ่านแล้วเกิดคลื่นน้ำ ถูกบ้าน ยานพาหนะหรือสิ่งของต่าง ๆ ท่าน 

           9.พวกผมไม่ต้องการสิ่งใดตอบแทนในการช่วยเหลือท่านนอกจากคำว่า "ขอบใจ" และ "รอยยิ้ม"ครับ


          ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ให้ความร่วมมือมา ณ โอกาสนี้ครับ ขอให้ทุกท่านปลอดภัยและภัยร้ายนี้จบสิ้นไปได้ด้วยดีและรวดเร็วครับ

สรุปความล้มเหลวของสลิ่มในรอบ 2 สัปดาห์ ในการพยายามกุข่าวโจมตีรัฐบาล

Posted by KwamRak on 31.2011 บทความน่าอ่าน 0 trackback
 สรุปความล้มเหลวของสลิ่มในรอบ 2 สัปดาห์ ในการพยายามกุข่าวโจมตีรัฐบาล

1. ธงของเรือผันน้ำเป็นสีแดง >> จริงๆเป็นสีส้ม
2. ยิ่งลักษณ์นั่งฮ.กดบีบีในขณะประชาชนเด­ือดร้อน >ภายเก่าสมัยหาเสียงที่เชียงใหม่
3. ยิ่งลักษณ์ไปดูคอนเสิร์ต Yanni >> ไม่ได้ไป คนที่ไปคือบรรหารและสุรยุทธ์ 
(ผู้จัดงา่นยืนยัน)

4. ยิ่งลักษณ์ใส่ Burberry ลุยน้ำท่วม >แล้วไงวรกร จาติกวณิชยังใส่Chanelได้เลย 
(แพงกว่าด้วย)

5. รมต.ช่วยเอาของประชาชนมาติดชื่อตัวเ­อง >> เป็นของบริจาคลูกๆรมต.ช่วย ติด
ชื่อให้พ่อ

6. ถุงบริจาคใบใหญ่มีชื่อรมต.จะเอาของประชาชนมาใส่ >จริงๆเป็นถุงใส่ทรายกันน้ำ
7. ยิ่งลักษณ์ซดเหล้า >> แค่คนหน้าคล้ายจากฟิลิปปินส์
8. ต้องใส่เสื้อแดงช่วยงานศปภ. >> ภาพ+คลิปยืนยันชัดเจนมีเสื้อทุกสี
9. มาร์ค อยู่เมืองไทยตลอด ขอร้องอย่าใส่ไฟ >> สุดท้ายโฆษกพรรคปชป.ยอมรับ
ชัดเจนว่าไปมัลดีฟส์

10. กองทัพเรือสหรัฐถอนความช่วยเหลือจากไทย >> ท่านฑูตสหรัฐยืนยันว่าไม่จริง
11. สส.เสื้อแดง กั๊กน้ำดื่ม ที่ประชาชนบริจาคมาห้ามเคลื่อนย้าย >> ชัดเจนน้ำดื่มPP
นคร เจ้าของเป็นเสื้อแดง ฝากบริจาคผ่านสส. เสื้อแดง

12. ศปภ.ลอยแพ ผู้อพยพที่ดอนเมือง ทิ้งของบริจาคเกลื่อน >> คนไม่ยอมอพยพ
ไปไหนอีก ส่วนของเป็นสิ่งที่เกินจำเป็น โดยเฉพาะเสื้อผ้า

ภาพประกอบสลิ่มตัวพ่อ ผู้มีความกระเหี้ยนกระหือรือจ้องล้มรัฐบาลทุกขณะจิต 
>> นายอับปรีย์ แห่ง จส. 100 < 

นายปีย์ เกิดเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2480 (73 ปี) เป็นบุตรชายคนรองของหม่อม
หลวงปีกทิพย์ มาลากุล กับนางชนัฏ มาลากุล ณ.อยุธยาบุตรีของพระยาประกิตกลสาร 

นายปีย์ มาลากุล ณ อยุธยา ประธานกรรมการ เครือแปซิฟิก ผู้รับสัมปทานดำเนินการ สถานีวิทยุ จส.100 และประธานกรรมการ บริษัท แอดวานซ์ พับลิชชิ่ง จำกัด ผู้ผลิตนิตยสารดิฉัน และ คอสโมโพลิแทน (Cosmopolitan)

วิกฤตการณ์การเมืองในประเทศไทย พ.ศ. 2548-2552 นายปีย์ กล่าวกับนายประมวล 
รุจนเสรี ผู้เขียนหนังสือ"พระราชอำนาจ" อ้างว่าพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงมีพระ
ราชดำรัส ในทำนองว่า ทรงอ่านหนังสือ เล่มดังกล่าว และทรงโปรดอย่างยิ่ง เนื่องจาก
เขียนได้ดีและถูกต้อง พร้อมทั้งยังอ้างต่อไปอีกว่า รับสั่งให้เชิญ กระแสพระราชดำรัส
ดังกล่าวลงในบทอาเศียรวาทของหนังสือ อนึ่งหนังสือพระราชอำนาจนี้เป็นที่แพร่หลาย
ในขณะนั้น โดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับ พระราชอำนาจ ของพระมหากษัตริย์ ตั้งแต่ในระบอบ
สมบูรณาญาสิทธิราชย์จนถึงระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ

ในหนังสือพิมพ์ผู้จัดการ อ้างว่า พ.ต.ท.ดร.ทักษิณ วางแผนที่จะใช้ ปฏิญญาฟินแลนด์ 
และนายปีย์ ร่วมปรึกษาหารือกัน ที่บ้านพักของนายปีย์ ถนนสุขุมวิท ในอันที่จะวางแผน
จัดตั้งขบวนการขับไล่ตน โดยเฉพาะการลอบสังหารตน และวางแผนสำรอง หากดำเนิน
การไม่สำเร็จ ซึ่งก็คือการรัฐประหารเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2549(สำเร็จที่ผ่านมา) 
แต่ทั้ง พล.อ. สุรยุทธ์ และนายปีย์ ปฏิเสธข้อกล่าวหาดังกล่าว # บรรพต 41

"ความรู้ยังชีพ" ในภาวะวิกฤตน้ำท่วม

Posted by KwamRak on 31.2011 บทความน่าอ่าน 0 trackback
 
ข้อมูลรวบรวมจาก
"สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน โดยพระราชประสงค์ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว (เล่มที่ 15)"

สืบค้นและเรียบเรียงโดย "สสส"
ส่งต่อมายัง D4D โดย "a day"
ภาพประกอบโดย "คุณปรียศรี พรหมจินดา (NAAMNOI)"

จดหมายจากคลองกระจง ถึง คุณเอิน กัลยากร นาคสมภพ

Posted by KwamRak on 30.2011 บทความน่าอ่าน 0 trackback
 โดยปฐม พยัคฆ์ร้ายเเห่งคลองบางหลวงเมื่อ 28 ตุลาคม 2011 เวลา 12:27 น.

ถ้าใครยังไม่รู้เรื่องราวของ  คุณเอิน กัลยากร  นาคสมภพ   และสงสัยว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น  ลองไปอ่านก่อนนะครับ

 

 

 

 

มีคนเอาลิงค์มาแปะในคอมเมนต์  ไปแวะอ่านกันก่อนแล้วค่อยอ่านของผมทีหลังหรือจะอ่านของผมก่อนแล้วไปอ่านของเอิน  ก็แล้วแต่ท่านเหอะ

 

 

 

 

 

 

ในโลกนี้มีผู้หญิงที่ก้าวขึ้นมาเป็นผู้นำมากมายนะครับเอิน...  อินทิรา คานธี  ,  มาร์กาเร็ต แธตเชอร์  ชื่อเหล่านี้คงคุ้นหูเอินบ้างไม่มากก็น้อย   แต่วันนี้ผู้หญิงที่ดูมีบทบาทมากที่สุดในโลกก็คงจะปฏิเสธ  ฮิลลารี่  คลินตั้น กับ อองซานซูจี  ไม่ได้เลย   หลายคนคงพอเดาได้นะครับว่าข้าพเจ้ากำลังจะพูดถึงเรื่องอะไร  ประเด็นไหน...   ประเด็นแรกที่ข้าพเจ้าอยากบอกเอินคือ   ผู้หญิงที่เป็นระดับผู้นำในโลกนี้หลายคนที่เอ่ยชื่อมาล้วนไม่ต่างกับ  ยิ่งลักษณ์  เท่าไหร่   เพราะเขาก้าวขึ้นมาเป็นผู้นำด้วยอาศัยบารมีเก่าของคนในครอบครัว   เพราะคุณเอินได้เขียนในบันทึกของคุณว่า  ยิ่งลักษณ์ได้เป็นนายกเพียงเพราะเป็นคนนามสกุล  "ชินวัตร"  ไม่ได้ต่อสู้มาด้วยตัวเอง  ดังนั้นจึงไม่นับว่า  ยิ่งลักษณ์  เป็นนายกรัฐมนตรีหญิงคนแรก   ข้าพเจ้าเลยจะบอกคุณเอินว่ารายนามข้างต้นนั้นก็ไม่ควรจะยกให้เป็นระดับผู้นำ   อินทิรา คานธี  ก็อาศัยบารมีของคุณพ่อคือ  ศรีเนห์รู   

 

 

 

 

อินทิรา คานธี  ตอนขึ้นสู่ตำแหน่งผู้นำใหม่ ๆ เธอก็เป็นดั่งหุ่นเชิดจนมีคนตั้งฉายาว่าเธออย่างเจ็บแสบว่า  ตุ๊กตาหน้าโง่  (ข้าพเจ้าขออภัยที่จำฉายานั้นเป็นภาษาฮินดีไม่ได้)   แต่จากนั้นห้าปีเธอได้สะสมประสพการณ์และก้าวขึ้นการเป็นผู้นำที่ทรงอิทธิพลที่ใครไม่อาจจะปฏิเสธได้เลย   เธอสะสมประสพการณ์ทางการเมืองและในทางเดียวกันเธอก็เข้าถึงใจคนจนที่นักปกครองทุกรุ่นหลงลืม  จนสุดท้ายชื่อของเธอจนโดดเด่นเป็นตัวของตัวเอง  เธอลบคำสบประมาทว่าก้าวสู่ตำแหน่งผู้นำได้เพราะพ่ออย่างหมดสิ้นและสิ้นเชิง   คุณเอินว่า  การเริ่มต้นของอินทิรากับยิ่งลักษณ์พอ ๆ กันไหมครับ   เพราะเธอเข้าสู่ตำแหน่งวันแรก ๆ ผู้ชายก็รุมด่าเธอตั้งฉายาให้เธอว่า  "ตุ๊กตาบาร์บี้"   ไม่ต่างจาก อินทิรา เท่าไหร่ว่าไหม...

 

 

 

 

มาร์กาเร็ต  แธตเชอร์  ล่ะ...   คนนี้หญิงเหล็กของโลกเลยนะครับคุณเอิน  แต่คุณเอินรู้ไหมว่ากว่าเธอจะก้าวสู่ตำแหน่งผู้นำเธอต้องได้รับการสนับสนุนจากใครบ้าง   ไม่เพียงแต่ต้องการเสียงในสภาเสียงประชาชนเท่านั้น   เพราะ มาร์กาเร็ต แธตเชอร์  ที่เธอมาถึงวันนี้ได้ก็เพราะว่าเธออาศัยรากฐานของครอบครัวเธอเป็นสำคัญ   

 

 

 

 

อองซานซูจี  ล่ะ...  มิใช่ว่าเพราะพ่อของเธอหรอกเหรอ  เธอถึงก้าวเป็นสัญลักษณ์ของพม่าในเวลาอันรวดเร็ว   เธอเป็นแกนนำมวลชนเรียกร้องประชาธิปไตยในพม่าได้นั้นส่วนหนึ่งปฏิเสธไมได้เลยว่า  เพราะเธอเป็นลูกของ  นายพลอองซาน   อองซานซูจีโดดเด่นในเวทีพม่าเพราะอาศัยรากฐานจากพ่อและเป็นที่สนใจของชาวโลกเพราะการสนับสนุนของอเมริกา

 

 

 

 

ฮิลลารี่ คลินตั้น  ก็เช่นกัน  จริง ๆ คนนี้เป็นผู้หญิงที่เก่งมากครับ   เธอเก่งมาแต่เดิม  แต่เธอทำทุกอย่างเพื่อสนับสนุนสามีเป็นหลังบ้านที่ดีเพื่อให้  บิลล์  เป็นหมายเลขหนึ่งของโลก   แต่เราจะปฏิเสธได้หรือไม่ว่าวันนี้ที่เธอโดดเด่นและมีบทบาท   เพราะอาศัยรากฐานจากสามีเช่นกัน

 

 

 

 

ทั้งหมดทั้งมวลที่ข้าพเจ้าไล่มานั้นเพียงเพื่อจะชี้ให้เห็นว่า  ผู้นำที่โดดเด่นเหล่านี้จริง ๆ แล้วถ้ามองในมุมคุณเอินจะเห็นว่าไม่มีใครต่อสู้ขึ้นมาด้วยตัวเองเลยแม้แต่คนเดียวเพราะเกือบทั้งหมดถ้าไม่อาศัยพ่อก็ต้องอาศัยผัวไม่อาศัยผัวก็ต้องพึ่งพานามกุล  ซึ่งนั่นเป็นความจริงครับคุณเอิน  เพราะมันเป็นรากเป็นฐาน   อย่างคุณเอินและพี่สาว (หรือน้องสาว)  ของคุณเนี่ย  ถ้าไม่ได้นามสกุล  "นาคสมภพ"  จะได้เข้าสู่วงการบันเทิงหรือไม่...   จะมีฐานะเป็นที่รู้จักของคนเป็นเบื้องต้นหรือไม่...  คุณเอินลองถามและตอบตัวเอง

 

 

 

 

แต่ผู้หญิงเหล่านั้นต่างจากคุณเอินครับ   เพราะเมื่อเขามีรากฐานมาเขาได้โอกาสและพวกหล่อนคว้ามันไว้และทำโอกาสให้เป็นสิ่งดีงาม   พวกเธอก็อยู่ในใจของผู้คน   ซึ่งแตกต่างจากคุณเอินที่มีรากฐานได้โอกาส   แต่เชื่อไหมครับว่าวันนี้ใครหลาย ๆ คนยังต้องระลึกชาติเลยว่า  "คุณเป็นใคร"   นั่นคือความต่างของ  รากฐาน  ที่คุณว่าไว้   ถ้าจะถามว่ายิ่งลักษณ์ได้ต่อสู้มาไหมในการเลือกตั้งที่ผ่านมา  ข้าพเจ้าต้องเรียนคุณเอินว่า  คุณยิ่งลักษณ์ได้ต่อสู้มาตลอดด้วยตัวของเธอเองแม้จะมีคนสนับสนุนแต่เธอก็ฝ่าฟันมาได้เอง   ถ้าคุณเอินย้อนไปคิดดูตอนช่วงรณรงค์เลือกตั้ง  คุณจำได้ไหมครับว่า   คุณสุเทพ เทือกสุบรรณ  และ  คุณอภิสิทธ์ เวชชาชีวะ  อีกทั้งลูกหาบทั้งหลาย  มั่นใจในคะแนนนิยมของพรรคประชาธิปัตย์แค่ไหน  อย่างไร...  มั่นใจมากหรือไม่ให้ไปดูวาทกรรมว่า  "จะขุดรูอยู่"  ของ  คุณสุเทพ  เทือกสุบรรณ  ก็แล้วกัน

 

 

 

 

จากวาทกรรมฆ่าตัวเองของประชาธิปัตย์   มันชี้ให้เห็นว่าตอนแรกคะแนนนิยมของพรรคเพื่อไทยคงไม่เท่าไหร่   แต่ยิ่งลักษณ์ก็หมั่นลงพื้นที่หมั่นเข้าหาประชาชน  ความอึดของเธอไม่ได้แพ้ผู้ชายอกสามศอกอย่างอภิสิทธ์เลย   ในขณะที่อภิสิทธ์เอาสายสิญจ์ล้อมหัวหนุนชะตา   ยิ่งลักษณ์ก็ยังลงพื้นที่โดยไม่มีเชือกใดมาพันกบาล   ความแตกต่างตรงนี้คุณเอินพอมองเห็นอะไรบ้างไหมครับ   

 

 

 

 

ยิ่งลักษณ์จริงอยู่ที่มีนามสกุล  "ชินวัตร"  เป็นพื้นฐาน  แต่ถ้าเธอไม่เอาไหนรักษาโอกาสไม่ได้อย่างคุณ  เธอก็คงถูกลืมเลือนและคงไม่ชนะเลือกตั้ง  แต่คุณยิ่งลักษณ์รู้จักบริหารโอกาสรู้จักเข้าไปในใจประชาชน  เธอจึงได้เป็นผู้นำ   

 

 

 

 

การทำงานของยิ่งลักษณ์ในวันนี้...   ข้าพเจ้าก็เห็นข้อผิดพลาดของเธอมากมายและหลายครั้งก็นึกเหมือนกันว่าถ้าข้าพเจ้าเป็นนายกรัฐมนตรีในวันนี้จะแก้ปัญหาอย่างไร   ข้าพเจ้านึกได้เพียงสามนาทีแล้วก็ต้องเลิกคิดเพราะมันเป็นความสยดสยองที่ผุดขึ้นมาแทนที่ความฝันอันเรืองรอง   ข้าพเจ้าไม่ทราบจริง ๆ ว่าจะแก้ปัญหาอย่างไร  นักวิชาการเรื่องน้ำของประเทศเราวันนี้มีเยอะครับแต่มันเยอะจนเกินไปจนไม่รู้จะเลือกเชื่อใครสักคน   ใครที่ว่าเก่งว่าเจ๋งก็คาดการณ์ผิดหน้าตาแหกกันเป็นแถว ๆ  ถ้าข้าพเจ้าเป็นนายกรัฐมนตรีก็คงตัดสินใจไม่ถูกว่าจะเลือกเชื่อใครดี   แต่เธอก็กล้าหาญพอที่จะตัดสินใจและแก้ไขปัญหาอย่างเต็มความสามารถ   ในสายตาของข้าพเจ้าแล้วคิดว่าเธอทำงานได้ดีแม้ไม่สง่างาม    ภาวะวิกฤติน้ำแบบนี้ข้าพเจ้าเชื่อว่าไม่ว่าใครมาทำงานตรงนี้คงไม่เหลือความสง่างามให้เห็น   แม้แต่ผู้ชายอย่าง  ประยุทธ์ จันทร์โอชา  ,  สุขุมพันธ์  บริพัตร  สองคนนี้สภาพเหมือนลูกหมาตกน้ำซึ่งดูไปแล้วแย่ยิ่งกว่าสภาพปรัตยุบันของนายกรัฐมนตรีอย่าง  ยิ่งลักษณ์  เสียอีก

 

 

 

 

การจะมองความสามารถการทำงานนั้นต้องเทียบกับความหนักหนาของงานเป็นสำคัญ   น้ำท่วมประเทศไทยหนนี้น่าจะจารึกในประวัติศาสตร์ชาติไทยได้เลยว่าเป็นปัญหาน้ำท่วมที่มีมวลน้ำหนักหนามากที่สุดและเป็นปัญหาที่รับช่วงต่อจาก  นายอภิสิทธ์  เวชชาชีวะ   ในตอนที่  อภิสิทธ์  รับมือกับน้ำท่วมที่ไม่หนักหนาเท่านี้ข้าพเจ้าพูดอย่างตรงไปตรงมาได้เลยว่า  ทำงานได้ไม่สมชาย  และแก้ปัญหาเพ้อเจ้อไม่สมกับเป็นเด็กอังกฤษ   ถ้าเทียบกับยิ่งลักษณ์ตอนนี้  ข้าพเจ้าพูดด้วยความสัตย์ว่า  ยิ่งลักษณ์ดูดีกว่ามากมายมหาศาล   เธอไม่ท้อแม้จะมากแค่ไหน  เธอตั้งใจ  ไม่โทษใคร  เธอต้องเดินฝ่าสงครามน้ำลายที่เพศชายโจมตีเธอ   เธอก้มหน้าทำงานไม่ฟ้องประชาชนว่า  "ผู้ชายไม่ได้ช่วยงานแถมเล่นสกปรกกับผู้หญิง"   เธอมีสิทธิที่จะพูดแต่เธอไม่ได้พูดเรื่องใด   แม้มีคนใส่ร้ายเธอมากมาย  เธอก็ไม่เคยโจมตีกลับอะไรซึ่งผิดกับผู้ชายอกสามศอกที่หลุดอาการออกบ่อย ๆ ด้วยซ้ำไป   ถ้านึกไม่ออกคุณเอินลองไปหาภาพอภิสิทธ์ปรี่เข้าหานักข่าวหญิงได้นะครับ...   

 

 

 

 

การที่คุณจะมองว่า  ยิ่งลักษณ์  สอบตกทุกเรื่องนั้นก็เป็นสิทธิของคุณล่ะครับ   แต่ถ้าเรามองความจริงและเอายิ่งลักษณ์มาเทียบกับอภิสิทธ์และผู้นำคนก่อน ๆ ของไทย  (เว้นไว้แต่  จอมพล สฤษฏิ์  ธนะรัชต์)   ยิ่งลักษณ์ทำงานได้ไม่แพ้กับผู้นำประเทศของเราที่ผ่านมา   เธอรับมือได้ดีและทำงานให้ผู้ชายเห็นว่า  ผู้หญิงทำงานได้ดีกว่าผู้ชาย  แม้เธอจะพูดไม่เก่งเหมือนอภิสิทธ์แต่เธอก็ทดแทนด้วยการทำ...  และทำ...   และยอมรับความจริงจนดูเหมือนยอมพ่ายแพ้  แต่เธอก็ไม่ได้ทำผิดกับประชาชน  ไม่ได้ฆ่าประชาชนแล้วบอกว่าไม่ฆ่า   ไม่ได้ทำไม่ได้แล้วบอกว่าทำได้เหมือน  อภิสิทธ์ เวชชาชีวะ

 

 

 

 

สำหรับคุณยิ่งลักษณ์อาจสอบตก  สำหรับข้าพเจ้าเธอ  "พอผ่าน"  เพราะข้าพเจ้ามีมาตรฐานผู้นำที่สูง   แต่สำหรับคนไทยทั่วไปที่ชินกับผู้นำแบบไทย ๆ โดยเฉพาะเทียบกับอภิสิทธ์...  เธอผ่านฉลุย   

 

 

 

 

วันนี้สิ่งที่คุณเอินทำอยู่นั้นทำให้ข้าพเจ้านึกเรื่องหลาย ๆ เรื่องออก...  สิ่งที่คุณเอินทำนั้นทำให้ข้าพเจ้านึกถึง  โยนออฟอาร์ค  เธอก็พยายามทำทุกอย่างเพื่อชาติและรับใช้พระเจ้าของเธอ   แต่เธอก็ถูกผู้ชายรุมทำร้าย  รุมใส่ความ  แม้ติดคุกก็เจอผู้ชายข่มขืนในยามโดนเผาก็มีคนส่วนหนึ่งสาบแช่ง   ในหมู่คนสาบแช่งโยนออฟอาร์คคงมีสักคนที่เป็นผู้หญิงและหมั่นไส้เธอแต่ไม่รู้ว่าสิ่งที่ทำเป็นอย่างไร  คนที่สาบแช่งเธอนั้นไม่ได้มีความพอที่จะตัดสินมีแต่อารมณ์ขุ่นเคือง  จึงสาบแช่งเพศเดียวกันที่กำลังทำทุกอย่างเพื่อความถูกต้องของเธอ   อีกเรื่อง  เกิดขึ้นในตะวันออกกลาง  คุณเอินเคยได้ยินเรื่องการประหารด้วยการปาหินไหมครับ   ถ้ามีผู้หญิงคนหนึ่งถูกผู้ชายตัดสินว่ามีความผิดไม่ว่าเธอจะทำจริงหรือไม่จริง   เธอต้องถูกประหารชีวิตด้วยการขว้างหิน   ซึ่งผู้หญิงในตะวันออกกลางที่ตายไปนั้นมีกว่าเจ็ดสิบเปอร์เซนต์ที่เป็นผู้บริสุทธิ์  แต่ด้วยความเลวของชายจึงจับเธอมาประชาทัณฑ์   คุณเอินก็เป็นคนหนึ่งที่ขว้างหินใส่ผู้หญิงคนนั้น  คุณเอินฆ่าคนและสาบแช่งคนโดยผู้ชายบอกว่า...   สิ่งที่คุณด่าคุณยิ่งลักษณ์  ข้าพเจ้าอ่านสองรอบ  ข้าพเจ้าไม่พบข้อมูลใดที่เกี่ยวพันทางการเมืองการปกครอง   จะมีก็แต่อารมณ์ความรู้สึกและเรื่องราวที่เขาบอกมาเท่านั้น  แสดงว่าคุณเอินไม่มีข้อมูลในมือในการด่าคุณยิ่งลักษณ์นอกจากอารมณ์และสิ่งที่เขาบอกให้ด่า   แล้วคุณเอินจะต่างกับผู้หญิงที่สาบแช่งโยนออฟอาร์คหรือผู้หญิงที่ปาหินเพื่อประหารผู้หญิงด้วยกันโดยไม่รู้ความถูกผิดตรงไหนกันครับ...

 

 

 

 

แต่นั่นคือสิทธิของคุณเอินครับ  แต่ข้าพเจ้าอยากฝากบอกไว้หน่อยว่า  ถ้าคุณไม่ยอมรับว่า  คุณยิ่งลักษณ์เป็นนายกรัฐมนตรีหญิงคนแรกและเป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ยี่สิบแปดของคนไทยเพราะเขาคือหนึ่งในตระกูลชินวัตร   ก็อยากเพิ่มตรรกะอีกอย่างให้คุณเอินได้ลองพิจารณา   ว่า  อภิสิทธ์ เวชชาชีวะ  นับว่าเป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ยี่สิบเจ็ดหรือไม่...   เพราะเขาคือคนที่ขึ้นสู่ตำแหน่งด้วยความช่วยเหลือจากกองทัพบกมิใช่มาโดยครรลองของระบอบประชาธิปไตย   ลองพิจารณา

 

 

 

 

ก่อนจะจบจดหมายนี้อยากพูดกับคุณเอินเรื่องวิทยาศาสตร์นิดหนึ่งครับ...  ข้าพเจ้าก็จำไม่ได้ว่าอ่านเจอจากไหนแต่พอเจอกรณีจั๊ดจัดและกรณีคุณเอินแล้ว  ทำให้นึกถึงบทความนี้ที่เคยอ่านเจอ   นักวิทยาศาสตร์ชาวตะวันตกผู้เชี่ยวชาญเรื่องสิ่งเร้นลับ   เขาได้เขียนบทความว่า   "คุณเคยสงสัยไหมว่าทำไมในภาพยนตร์ผี ๆ มักจะมีฉากไฟติด ๆ ดับ ๆ โทรศัพท์ปิด ๆ เปิด ๆ เครื่องใช้ไฟฟ้ารวนเมื่อผีจะออกมา"  เขาได้ให้เหตุผลต่อว่า   "จากการศึกษาของผมเมื่อวิญญาณจะปรากฏตัวจะเกิดปรากฏการณ์อย่างนั้นจริง   เพราะวิญญาณนั้นถ้าจะปรากฏตัวจะดูดพลังงานจากสิ่งต่าง ๆ ถ้าใช้ไฟฉายเขาก็จะดูดพลังงานจากแบตตอรี่  ดูดพลังงานทั้งหมด   เพราะเขาจะปรากฏตัวให้เห็นไม่ได้ถ้าเขาไม่มีพลังงาน  และเขาก็ไม่สามารถสร้างพลังงานได้  ต้องดูดเอาจากสิ่งรอบตัว"

 

 

 

 

คุณเอินกับจั๊ดจัดก็คล้าย ๆ กันกับวิญญาณแหล่ะครับ   เพราะปกติแทบไม่มีใครเห็นไม่มีใครรู้จักอยู่แล้ว...  คุณต้องดูดพลังงานจากคนอื่นด้วยการด่าคนอื่น   เพราะยิ่งคุณด่าคนอื่นมากเท่าไหร่ตัวตนของคุณจะปรากฏออกมาต่อสาธารณชน...   

 

 

 

 

แต่จริง ๆ แล้ว  ถ้าคนเราอยากมีตัวตนในสายตาคนอื่น   เรามีวิธีอื่นนี่ครับ...  จริงไหม...  ไม่จำเป็นต้องทำร้ายใครเพื่อสร้างตัวตนของเราขึ้นมาเลย   เคยได้ยินคำว่า  "ความรู้ทำให้คนสง่างามไหมครับ"   คุณจะมีตัวตนได้นะครับ   ถ้าใช้วิชาความรู้ให้ถูกที่ถูกทาง   หรือว่าคุณเอินกับจั๊ดจัดไม่ชินกับการสร้างตัวตนโดยวิธีปกติ   ชอบทางลัดด้วยการทำร้ายคนและเป็นช่างปั้นเรื่อง  เหรอครับ...





http://www.facebook.com/notes/%E0%B8%9B%E0%B8%90%E0%B8%A1-%E0%B8%9E%E0%B8%A2%E0%B8%B1%E0%B8%84%E0%B8%86%E0%B9%8C%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B9%80%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%A7%E0%B8%87/%E0%B8%88%E0%B8%94%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%88%E0%B8%87-%E0%B8%96%E0%B8%B6%E0%B8%87-%E0%B8%84%E0%B8%B8%E0%B8%93%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%B4%E0%B8%99-%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%A5%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%A3-%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%A0%E0%B8%9E/166664103426855

เปิดใจชาวบ้านคลอง 3 กับวินาทีหนีตายจากน้ำท่วม

Posted by KwamRak on 26.2011 บทความน่าอ่าน 0 trackback
 


เกริ่นนำโดยกระปุกดอทคอม
ขอขอบคุณข้อมูลจาก คุณ Neomaru

          ช่วงเวลานี้หลาย ๆ คน ในกรุงเทพฯ คงกำลังวุ่นวายอยู่กับการจัดเตรียมข้าวของต่าง ๆ เพื่อรับมือกับภัยน้ำท่วมที่กำลังจะมาถึงทุกที  ไม่ว่าจะเป็น การจัดเตรียมอาหาร ขนของขึ้นที่สูง หรือแม้กระทั่งการอพยพไปต่างจังหวัด ของบางครอบครัว  แต่เชื่อได้เลยว่า ยังคงมีอีกหลายครอบครัวเช่นกัน ที่ชะล่าใจกับภัยพิบัติที่กำลังจะเกิดขึ้น เพราะคิดว่ายังรับมือทัน หรือ ปริมาณน้ำคงไม่มาก ถึงขนาดที่จะต้องอพยพออกจากพื้นที่ ถ้าคุณกำลังมีความคิดเช่นนี้ ขอให้คุณอย่าชะล่าใจ และเริ่มสังเกตจากสถานการณ์รอบตัวเป็นอย่างแรก เพราะในภาวะวิกฤติแบบนี้ การสังเกตและความรอบคอบเป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ทุกบ้านควรจะมี 

          เหมือนเช่นคุณ Neomaru ผู้พักอาศัยอยู่ที่หมู่บ้านแห่งหนึ่งตรงถนนเลียบคลอง 3 ก็เป็นคนแรก ๆ ที่เริ่มเตรียมตัวรับมือกับภัยน้ำท่วม โดยเขาได้สังเกตถึงการเปลี่ยนแปลงรอบ ๆ ตัว รวมถึงติดตามข้อมูลและข่าวสารตลอด จนทำให้สามารถเตรียมการได้ทันท่วงทีกับภัยน้ำท่วมที่มาถึง  ทั้งนี้ คุณ Neomaru จึงได้นำประสบการณ์ตรงนี้มาเล่าเป็นข้อคิดผ่านเว็บไซต์ 
pantip เพื่อหวังให้เกิดประโยชน์และเป็นแนวทางในการรับมือ ไม่ให้ชะล่าใจกับภัยน้ำท่วมครั้งนี้  ลองไปอ่านกันดูค่ะ

               



วินาทีหนีน้ำของผม (เผื่อมีประโยชน์กับอีกหลาย ๆ ท่าน)      
         
          ผมอยู่หมู่บ้านแห่งหนึ่งตรงถนนเลียบคลอง 3 ครับ บ้านผมเป็นบ้านแรก ๆ ที่เก็บของขึ้นชั้น 2 ตั้งแต่ตอนที่น้ำในคลอง 3 ยังเหลืออีก 30 เซนติเมตร จากนั้นผมก็ตัดสินใจก่ออิฐบล็อคกั้นหน้าบ้านสูง 3 ก้อน เตรียมมาม่า ปลากระป๋อง กรอกน้ำใส่ขวดจำนวนมาก (ไม่ต้องซื้อ) เปิดน้ำเตรียมไว้ในถัง ซื้อไฟฉายเพิ่ม ซื้อถ่ายไฟฉาย และเทียนรอไว้ กะสู้เต็มที่ตอนน้ำท่วม แล้วคนแถวบ้านเห็นผมทำ แล้วมองว่าตื่นตูม และเว่อร์ครับ หลาย ๆ คนในหมู่บ้านกว่า 60% คิดว่าน้ำไม่ท่วม อีก 20-30% คิดว่าท่วม แต่ไม่มาก....ผมรอมาเป็นอาทิตย์ โดยที่ยังขับรถเก๋งเข้าบ้านทุกวัน ในขณะที่ส่วนใหญ่เอารถไปจอดตามห้าง และ ทางยกระดับกันหมดแล้ว และก็บอกผมว่า "ไม่กลัวน้ำท่วมรถเหรอ"
          
          ทุก ๆ วันตอนเช้าผมดูข่าวน้ำท่วมทางโทรทัศน์ และ อินเทอร์เน็ต เพื่อดูความเคลื่อนไหวของน้ำ และเตรียมตัวตลอดเวลา รถของผม ผมขับเข้าออกบ้านทุกวัน เพราะผมคิดว่าถ้าน้ำมา ผมเอาออกทัน เนื่องจากแถวคลอง 3 ไม่ใช่จุดที่น้ำจะมาอย่างรวดเร็วแบบสามโคก จนเมื่อ 3 วันที่ผ่านมา ผมปีนรั้วดูหลังหมู่บ้านพบว่า คันดินหลังหมู่บ้านที่กั้นน้ำจากคลอง 2 นั้น น้ำปริ่มคันดินแล้ว ผมจีงรีบไปดูหน้าหมู่บ้าน และพบว่า น้ำคลอง 3 วันนี้ แตะถนนแล้ว หลังจากที่ 1 อาทิตย์ที่ผ่านมา น้ำแทบไม่ขึ้นเลย ในใจผมคิดแล้วครับว่า ตอนนี้น้ำมาเยอะกว่าวันอื่น ๆ แล้วมาเร็วกว่าด้วย..ไม่ถึง 1 ชั่วโมง มีคนบอกว่า น้ำรั่วแล้วจากหน้าหมู่บ้าน แต่หลาย ๆ คนก็ไม่ได้ตกใจอะไร เพราะทุกคนมองหน้าหมู่บ้านแล้วเห็นว่า น้ำคลอง 3 แค่ปริ่มถนนคงท่วมนิดหน่อย แต่ผมรีบบอกแม่ให้เก็บของทันที เพราะผมวิเคราะห์จากน้ำด้านหลัง และด้านหน้าว่า ไม่รอดแน่ ๆ เพราะน้ำจ่อขนาดนี้ ในขณะที่น้ำจากคลองระพีพัฒน์ยังไม่หมด ถ้าน้ำมาสมทบ "จมหนัก" สถานเดียว ผมและแม่เอาเสื้อผ้า อาหารที่ตุนไว้ เครื่องนุ่งห่ม คอมพิวเตอร์(PC) โน๊ตบุ๊ก (Notebook) หม้อหุงข้าว และทุก ๆ อย่างที่ใช้ในชีวิตประจำวันไปทั้งหมด เพราะผมมีเวลาพอที่จะขนพวกมันไป 

          หลายคนสงสัยว่า ทำไมต้องขน PC ไปทั้ง ๆ ที่มีโน๊ตบุ๊ก (Notebook) ผมขอตอบว่า เพราะผมกลัว "โดนงัดบ้าน" ครับ ฉะนั้นของที่คิดว่า มีราคาแล้วยกใส่เรือได้ ผมจะเอามาหมดเลย (โทรทัศน์ผมเป็นรุ่นเก่า แบบจอแก้ว หนัก ๆ ใหญ่ ๆ ถ้ามันจะขนก็ตามใจ) ส่วน ตู้เย็น ก็ปล่อยจมได้ ไม่เป็นไร เครื่องเล่น ดีวีดี (dvd) ก็เอามาด้วย ไม่ได้ดูหรอกครับ แต่กลัวโดนขโมย  พอผมเก็บทุกอย่างขึ้นรถเรียบร้อย เต็มรถเลยครับ ทั้งฝาท้าย และเบาะหลัง โดยตอนที่ผมขับหนีออกมา แม่ผมคุยกับเพื่อนบ้านแถวนั้น ทุกคนล้วนบอกว่า "น้ำคงไม่ท่วมสูงหรอก เขาไม่ย้ายหรอก" ระหว่างที่ผมขับออกจากหมู่บ้าน น้ำท่วมเกือบถึงครึ่งล้อแล้ว (ล้อ17นิ้ว ยาง45) โดยเมื่อก่อนเก็บของ น้ำแค่แตะ ๆ ถนนหน้าบ้านเท่านั้น ผมขับรถฝ่าน้ำออกจากหมู่บ้าน และฝ่าออกจากคลอง 3 มาทางคลองหลวงออกเข้ามอเตอร์เวย์ และมุ่งตรงมาทางบางนา.. (หนีมาก่อน แล้วรอดูสถานการณ์)

          เช้าวันรุ่งขึ้้น แม่โทรหาเพื่อนบ้าน เพื่อนบ้านบอกว่า ย้ายออกมาแล้ว เพราะคืนนั้นที่ผมออกมา น้ำขึ้นเรื่อย ๆ เขาจึงให้ญาติเอารถกระบะมาพาออกไป (นี่ถ้าไม่มีกระบะลองคิดนะครับ ว่าเขาจะทำอย่างไร)
ลองโทรหาอีกบ้าน เขายังไม่ออกบอกว่า น้ำคงไม่ขึ้นเยอะกว่านี้แล้ว (ผมนึกในใจ จะเป็นไปได้ไง เพราะน้ำลงมายังไม่หมด) เมื่อวานโทรไปอีกครั้ง บ้านที่ยังไม่ย้ายออก ก็ย้ายออกเรียบร้อย เพราะน้ำขึ้นเรื่อย ๆ โดยขนของออกมาได้แค่บางอย่าง.....

          ตอนนี้ หมู่บ้านผมน้ำถึงเอวแล้ว.... คงไม่ต้องคิดว่า บ้านอีกหลาย ๆ หลังที่คิดว่าไม่ท่วม ไม่ได้เก็บของ ไม่ได้เตรียมการ จะเละ และเสียหายแค่ไหน...หลายบ้าน ต้องอพยพออกมาตอนน้ำท่วมแล้ว ซึ่งออกมาได้แค่เสื้อผ้า และเงิน อย่างอื่นก็ต้องไว้ในบ้าน โดยตอนออกมาก็ต้องรอทหารมาช่วย...บางคน อยู่ชั้น 2 แต่เวลาน้ำขึ้นเรื่อย ๆ โดนตัดน้ำตัดไฟ ก็อยู่อย่างลำบาก หวาดกลัว อาหารก็ใกล้หมด จะหนีก็ห่วงทรัพย์สิน...เพื่อนบ้านบอกว่า ก่อนออกมา ตอนกลางคืน ในหมู่บ้านโดนงัดไป 4 หลัง...
         
          ผมแค่อยากแชร์ และอยากให้มองว่า หนีก่อน ปลอดภัยก่อน และสามารถนำทรัพย์สินมีค่าออกมาได้เกือบทั้งหมด ไม่ต้องห่วงอะไรที่บ้านเลยการรอให้ข้าศึกประชิดแล้วค่อยหนี มันเสี่ยง มันไม่เวิร์ค และเอาอะไรออกมาไม่ได้ ในขณะที่พวกลอบกัดเตรียมงัดบ้านอยู่ตลอด...สำหรับผม ตอนนี้ใครอยากงัดก็งัดไป ไม่มีของมีค่าแล้ว เพราะเอามาด้วยหมด ตอนนี้ผมก็มาเช่าห้องอยู่กับแม่สบาย ๆ มี โทรทัศน์ มี แอร์ ห้องน้ำสะดวกสบาย ทรัพย์สินอยู่ที่นี่หมด แม่ผมซึ่งอายุ 60 อยู่อย่างสบายไม่ลำบาก (เท่านี้ผมก็พอใจแล้ว) ไม่ต้องเดือดร้อนทหาร ไม่ต้องเดือดร้อนอาสา ไม่ต้องไปแย่งอาหารบริจาค

          ขอให้ทุกท่าน ที่น้ำยังไม่ท่วม ลองพิจารณาทางออกของผมด้วย อาจทำให้หลาย ๆ ท่าน มีทางออกที่ดีกว่า โดยไม่ต้องห่วงหน้าพะวงหลัง


           ขอให้ทุกคนปลอดภัยครับ 

ไม่เสียใจหากน้ำจะท่วม...เพราะเราได้พยายามแล้ว

Posted by KwamRak on 25.2011 บทความน่าอ่าน 0 trackback
 













เกริ่นนำโดยกระปุกดอทคอม
ขอขอบคุณข้อมูลและภาพประกอบจาก คุณ chawakit  

           อุทกภัยครั้งนี้ ทำให้เราได้เห็นน้ำใจของเหล่าอาสาสมัครคนรุ่นใหม่ไฟแรงทั้งหลาย เพราะเมื่อใดที่มีการประกาศขออาสาสมัครช่วยแพคของ ช่วยบรรจุถุงทราย ก็จะมีคนจำนวนไม่น้อยเดินทางไปยังจุดนั้น เพื่อช่วยเหลือกันคนละไม้คนละมือที่ดูแล้วเป็นภาพที่น่าประทับใจเอามาก ๆ

           และครั้งนี้ กระปุกดอทคอม ขอติดตามภารกิจของ คุณ chawakit ที่ได้บันทึกภาพแห่งความร่วมแรงร่วมใจของคนจำนวนมาก ที่เดินทางมาช่วยกันบรรจุกระสอบทรายที่คลองหก เพื่อปกป้องเมืองหลวงของเรา และได้นำมาโพสต์ในเว็บไซต์ pantip ให้พวกเราได้ชมกัน เมื่อวันที่ 23 ตุลาคมที่ผ่านมา ...พร้อมแล้วก็ไปตามติดภารกิจรวมพลังช่วยชาติครั้งนี้กันเลยค่ะ

           "ไม่มีภัยธรรมชาติใดครั้งใดที่จะกลืนกินหรือทำลายชาติไทยเราได้ หากบ้านเมืองเราจะถูกทำลาย นั่นก็เพราะคนในชาติเอารัดเอาเปรียบกันเองดูดายในความเดือดร้อนของพี่น้องของเราเอง"

           ผมเชื่อมั่นในถ้อยคำเหล่านี้เสมอ ติดตามข่าวสารมาตลอดแต่ยังไม่ได้ลงมือช่วยทำอะไรเป็นกิจจะลักษณะ จนเริ่มไม่ไหวแล้ว ต้องหาอะไรทำซักอย่าง จนได้รับข่าวจากทาง SiamArsa (facebook/SiamArsa) ว่าต้องการแรงงานในหลาย ๆ จุด แต่มีอยู่ที่หนึ่งทำให้ผมรีบจัดของ รีบนอนแต่หัวค่ำ เพื่อเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการใช้แรงงานในวันรุ่งขึ้น "อาสาบรรจุทราย คลองหก"

            ผมเดินทางจากบางคอแหลมมาขึ้นรถเมล์เฉพาะกิจที่อนุสาวรีย์ในตอนสาย ๆ รถจะออกทุก ๆ ครึ่งชั่วโมง...ป่ะ แพคกระเป๋าตามผมมาเลยครับ


            เดินทางจากอนุสาวรีย์ด้วยรถเมล์ปรับอากาศจนมาถึง ศปภ ที่ดอนเมืองเพื่อต่อรถไปยังคลองหก เดินสำรวจภายในคร่าว ๆ เจอข้าวของที่เข้าใจว่ามาจากการรับบริจาคมากมายทีเดียว


            ระหว่างที่ยืนรอรถเมล์เพื่อเดินทางต่อไปยังคลองหก ก็ได้ยินเสียประกาศอยู่ตลอดว่าต้องการแรงงานตรงนั้นตรงนี้ แต่เสียงหนึ่งที่ฟังแล่วทะ:-) ๆ คือ "คลองหกไม่มีใครเค้าไปกันแล้วน้อง ไปนี่ดีกว่า !@#$%^&* เอาล่ะสิ ผมเลยปรึกษากับน้อง ๆ ที่เราเพิ่งรู้จักกันบนรถว่าเอาไง ได้รับคำยืนยันว่า "เราตั้งใจมาแล้วพี่ ยังไงก็ต้องไปให้ถึง" ...แหม่ มันชื่นใจจริงน้องเอ้ย


            ใช้เวลาในการเดินทางถ้านับจากอนุสาวรีย์ นั่งรถสองต่อ รวม ๆ แล้วเกือบสองชั่วโมงเลยทีเดียวทั้งไกลและรถติด สองข้างทางเต็มไปด้วยรถราของประชาชนนำมาจอดหนีน้ำ ทำให้การสัญจรไม่สะดวกนัก แต่ก็เอาล่ะครับ ชั่วโมงนี้อย่ามาตัดพ้อกันเองเลย


           ถึงละเป้าหมายของอาสาสมัครในวันนี้ "วิทยาลัยการปกครอง"


            พอลงจากรถ เสียงแรกที่ผมได้ยินคือเสียงประกาศจากศูนย์อำนวยการ "ยินดีต้อนรับอาสาสมัครที่เพิ่งมา ถึงทุกท่าน หนุ่ม ๆ ทั้งหลายไปช่วยรับน้ำจากน้อง ๆ หน่อยครับ เค้าอุตส่าห์เดินทางมาไกล ให้สาว ๆ แบกน้ำแบกข้าวอยู่ได้ยังไงครับ ช่วยกันหน่อย"

            ประโยคที่เรียบง่าย แต่ตื้นตันครับ...เราเพิ่งมาถึงยัน ยังไม่ได้ทำอะไรกันเลย แต่ดูเหมือนทุกคนที่นี่ ดีใจที่เรามา



            หากใครยังไม่ทราบนะครับ ที่นี่คือ จุดบรรจุทรายลงกระสอบที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ณ ขณะนี้ เท่าที่ผมกวาดสายตาดูคร่าว ๆ ... มัน ใหญ่ มากกกกกก


            หากใครคิดว่างานเรียงถุง สบาย ขอบอกว่าไม่ใช่ซะทีเดียวครับ อาจจะไม่ร้อนเท่าขุดทรายน่ะใช่


            แต่ .... ยังมีอีกเยอะมากกกกกก


            พี่ทหารบอกว่า "ถ้าไม่มีอาสาสมัคร พวกผมตายแน่ครับ"


            ขออภัยที่ผมทำให้ทุกท่านเห็น "เหงื่อ" ได้ไม่ชัด แต่ต้องบอกว่าทุกคนที่นี่ "เหนื่อย" จริง ๆ ครับ


            แต่ทุกคนก็ยังไหว หากทรายทุดเม็ดที่เราบรรจุลงถุงจะช่วยเมืองหลวงของเราให้พ้นวิกฤติครั้งนี้ได้


            แรงงานที่อยู่กลางแดด ไม่ต้องแปลกใจนะครับว่าทำไมถึงสาว ๆ พอ ๆ กับหนุ่ม ๆ ทั้ง ๆ ที่ควรจะมีแรงงานชายมากกว่า คำตอบเรียบง่ายมากครับ ในช่วงแรก อาสาสมัครที่สาช่วยขุดทราย จะเป็นแรงงานชายมากกว่า และคนที่คอยมัดถุงจะเป็นแรงงานสาว ๆ แต่งานที่ต้องลำเลียงถุงทรายขึ้นรถ ขุดทราย  เป็นงานที่ต้องใช้แรงเยอะมากครับ จนเวลาผ่านไปหลายวัน ทั้งแรงงานทหารและอาสาสมัครชายเริ่มจะไม่ไหวกัน จึงเป็นสาเหตุที่น้อง ๆ สาว ๆ ต้องออกมาช่วยกันครับ


            รถบรรทุกที่บรรจุกระสอบทรายออกไปช่วยเหลือตามพื้นที่กรุงเทพด้านเหนือ และบริเวณรอบ ๆ กว่าสองล้านกระสอบออกเดินทางจากที่นี่แหละครับ


            ไม่ใช่เฉพาะพี่น้องชาวไทยที่มาร่วมแรงร่วมใจกันในวันนี้ ชาวต่างชาติจำนวนไม่น้อยก็มาร่วมแสดงพลังเช่นเดียวกัน


            งานลำเลียงทรายขึ้นรถ ใครไม่เคยคงไม่รู้ ขอบอกว่าปวดหลังมากกกกกก T_T


            ร่วมแรงแข็งขันทยอยลำเลียงทรายขึ้นรถ



            ทุกครั้งที่เราหยุดพักเหนื่อย ผมเชื่อว่าทุกคนจะรู้สึกยิ้มอยู่ในใจแบบนี้เสมอ


            ถุงทรายที่พวกเราได้มาช่วยกันบรรจุนี้ หลัก ๆ ก็เพื่อนำไปช่วยตามหน่วยงานราชการและชาวบ้านที่ได้รับความเดือดร้อน แต่ก็จะมีบริษัท ห้างร้านเอกชนที่ติดต่อเข้ามาเพื่อขอรับความช่วยเหลือ ไม่ใช่ว่าเราจะไม่ให้นะครับ แต่การติดต่อเข้ามาต้องผ่านการเห็นชอบจากหัวหน้าศูนย์ประสานงานเท่านั้น ไม่งั้นเราจะไม่อนุญาตให้นำรถเข้ามาในพื้นที่ สาเหตุก็เพื่อให้การใช้งานกระสอบทรายเกิดประโยชน์มากที่สุดครับ


            งานอาสา เป็นเรื่องสนุกสำหรับหลาย ๆ คน ผมดีใจที่มันเป็นเช่นนั้น ถึงแม้มันอาจจะเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวของใครก็ตาม


            ถ้าเพิ่งมาถึง สิ่งแรกให้ถามมนุษย์คนแรกที่เราเจอ "มีอะไรให้ช่วยบ้าง" คุณจะได้รับคำแนะนำดุจญาติสนิทคนนึงเลยล่ะครับ


            เราอาจเป็นชาติเดียวในโลก ที่รวมอาสาสมัครกอบกู้ประเทศชาติได้มากมายขนาดนี้ จงภูมิใจนะสองมือของทุกคนนะครับ


            ฝรั่งต่างชาติ ทั้งประหลาดใจ ประทับใจ และสงสัยว่าอะไรที่ทำให้เรามารวมกันได้


            กำลังเสริมระลอกใหม่มาถึงอีกแล้ว ดีจัง


            สิ่งที่ทำให้ผมประหลาดใจและประทับใจได้อีกครั้ง


            ช่วยน้ำท่วม ถือเป็นกิจของสงฆ์หรือไม่ คงไม่มีบัญญัติไว้ครับ แต่การออกมาช่วยเหลือประเทศในยามวิกฤติ ผมคิดว่าพระภิกษุทุกรูปที่มาช่วยพวกเราในวันนี้คงตอบว่า "ใช่"


            ทั้งขุดทราย ลำเลียง โน่นนั่นนี่ พระท่านมาช่วยโดยไม่ได้แยกแยะเสมือนหนึ่งเป็นเพียงแค่ "ประชาชน"


            เราจะต้องผ่านวิกฤติครั้งนี้ไปให้ได้


           ในที่สุด ผมก็ได้ทำหน้าที่ของผมเสร็จสมบูรณ์สำหรับภาระกิจคลองหก วันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2554 ที่ที่คน (หน้าตา) ดี ๆ เค้ามากัน

           ผมขอขอบคุณทุกท่านที่ติดตามชม ติดตามให้กำลังใจ แบ่งปันกระทู้นี้ให้กับเพื่อน ๆ พี่ ๆ หรือคนรอบข้างเพื่อสร้างจิตอาสาอันเข้มแข็งในการกอบกู้และฟื้นฟูประเทศของเรา สิ่งที่เราได้ทำหรือสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้ไม่ใช่สิ่งเล็ก ๆ ที่เรียกว่ารัก แค่มันคือสิ่งที่เรียกว่าความสามัคคี การที่เราออกมาช่วยเพื่อนบ้าน นั่นก็คือการที่เราออกมาช่วยตัวเราเอง ช่วยครอบครัวของเราเอง

           ภาวะวิกฤติน้ำท่วมครั้งนี้ ยังไม่มีใครบอกได้ว่าจะจบลงเมื่อไหร่

           "สองมือ" ของทุกคนเท่านั้น คือคำตอบ

           จนกว่าจะพบกันใหม่ในโอกาส "เฉพาะกิจ" ต่อไป ขอบคุณเพื่อน ๆ ทุกคนที่อยู่ด้วยกันจนจบภาระกิจ หัวใจนายหล่อ/สวยมาก


           ชวกิจ  สังข์จรูญ
           24 ตุลาคม 2554 เวลา 04:40 น.

           ลากันด้วยภาพนี้ละกันครับ ^^.V,,



           สำหรับใครที่อยากชมภาพบรรยากาศความร่วมมือร่วมใจกันแบบเต็ม ๆ ก็เข้าไปติดตามต่อได้ที่ pantip.com นะจ๊ะ

ให้มันได้อย่างนี้

Posted by KwamRak on 25.2011 บทความน่าอ่าน 0 trackback
 

สำหรับท่านที่ยังไม่ทราบ

Posted by KwamRak on 25.2011 บทความน่าอ่าน 0 trackback
 
สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล's Photos
สำหรับท่านที่ยังไม่ทราบนะครับ

- คุณแอนดรู ได้ออก Thai Story ตอน 3 ฉบับเต็ม มาแล้ว - หลายวันก่อน ออกมาบางส่วน 2 ครั้ง คราวนี้ ออกทั้งหมดของตอน 3 เลย และ

- ผมไป comment อะไรนิดหน่อย ที่หน้า wall ของเขา ก็ไม่มีประเด็นอะไรมาก เป็นเรื่องข้อมูลเกี่ยวกับกรณีสวรรคต นิดหน่อย

แต่มีประเด็นเล็กๆ แต่น่าสนใจอันหนึ่ง คือ คุณแอนดรู ได้อ้างรายงานข่าว AP ในวันติดๆกับการสวรรคตเลย (11 มิถุนายน 1946) ในรายงานนั้น มีการกล่าวถึง "มิตรภาพ" ระหว่างในหลวงอานันท์ กับ น.ส. Ferrari (ผมเคยโพสต์ให้ดูรูปตั้งแต่เล่น fb ใหม่ โพสต์ให้ดูอีกที เพื่อคนไม่เคยเห็น)

คือ AP ไปถามเพื่อนสนิทของ Ms.Ferrari คนหนึ่งที่โลซานน์ เขากล่าวว่า "it was not a serious affair. She knows it could not last" (ไม่ใช่ความสัมพันธ์ที่ซีเรียสอะไร เพราะเธอ [Ferrari] รู้ดีว่า ไม่สามารถจะยั่งยืนได้" - ภาษาอังกฤษ ใช้คำว่า affair และในความหมายของประโยค ก็มีนัยยะว่า ความสัมพันธ์นี้ ไม่ใช่แค่เพื่อนธรรมดาแน่ เพราะถ้าแค่เพือนธรรมดา เขาคงพูดทำนอง no, no. they are just friends อะไรแบบนั้นมากกว่า ที่จะตอบแบบที่ยกมา


ที่ผมว่าน่าสนใจคือ รายงานของ AP ที่กล่าวถึงเรื่องนี้ มีขึ้นทันทีหลังวันสวรรคต ซึ่งผมคิดว่า แสดงว่า เรื่อง "มิตรภาพ" นี้ ต้องเป็นที่รู้กันดีมากๆ ในหมู่เพื่อนและชุมชนที่ในหลวงอานันท์อยู่ ที่โลซานน์ (ผมเอง - และเชื่อว่า คนไทยส่วนใหญ่ทีสนใจเรื่องนี้ - มารู้เอาเรื่องนี้ครั้งแรก ก็เมื่อได้อ่าน "กงจักรปีศาจ" นั่นแหละ)

ข่าว AP ที่คุณแอนดรู อ้างถึง ดูได้จากทีนี่นะครับ ย่อหน้าที่กล่าวถึงคุณ Ferrari อยู่ 2 ย่อหน้าสุดท้าย http://fultonhistory.com/newspaper%208/Schenectady%20NY%20Gazette/Schenectady%20NY%20Gazette%201946%20Grayscale/Schenectady%20NY%20Gazette%201946%20Grayscale%20-%203190.pdf )

ปล. อีกคนที่ในรายงาน AP อ้างถึงในย่อหน้าสุดท้าย ทีชื่อออก กรีกๆ ทีว่าเป็นอดีต ติวเตอร์ และเลขาฯ ให้ในหลวงอานันท์ น่ะ ... ถ้าผมเข้าใจไม่ผิดนะ น่าจะเป็นคนเดียวกับที่ .... (ขออภัยไม่เขียนมากกว่านี้ในเรื่องนี้ นอกจากเซ้นซิตีฟแล้ว ยังขาดหลักฐานยืนยัน ไม่เหมือนกรณี Ms Ferrari) แต่อันนี้ ผมไม่แน่ใจ แต่คิดว่า น่าจะคนนี้แหละ

คุณเป็นใครในภาพนี้

Posted by KwamRak on 22.2011 บทความน่าอ่าน 0 trackback
 


เมื่อคลื่นน้ำหลากมาถล่มหลายจังหวัดของประเทศไทย ทุกสื่อต่างนำเสนอข่าวอุทกภัยอย่างครึกโครม ซึ่งภาพที่ปรากฏแก่สายตาทุกคนก็สะท้อนให้เห็นความเป็นจริงของสังคมไทยยามนี้ได้เป็นอย่างดี

ขณะที่หลายคนกำลังร้องไห้ เสียใจ ที่น้ำหลากมาคราวนี้ได้พัดพาเอาชีวิตของผู้เป็นที่รัก บ้านเรือน ทรัพย์สิน ที่ดิน ไร่นา เสียหายจนหมดเนื้อหมดตัว ยังมีคนกลุ่มหนึ่งกำลังแพคถุงยังชีพ รับโทรศัพท์แจ้งเหตุ และลงพื้นที่ไปช่วยเหลือพวกเขา
ขณะที่หลายคนอพยพหนีออกจากบ้านที่ถูกน้ำท่วม กลับมีคนอีกกลุ่มหนึ่งฉวยโอกาสตอนไม่มีคนอยู่ เข้าไปขโมยทรัพย์สินภายในบ้านร้างที่เต็มไปด้วยน้ำ

ขณะที่หลายคนกำลังนอนป่วยอยู่ในหมู่บ้านลึก ๆ และกำลังรอความช่วยเหลือจากเจ้าหน้าที่ เวลาเดียวกัน คนอีกกลุ่มหนึ่งซึ่งเป็นผู้ประสบภัยอยู่ระหว่างทางที่เจ้าหน้าที่กำลังเข้าไปช่วย เข้ามายื้อแย่งถุงยังชีพ อาหาร น้ำดื่ม และแย่งกันขึ้นเรือ จนเรือไม่สามารถแล่นเข้าไปยังจุดที่รับแจ้งเหตุใด
ขณะที่บ้านกำลังถูกน้ำท่วมสูง คนอีกกลุ่มหนึ่ง เฮโลเข้ามาพังคันกั้นน้ำที่ถูกลำเลียงมาไว้ป้องกันไม่ให้น้ำไหลไปยังพื้นที่อื่น เพราะคิดว่า "เราเดือดร้อน คนอื่นก็ต้องเดือดร้อนด้วย" หรือไม่ก็เข้ามาฉกกระสอบทรายของทางการ เพื่อเอาไปป้องกันบ้านตัวเอง

ขณะที่ภาพเหตุการณ์อุทกภัยในภาคกลางเข้าขั้นวิกฤตถูกเผยแพร่ออกไป คนกรุงเทพมหานครจำนวนมากต่างตื่นตระหนก แห่ไปซื้อข้าวของ กระสอบทรายมาตุนไว้ พร้อม ๆ กับการหาที่จอดรถแห่งใหม่ที่น้ำจะท่วมไม่ถึง

คงปฏิเสธไม่ได้ว่า วิกฤตการณ์ครั้งนี้ ทำให้เราเห็นพฤติกรรมที่แท้จริงของคนได้เป็นอย่างดี แล้วคุณล่ะ? กำลังทำอะไรอยู่ ลองมาดูภาพการ์ตูนล้อเลียนไอเดียเจ๋ง ๆ

จาก คุณ nonarav ที่โพสต์ไว้ในเว็บไซต์ pantip แล้วตอบตัวเองว่า คุณเป็นใครในภาพนี้

ความจริงก็คือความจริง

Posted by KwamRak on 22.2011 บทความน่าอ่าน 0 trackback
คำอธิบายและวิธีค้นหาที่มาข องภาพ # 1

อยากให้หลายๆ คนหยุดคิดสักนิดนึง และหาว่า ภาพต่างๆที่เห็น มีที่มาเป็นอย่างไร 
ใช่ที่พวกเราคิดกันหรือเปล่ า..!! วิธีหาก็ง่ายๆ ยิ่งเป็นรูปภาพด้วยแล้ว ยิ่งง่ายเข้าไป
ใหญ่ Google เพิ่มการรองรับ การค้นหาด้วยรูป เมื่อไม่นานมานี้โดยให้ไปที  http://www.google.com/imgh
 p แล้วเราจะเห็นรูปกล้อง ถ่ายรูปอยู่ในช่องค้นหา
ลองคลิกขึ้นมา ---->ตามภาพด้านล่าง



 



กรณีที่ 4 ทำเป็นหน้าเศร้า แต่ที่แท้ ก็ระรื่นเฮฮา

กรณีนี้ ก็กำลังมาแรงครับ โดยบอกว่า ดูนายกฯสิทำเป็นลุยงานหนัก แต่เอาเข้าจริงๆ 
ก็กระดี้กระด้า ไม่ได้มาสามัญสำนึก (ดูรูปประกอบ)

จริงๆแล้ว รูปนี้ถ้าใช้สมองคิดซักหน่อ ย ไม่ได้ถูกบังตาโดยความเกลีย ดชัง จะสังเกต
ได้ว่า......

1. พื้นที่่เป็นป่า ไม่น่าจะใช้พื้นที่ประสบภัยตอนนี้
2. ชุดที่ใส่ ไม่ใช่ชุดที่ใส่เป็นปกติในตอนรับตำแหน่ง แต่ดูคล้ายตอนหาเสียง
3. เวลาขึ้นฮ.สั่งงาน ปกติจะเป็นเครื่องขนาดใหญ่ ที่นั่งคุยแผนงานได้มากกว่าเครื่อง
ขนาดเล็กที่ต้องนั่งติดเก้าอี้แบบนี้

ซึ่งพอเอาเข้าจริงๆ ค้นหาซักหน่อย ก็เจอครับ คลิก ว่าเป็นภาพตั้งแต่สมัยหาเสียงและ
ไปถ่ายที่เชียงใหม่นู่นครับ แต่ชมรมคนเกลียดก็ด่ามันปากไปล่ะ!

จาก 4 ตัวอย่างที่ยกมาให้เห็น ทำให้เข้าใจได้เลยว่า แม้เทคโนโลยีจะเปลี่ยนไปแต่ถ้า
เราไม่เคยคิด ไม่เคยตรวจสอบ แชร์ หรือ รีทวีต แบบอัตโนมัติ ไม่ต่างจากการทำงานของกล้ามเนื้อแบบรีเฟลกซ์ ผ่านแต่สันหลัง ไม่ผ่านสมอง มันมีแต่จะทำให้เสียกับเสีย

จริงๆเรื่องภาพนี่เทคโนโลยีใหม่ของอากู๋ กูเกิ้ลอย่าง Search by Image ของ Google 
Image มันเทพมากนะครับ แค่ลากรูปที่เราอยากรู้ว่ามาจากไหน ไปใส่ใน Searchbox 
ก็เจอแล้ว ดังนั้น ลองหาดูเองมั่งก็ได้ครับ จะได้ไม่ตกเป็นเหยื่อของ

"นักขุดรูปเก่า เล่านิทานลวง" ได้ครับ และที่สำคัญ

"โปรดมีสติ และค้นหาความจริงก่อน แชร์ หรือ รีทวีต"




กรณีที่ 3 กรณียิ่งลักษณ์ขี้เมา

กรณีนี้ เป็นอีกด้านหนึ่งของโลกออนไลน์จะว่าเป็นด่านมืดก็ว่าได้ โดยต้นตอมาจาก 
ภาพด้านล่างนี้

มีการบรรยายประกอบว่า นี่คือภาพนายกยิ่งลักษณ์ ยกเหล้ากรอกปากสมัยเรียนที่มหาวิทยาลัย และด่าสาดเสียเทเสีย

จริงๆแล้ว ถ้าเป็นเรื่องในอดีต มันไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรเลย... ประธานธิปดีอเมริกา
อย่างโอบาม่า ยังยอมรับว่าพี้กัญชา สมัยเรียนเลย คนครับ อายุน้อย ทำอะไรก็มีโอ-
กาสพลาด แต่ประเด็นมันไม่ใช่ตรงนั้น

นี่คือตัวอย่างของ Hate Speech โจมตีเรื่องส่วนตัวของ บุุคคลสาธารณะ โดยใช้วิธี
การใดก็ได้ ที่จะสร้างความน่ารังเกียจ ให้เกิดกับบุคคลดังกล่าว และอีกประเด็นคือ 
นี่คือ นายกยิ่งลักษณ์ในอดีตหรือไม่???

คำตอบคือไม่ และที่มาคือ ลิงค์นี้ครับคลิกมันคือภาพจากเว็บรวมภาพสาวฟิลิปปินส์ 
ซึ่งหยิบมาภาพเดียวที่ดูคล้ายนายก (ดูที่เหลือสิครับ เหมือนมั้ย) และเอามาโจมตี

ทั้งๆที่ไม่ใช่เจ้าตัวเลยแท้ๆ นี่คือตัวอย่าง ของการใช้วิธีสกปรกสาดเสียเทเสียบุคคล 
โดยไม่ได้คิดเลยว่าวิธีที่ตัวเองใช้นั้นคือ "อวิชชา" ที่สกปรกจริงๆแน่นอครับว่าคนทำ
ก็รู้ตัวอยู่แก่ใจว่ากำลังโกหกอยู่ แล้วคุณล่ะครับจะร่วมขบวนคนโกหกไปกับพวกเขา
หรือไม่..!!


 



กรณีที่ 2 สมเด็จพระเทพ ทรงออกช่วยประชาขน ที่ประสบภัย อย่างเงียบๆ

เรื่องนี้ หากระทู้ต้นตอไม่ได้ จึงต้องขออาศัยความจำเป็นหลัก โดยที่ เรื่องที่
เกิดมีรายละเอียดประมาณนี้ครับ

“สมเด็จพระเทพ ทรงออกช่วยประชาชน ผู้ประสบภัยน้ำท่วม เป็นการส่วนตัว
จึงมิได้เป็นข่าว แม้กระทั่งข่าวในพระราชสำนัก”

ซึ่งก็เป็นภาพ และข้อความที่ได้รับการแชร์ วนไปมา ไม่น้อย ซึ่งผมเองก็คิดว่า
ไม่แปลกอะไร เพราะเรามักจะได้อ่าน เรื่องราวของท่านในลักษณะนี้ อยู่เสมอ
(เช่นใน Fwd Mail ที่ส่งกันไปมาหลายครับ) และครั้งนี้ก็เป็นอีกครั้งที่ท่านทรง
ภารกิจเป็นการส่วนพระองค์ แต่ที่ผมงงคือ แล้วผู้ที่เอามาแชร์ทราบได้อย่างไร 
และทำไมถึง มีภาพ

เรื่องราวมาถึงบางอ้อ เมื่อภาพที่ว่า มากจาก ที่นี้เองครับ ------>

"พระเทพโปรดเกล้าฯ พระราชทานพันธุ์ข้าว แจกจ่ายให้เกษตรกร"

จริงๆแล้วเป็นภาพข่าวจากปีก่อน ที่ท่านทรงพระราชทานพันธุ์ข้าว กลายเป็นว่า 
ภาพกับเนื้อหา เป็นคนล่ะเรื่องไปลดความน่าเชื่อถือของข้อมูลไปครึ่งหนึ่ง และ
ยิ่งไม่มีข่าว อย่างเป็นทางการ เราเองก็ไม่สามารถ บอกอะไรได้เลย กลายเป็น
อีกครั้ง.. ที่เราแชร์ข้อมูล .. ที่ไม่สามารถ ตรวจสอบอะไรได้


 



แท่นแท้น Forward Mail หายไปเลยครับ กลายเป็นกดแชร์ และรีทวีต กันอย่างสะดวก
สบาย จนเรียกได้ว่า แทบไม่ต้องใช้สมองกัน 

ใช้ไขสันหลังในการแบ่งปัน ไม่ต้องคิดหา ที่มาของสิ่งที่เราแบ่งปัน จนกลายเป็นเรื่องราว
ปัญหาที่ผมอยากเอามาเขียนในรอบนี้

กรณีที่ 1 พระราชดำรัสของในหลวงเรื่อง ปล่อยให้น้ำท่วมสวนจิตลดา ในหลวงรับสั่ง 
"ถ้าน้ำเข้าพระนคร ให้น้ำผ่านวังสวนจิตรไปเลย อย่ากั้นให้ผ่านไปเลย"

เป็นข้อความที่เป็นที่ฮือฮา และปลาบปลื้มของชนชาวไทยทัังหลายในโลกไซเบอร์ และ
ถูกส่งต่อเป็นอย่างมาก กระทั่งคนดังก็ยังรีทวีตกันไปต่อ

แต่ผมเอง รู้สึกแปลกใจที่ว่า ข้อความดังกล่าว ไม่มีที่มาที่ไป ไม่มีบริบท ไม่มีในข่าวใน
พระราชสำนัก จนงงว่ามากจากไหน จนในที่สุดความจริงขั้นแรก ก็กระจ่างว่า

สำนักพระราชวังปฏิเสธในหลวงรับสั่งในน้ำผ่านสวนจิตรฯ 

กลายเป็น “พระราชดำรัสปลอม” กุขึ้นมาลอยๆโดยไม่มีที่มาที่ไป และครั้งนี้น่าตกใจมาก
ที่สำนักพระราชวัง ถึงต้องออกมาปฏิเสธ อย่างเป็นทางการ แสดงให้เห็นได้เลยว่าทางวัง
เองก็ลำบากใจเช่นกัน ต้องขอบอกตรงๆว่าการกระทำเช่นนี้เป็นการดึงฟ้าต่ำอย่างแท้จริง


 

 


สำนักพระราชวังปฏิเสธในหลวงรับสั่งให้น้ำผ่้านวัง สมศักดิ์เจียมฯชี้กระฎุมพีซาบซึ้งปรากฏการณ์ใหม่



 





ข้อความและพระบรมฉายาลักษณ์ที่มีการแชร์กันผ่านทางfacebookอย่างแพร่้หลายในวันนี้ ซึ่งสำนักพระราชวังชี้ว่า คือ การตีข่าว ดึงเอาเจ้านายลงมา

โดย ทีมข่าวไทยอีนิวส์
19 ตุลาคม 2554

สำนักพระราชวังปฏิเสธในหลวงรับสั่งฯให้ผ่านวังสวนจิตร

เว็บไซต์หนังสือพิมพ์ ฐานเศรษฐกิืจ รายงานว่า นายรัตนาวุธ วัชโรทัย ในฐานะที่ปรึกษาฝ่ายกิจกรรมพิเศษ สำนักพระราชวัง ให้สัมภาษณ์ต่อกรณีที่มีการแชร์ข้อความในเฟซบุค ว่า ในหลวงทรงรับสั่ง "ถ้าน้ำเข้าพระนคร ให้น้ำผ่านวังสวนจิตรไปเลย อย่ากั้นให้ผ่านไปเลย" ว่า เป็นการพูดไปเรื่อย ไม่น่าเป็นไปได้ และโดยส่วนตัวไม่เคยรู้เรื่องนี้ น้ำไม่ได้เกี่ยวข้องกับพระนครอยู่แล้ว และถ้าน้ำเข้ามาถึงเขตวังได้ จนท่วม ก็แสดงว่า กทม.ไม่สามารถเอาน้ำไว้อยู่ ซึ่งมันไม่สามารถเป็นไปได้อยู่แล้ว 

และจากการติดตามสถานการณ์ข่าวในขณะนี้ ทั้ง กทม. และรัฐบาลต่างร่วมมือกันอย่างแข็งขันไม่ให้น้ำเข้าท่วมได้ ตั้งแต่กทม.รอบนอก และ ตอนนี้พื้นที่รอบวังสวนจิตรลดาในรัศมี 1 ตร.กม. ก็ยังไม่มีกระสอบทรายซักใบ เพราะเราเชื่อว่ากทม. จะสามารถกั้นน้ำไว้ได้ ในส่วนของวังหลวงและวัดพระแก้ว ก็เป็นที่แน่นอนอยู่แล้ว ว่า น้ำที่ท่าราชวรดิษฐ์สูงกว่าเขตวัง แต่อย่างไรก็ตาม ยังคงเชื่อมั่นว่ากำแพงวังสามารถเอาอยู่

ส่วนข้อความที่มีการแชร์ในเฟซบุคนั้น คือ การตีข่าว ดึงเอาเจ้านายลงมา เพราะน้ำที่ท่วมทุกวันนี้มาไม่ถึงสวนจิตรลดา เพราะน้ำที่ท่วมทุกวันนี้ไม่ได้เกิดจากน้ำทะเลหนุน แต่เกิดจากคันดินพัง และ ไม่มีทางที่ถนนราชวิถีจะท่วม เพราะถ้า ถ.ราชวิถีท่วมวังสวนจิตรก็ต้องท่วมแน่นอน

ผู้ใช้ชื่อNina Thongprasert ซึ่งเป็นคนแรกๆที่ได้โพสต์ข้อความลงเฟซบุ๊ค ได้ประกาศบนสถานะของตนว่า
เรียนให้ทราบโดยทั่วกัน ตามที่ได้ Retweet และ shared ข้อความบนหน้า wall เรื่องในหลวงตรัสเมื่อตอนสายวันนี้ ได้ตรวจสอบกลับไปแล้วไม่พบข้อมูลที่มาอย่างชัดเจน แต่ในช่วงที่ตรวจสอบอยู่นั้น พบว่ามีการเผยแพร่ออกไปอย่างรวดเร็ว และได้แจ้งให้ทราบเมื่อเวลา 11.09 โดยได้ขอให้ช่วยกัน remove post ออก... ฝากบอกทุกท่านที่ได้ทำการส่งต่อข้อความด้วยค่ะ และขออภัยมา ณ ที่นี้

ต่อมาในภายหลังเมื่อมีข่าวสำนักพระราชวังปฏิเสธข่าวนี้ Nina Thongprasert ได้โพสต์เพิ่มเติมว่า
ดิฉันได้แจ้งให้ทราบบนหน้าเฟสและได้ลบออกตั้งแต่ตอน 11.09 หลังจากตรวจสอบถึงแหล่งที่มานั้นไม่น่าเชื่อถือ ตามที่ได้ตอบข้อความที่ถามมาแล้ว ค่ะ..อาจเป็นการผิดพลาดบกพร่องที่ไม่ได้ทำการตรวจสอบก่อนโพส..ซึ่งขออภัยด้วยค่ะ

อย่างไรก็ตาม การแชร์สิ่งที่อ้างกันว่าเป็นพระราชดำรัสนี้ยังกระจายต่อไปมากกวา 2,600 ราย และมีผู้เข้ามากด"ถูกใจ"และแสดงความเห็นซึ่งส่วนใหญ่จะเขียนว่า"ทรงพระเจริญ"มากถึงเกือบ 5,000 ราย(ดูที่เฟซบุ๊คนี้)

ก่อนหน้านี้ดร.สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล ได้เขียนตั้งข้อสังเกตในเฟซบุ๊ค สมศักดิ์ เจียมธีรสกุลว่า ผมดู ที่เพจ ที่ผมให้ link ในกระทู้ข้างล่าง เรื่องทวิตเตอร์ พรด.ในหลวง แล้ว ยอมรับว่า สะทกสะท้อน อเน็จอนาถใจไม่น้อย ณ นาทีนี้ มีคนมาแสดงความเห็น ซึ่งส่วนใหญ่ที่สุด ก็ "ทรงพระเจริญ" ๆๆๆ "น้ำตาจะร่วงๆๆๆ" อะไรแบบนั้น ถึง 2100 ความเห็น และมี share ถึง 2600 แล้ว

ดูแล้ว อดไม่ได้ เลยไปเขียนอะไรหน่อย ข้างล่างนี้ copy มาให้ดู เผื่อโดนลบ
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=264779103560922&set=a.228571743848325.53576.217645294940970&type=1&ref=nf
......................

ทำไมจึงเกิดปรากฏการณ์ คนจงรักภักดี เชื่ออะไรแบบหัวอ่อน ไร้เหตุผล

ความจริง ถ้าใครศึกษา พรด. ข้อเขียนต่างๆของในหลวงจริงๆ ก็บอกได้เลยว่า ข้อความดังกล่าว ต้องไมใช่แน่ (เช่นเดียวกับบอกได้ทันทีว่า ข้อความอย่าง "36 ขั้นบันได" ไมใช่ หรือ "จากพ่อ" (ถึงพระเทพ) ไมใช่

แต่ปรากฏว่า เรากลับเห็นบรรดาคนจงรักภักดี (แต่จริงๆ ไม่เคยศึกษา เรื่องของสถาบันฯจริงๆจังๆ) พากัน "ซาบซึ้ง" น้ำหูน้ำตาไหล นอนดิ้นกัน

คำตอบคือเพราะ ความจงรักภักดี ในประเทศเรา เกิดมาจากพื้นฐานของการรับข้อมูลข่าวสารเกียวกบสถาบันฯ ที่ไม่อนุญาตให้ ตั้งคำถาม ตั้งข้อสงสัย ประเมิน ตรวจสอบ วิพากษ์ กระทั่ง โจมตี ได้

นี่จึงสร้าง "นิสัย" แบบหนึ่ง วิธีคิดแบบหนึงขึ้นมา คือ ในเมื่อโดยตัวความจงรักภักดีนั้น เกิดจากลักษณะ รับข้อมูลข่าวสาร ที่ตรวจสอบไม่ได้ ตังข้อสงสัยไม่ได้ วิพากษ์วิจารณ์ไม่ได้ อยู่แล้ว ดังนั้น ไมว่า ข้อมูล ข้อความ อะไรที่ ไม่ว่า จะไม่มีเหตุผลขนาดนั้น ก็เชือ่ได้หมด

ก่อนหน้านั้นดร.สมศักดิ์ได้โพสต์ เรื่องขำ (มีประเด็นชวนคิดอยู่ตอนท้าย)

ผมเข้าไปที่เว็บไซต์ ม.รังสิต นึกว่า จะไปหา "แบบจำลองทางคณิตศาสตร์" 23 จุดในกรุงเทพ ที่ว่าเสี่ยงน้ำท่วม (ตามข่าว มติชน) แต่หาไม่เจอ แต่ไปเจอในหน้าเกี่ยวกับสถานการณ์น้ำท่วม มี login ในนามมหาวิทยาลัยนี่แหละ เขียนข้อความนี้ (ดูภาพประกอบ ด้านขวาล่างๆลงมา)

"จากทวิตเตอร์: "ในหลวงทรงรับสั่ง..
"ถ้าน้ำเข้าพระนคร ให้น้ำผ่านวังสวนจิตรไปเลย อย่ากั้นให้ผ่านไปเลย"

......ทรงพระเจริญ"

ผมอยากจะพนันร้อยบาทเอาปาท่องโก๋ตัวเดียวว่า นี่เป็น "พระราชดำรัส" ประเภทปลอมๆ หรือหาที่มาอ้างอิงไม่ได้ (แต่คนไม่น้อยจะซาบซึ้งจนลงไปนอนดิ้น) เหมือน "36 ขั้นบันไดชีวิต" เหมือน "บันทึกจากพ่อ (ถึงพระเทพ)" เหมือนอีเมล์ เรื่อง 14 ตุลา ที่อ้างว่า ในหลวงมีรับสั่ง "คนไทยต้องหยุดฆ่ากันเอง" เหมือนเรื่องพายุนากิส, เหมือน (ทีเพิ่งเอามาโพสต์กันอีกไม่นานนี้) "พ่อนั่งเหม่อลอย" (เฉพาะอันหลังนี่ ถ้าถามผม ในฐานะคนศึกษา พรด. ศึกษา "สไตล์" การรับสั่ง การเขียน ของในหลวงมาหลายสิบปี .. อันนี อาจจะมีส่วนมี "มูล" "นิดหน่อย" ในแง่ "เนื้อหา" ไม่ใช่ในแง่คำ ทำไม .. ผมไม่มีเวลาอธิบายจะยาว) แต่อันอื่นทุกอัน ผมว่าปลอมแน่ ตั้งแต่เห็นแรกๆ (อย่าง "36 ขั้นบันได" ผมเห็นบ้ากันอยู่นาน ผมดูแล้ว ก็รู้ว่า ปลอมแน่) รวมทั้งอันน่าสุด "จากทวิตเตอร์" นี้ด้วย

ผมลอง search ดู ปรากฎว่า มีการแพร่ให้ซาบซึ้งกันไปแล้ว ดู
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=264779103560922&set=a.228571743848325.53576.217645294940970&type=1&ref=nf
และอันนี้
http://www.oknation.net/blog/sonyaUSA/2011/10/19/entry-1

แต่ก็ยังดีว่า ดูเหมือนมีคนจงรักภักดี ทีอาจจะยังมีสตินิดหน่อย (หรือไม่ก็จำเรื่อง "บันทึกจากพ่อ" หรือเรื่อง "บันไดชีวิต" ได้) เตือนกัน ให้หยุดเผยแพร่ ดูที่นี่ - มีการเล่า "ที่มา" ของ "ทวิตเตอร์" อันนี้ด้วย ดูเหมือนมีคนชื่อ Nina Thongprasert เริ่มก่อน แล้วต่อๆกันไป ตอนนี้ เจ้าตัว คือคุณ "Nina" (ตามที่คนเขียนบล็อกนี้บอก) ได้ขอเองให้หยุด และถอนออกจาก wall ตัวเองแล้ว

http://www.oknation.net/blog/snowy/2011/10/19/entry-1

..................

โอเค ทั้งหมดที่โพสต์มาข้างต้น ถือเป็นเรื่องขำๆ แก้เซ็งน้ำท่วม

แต่ที่บอกว่า มี "ประเด็นชวนคิดอยู่" คืออย่างนี้ครับ

ผมเคยเขียนไว้มาสักพักแล้วว่า ปรากฏการณ์ "จงรักภักดี" อย่างที่เราเห็นทุกวันนี้ เป็นอะไรบางอย่างที่ "ใหม่" (โดยสัมพัทธ์กับประวัติศาสตร์) มีลักษณะหลายอย่าง ที แม้แต่เมื่อสมัยผมโตขึ้นมา (ตอนมีขบวนการนักศึกษา) ก็จะไม่มีลักษณะนี้

ลักษณะที่ว่า เช่น (ก) เน้น ในหลวง ในฐานะ "ตัวบุคคล" (เวลาพูดถึง "สถาบันฯ" จะ "หลุด/ลื่น" ไปเป็นพูด "พระองค์ท่าน" เป็นต้น)

(ข) ลักษณะที่ "แต่งเรื่องเอง (อย่างทีอภิปรายข้างบน) แม้แต่เรื่อง ที ไม่น่าจะ "แต่ง" ได้เลย เช่น พรด. 14 ตุลา ("วันมหาวิปโยค") นั้น มีตัวบท text แบบคำต่อคำ ให้อ่านกันได้อยู่ แค่ลองหาดู ก็น่าจะเห็นว่า ไม่มีแบบทีอีเมล์ลูกโซ่ส่งต่อๆกัน ("ทรงรับสัง คนไทยต้องหยุดฆ่ากันเดี๋ยวนี้" อะไรประมาณนั้น - โทษที ผมเขียนจากความจำไม่มีเวลาไปค้นเมล์ที่ว่า)

ลักษณะ "สร้าง" หรือ "แต่ง" เรื่องเอง ไม่จำเป็นต้องเป็นคำพูด อย่างทียกมาทั้งหมด บางที ก็เป็น "เรื่องเล่า" (ทรงทำอะไรที่ไหน ยังไง อะไรประเภทนั้น แบบชนิด "คาดไม่ถึง" ทำให้ ซาบซึ้งมาก เช่นเรื่อง "นากิส" อะไรประมาณนั้น)

สมัยก่อน สถาบันฯ จะมีลักษณะ "ศักดิ์สิทธิ์" หรือ "เป็นทางการ" มากกว่านี้ แม้แต่พวก จงรักภักดี ก็ไม่มีใครคิดจะกล้า "ล่วงเกิน" แตะต้อง (อันที่จริง แม้แต่คำว่า "รัก" ก็ไม่มีใครคิดจะกล้าใช้)

ลักษณะรวมๆนี้ ที่ผมเคยพยายาม theorize ออกมาใน "คอนเซ็ปต์" Mass Monarchy ...

ประเด็นทีเกียวเนื่องสำคัญอันหนึ่งกับเรื่องนี้คือ ผมเสนอว่า ถ้าเปรียบเทียบกับสมัยก่อน (ทศวรรษ 1970-1980) "ฐานทางชนชั้น" หรือ "ฐานมวลชน" สำคัญ ของสถาบันกษัตริย์ ได้ "เคลื่อนย้าย" หรือ "เปลี่ยน" จาก "ชนชั้นชาวนา" "ชนชั้นเกษตรกร" ในชนบท (นึกถึงลูกเสือชาวบ้าน) 

มาที่ "ชนชั้นกระฏุมพี" "ชนชั้นกระฏุมพีน้อย" ในเมือง (นึกถึงพวก "สลิ่ม")

******

-ตรวจสอบรูปข่าวลือง่ายๆ ด้วยGoogle Image Search

-จาก“FWD Mail”สู่“กดแชร์”และ“รีทวีต” เทคโนโลยีเปลี่ยนไป แต่การใช้งานไม่เคยเปลี่ยนแปลง

-ชั่วซ้ำซาก! "ปั้นคำสนทนาในหลวง-นายกฯ"

-เปิดโฉมแก๊งสลิ่มมือไม่พายเอาปากราน้ำ ปล่อยข่าวทำลายนายกฯไม่ใส่แก้น้ำท่วมหนีัเที่ยวดูคอนเสิร์ต

“หยุดแอบอ้างศาสนา”

Posted by KwamRak on 21.2011 บทความน่าอ่าน 0 trackback
 
 

>>>“กานต์ ณ กานท์” เขียนบทกวีฉะ – “หยุดแอบอ้างศาสนา” <<<

แอบอ้างใดใน "พุทธ"
มาอวดอุตริมนุสสธรรม
หากมโน-วจีกรรม
ยังเหยียดย่ำกระทำเวร

เย้ยเยาะคนทุกข์ยาก
อ้างธรรมลากลงปลักเลน
สาธกหกคะเมน
คะนองลิ้นสิ้นสำรวม

วัตรใดที่ยึดถือ
ธรรมใดฤาที่ห่มสวม
ฝักใฝ่ใดกำกวม
แท้ท้นท่วมอวิชชา?

หยุดอ้างเสียเถิด "พุทธ"
หากเกินฉุดรั้งอัตตา
ปุถุชนธรรมดา
ยังรู้ควรรู้ละอาย


"เวร"
กานต์ ณ กานท์
วันออกพรรษา, 12 ตุลาคม 2554 :: ข้อมูลเผย เป็นมานานแล้ว ถึงขั้นเคยโพสต์ถาก
ถางคนตาย “ได้ 10 ล้านบาทมากไป”

ข่าวจากไทยอีนิวส์ลบกระทู้ฉาวเหี้ยน หลังโดนแฉ – ลือแซด พระเตรียมฟ้อง “พ่อน้องเฌอ”http://thaienews.blogspot.com/2011/10/blog-post_17.html

เฟซบุ๊ค กิติศักดิ์ฯ (คนห่มเหลือง)
http://www.facebook.com/phrakittisakk

ดูแล้วชวนสงสัยว่าน้ำท่วม ครั้งนี้เป็นอีกครั้งหนึ่ง ที่ถูกวางแผนไว้โดนเริ่มปฎิบัตืการมาตั้งแต่เดือนเมษายนปีนี้

Posted by KwamRak on 21.2011 บทความน่าอ่าน 0 trackback
 

 

ดูแล้วชวนสงสัยว่าน้ำท่วม ครั้งนี้เป็นอีกครั้งหนึ่ง ที่ถูกวางแผนไว้โดนเริ่มปฎิ
บัตืการมาตั้งแต่เดือนเมษายนปีนี้ โดยเริ่มจากเขื่อนสิริกิตติ์มีข้อมูลว่า

- เมษา 54 ปริมาณน้ำในเขื่อน 50.21% แต่กลับปล่อยน้ำออกเพียง 7.0 ล้านลบม. ในขณะที่ปี 53 ปริมาณน้ำ 37.95% ระบายน้ำถึง 12 ล้านลบม.

- พค 54 ปริมาณน้ำในเขื่อน 52.63% แต่กลับปล่อยน้ำออกเพียง 7.5 ล้านลบม. ในขณะที่ปี 53 ปริมาณน้ำ 36.90% ระบายน้ำถึง 8.3 ล้านลบม.

- มิย 54 ปริมาณน้ำในเขื่อน 60.27% แต่กลับปล่อยน้ำออกเพียง 0.0 ล้านลบม. ในขณะที่ปี 53 ปริมาณน้ำ 34.10% ระบายน้ำถึง 11.0 ล้านลบม.

ตอน นี้ หายสงสัยแล้วว่าปริมาณน้ำส่
วนเกินมันมาจากไหน พอเริ่มปล่อยน้ำออกมาก็พอดีกันกับที่ฝนตกชุก พอน้ำจากเขื่อนสิริกิตติ์ปล่อยลงสู่แม่น้ำน่านก็ส่งผลให้เกิดน้ำท่วมสมัย ปลายรัฐบาลอถิสิทธิ์และส่งกระทบเป็นโดมิโนไปยังทุกๆเขื่อน

ไม่อยาก สรุปเลยว่าอภิสิทธิ์ยุบสภาห
นีน้ำท่วม แต่ที่พวกมันคาดการผิดก็คือปีนี้ฝนมาเร็วกว่าปกติหนึ่งเดือนทำให้เกิดน้ำ ท่วมตั้งแต่สมัยอภิสิทธิ์

เอาไว้วันหลังจะเอาตารางสรุ
ปการเก็บและปล่อยน้ำของทุกเขื่อนมาให้ดูคะขอเวลารวมรวมข้อมูลหลักฐานก่อน

นำข่าวเก่าของเมื่อปีที่แล้
วมาเสริมครับ

วันที่ 2 ตุลาคม 2553 "

นายสุทธิโรจน์ กองแก้ว ผอ.โครงการส่งน้ำ และบำรุงรักษาลำตะคอง สน.ชลประทานที่ 8 นครราชสีมา

ให้สัมภาษณ์ว่า สถานการณ์น้ำในอ่างเก็บน้ำล
ำตะคอง อ.สีคิ้ว ยังต้องการน้ำอีกจำนวนมาก

แม้นจะมีพายุอีก 2-3 ลูก พัดผ่านก็ยังรองรับน้ำได้อย
่างสบาย ล่าสุดเมื่อช่วงเที่ยงที่ผ่านมา มีปริมาณน้ำ

164 ล้านลูกบาศ์กเมตร หรือ 52 % ของความจุเต็มที่ 314 ล้านลูกบาศ์กเมตร"

รูปภาพ

ให้ดูระดับน้ำในอ่างลำตะคอง
 (ช่องที่ 3) และปริมาณน้ำที่ระบายออกจากอ่างในช่องสุดท้ายขวามือนะครับ

เราจะพบว่าระดับในอ่างลำตะค
องเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคมเป็นต้นมา ตั้งแต่ระดับเพียง

173 ล้าน ลบ.ม.หรือประมาณ 55.10% ของความสามารถกักเก็บน้ำทั้
งหมด จนถึงวันที่ 15 ตุลาคม

ปรากฏว่าระดับน้ำได้เพิ่มขึ
้นมาถึง 246 ล้าน ลบ.ม. หรือเท่ากับ 78.34% ของความสามารถ

กักเก็บน้ำทั้งหมด แต่น้ำจากในอ่างไม่ได้ค่อย ๆ ถูกระบายออกมาเลยแม้แต่ ลบ.ม. เดียว

จากการให้ข่าวของ นายจักรกฤษ แจ้งกรณ์ ผู้อำนวยการโครงการส่งน้ำแล
ะบำรุงรักษาลำตะคอง

เมื่อ 17 ตค. 53 ซึ่งวันนั้นปริมาณน้ำในอ่าง
เกิน 85% แล้ว

"จักรกฤษณ์ ผอ. เขื่อนลำตะคอง เผยฝนตกหนัก ยังไม่เปิดประตูระบายน้ำ ยันยังรับน้ำได้ ไม่มีเขื่อนแตกแน่

เฝ้าระวังตลอด 24 ชั่วโมง

นายจักรกฤษ แจ้งกรณ์ ผู้อำนวยการโครงการส่งน้ำแล
ะบำรุงรักษาลำตะคอง กล่าวว่าขณะนี้ปริมาณน้ำ

ภายในอ่าง เก็บน้ำลำตะคอง ที่ อ.สีคิ้ว จ.นครราชสีมา อยู่เต็มระดับกักเก็บที่ 314 ล้านลูกบาศก์เมตร

และระดับน้ำเหลืออีกเพียง 30 เซนติเมตร ก็จะล้นบานประตูระบายน้ำ ( สปริลเวย์ ) ไหลลงสมทบ

ในลำน้ำลำตะคองที่อยู่เบื้อ
งล่าง เนื่องจากยังคงมีฝนตกหนัก ในพื้นที่เหนืออ่างเก็บน้ำ โดยเฉพาะที่

อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ และกำลังไหลบ่ามาอย่างต่อเน
ื่อง แต่อย่างไรก็ตาม ทางโครงการส่งน้ำ

และบำรุงรักษาลำตะคองยังยืน
ยันว่า จะไม่มีการเปิดการระบายน้ำ ทางช่องทางอื่น นอกเหนือจาก

ปล่อยให้ล้นออกทางสปริลเวย์
เท่านั้น เพื่อไม่ให้ปริมาณน้ำภายในอ่างไหลลงสู่ลำคลองธรรมชาติ

ซ้ำเติมสถานการณ์น้ำท่วมในพ
ื้นที่ใต้เขื่อน ที่กำลังประสบกับปัญหาอย่างหนัก และขอประกาศเตือนประชาชน

ที่อยู่ติดกับลำน้ำลำตะคองต
ั้งแต่ อ.สีคิ้ว , สูงเนิน , เมือง รวมถึง อ.พิมาย ให้ขนย้ายข้าวของไปไว้บนที่สูง

และเฝ้าระวังสถานการณ์น้ำท่
วมฉับพลัน อย่างใกล้ชิดตลอด 24 ชั่วโมง"

.. แต่สุดท้ายน้ำก็ล้นเขื่อน บริหารงานด้วยความประมาทหรื
อเหตุสุดวิสัย ?? ..

เครดิต : สำนักข่าว INN

Daily News Online

หวั่นเขื่อนแตก ลำตะคองปล่อยน้ำ

วันอาทิตย์ ที่ 17 ตุลาคม 2553 เวลา 19:06 น

ลำตะคองสุดอั้น!!! รับน้ำไม่ไหวหวั่นเขื่อนแตก
 เตรียมปล่อยน้ำคืนนี้ ประกาศเตือนชาวบ้านใต้เขื่อน ระวัง

เมื่อ เวลา 17.45 น.วันที่ 17 ต.ค. ได้มีประกาศจากศูนย์วิทยุตำ
รวจ สภ.สีคิ้ว ศูนย์วิทยุ สภ.สูงเนิน ศูนย์วิทยุหน่วยกู้ภัยสว่างแสงธรรมสูงเนิน ศูนย์วิทยุหน่วยกู้มูลนิธิพรหม ธรรมสีคิ้ว และวิทยุชุมชนบางสถานีในพื้นที่ ว่าได้รับแจ้งจากกรมชลประทานว่าอ่างเก็บน้ำเขื่อนลำตะคอง ต.คลองไผ่ อ.สีคิ้ว จ.นครราชสีมา ซึ่งเป็นอ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่ มีความจุในการกักเก็บน้ำได้ ถึง 310 ล้านลูกบาศก์เมตร ขณะนี้ฝนได้ตกอย่างรุนแรงในท้องที่ อ.ปากช่อง ซึ่งอยู่เหนือเขื่อน เป็นเหตุให้น้ำไหลเข้าตัวเขื่อน เป็นจำนวนมากจนเหลือเพียง 30%เท่านั้น น้ำก็จะล้นเขื่อน ซึ่งเมื่อเป็นเช่นนี้ สำนักงานชลประทานลำตะคอง จึงจำเป็นต้องระบายระดับน้ำในลำตะคองก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว จากระดับน้ำที่ 55.10% ในวันที่ 1 มาจนถึงระดับเกือบ 100%

ในอีกเพียงแค่ 2 สัปดาห์คือในวันที่ 16 ตค. 53 และในวันเดียวกันนั้นเอง น้ำได้หลากจากอำเภอสีคิ้ว,

ปักธงชัย, เขตอุทยานทับลาน และเขาใหญ่ มาบรรจบกันเข้าท่วมเขตอำเภอ
ต่าง ๆ ของนครราชสีมารวมทั้ง

อำเภอเมือง ซึ่งแน่นอนว่าน้ำปริมาณมหาศ
าลจากทั้ง 4 แหล่งที่หลากมานั้น ได้ไหลลงอ่างเก็บน้ำลำตะคองด้วย

จนปริมาณน้ำในอ่าง ฯ ล้นระดับสันเขื่อนจนต้องแอบ
ปล่อยน้ำออกจากเขื่อนลำตะคองในกลางดึกของคืนวันที่ 17 ตค.

ซึ่งเป็นเหตุให้น้ำจำนวนมหา
ศาลได้ไหลเข้าท่วมซ้ำเติมในหลายพื้นที่ของนครราชสีมาจนถึงระดับวิกฤติอย่างรวดเร็ว

และเกิดความสูญเสียรวมทั้งเ
สียหายหนักกว่าที่ควรจะเป็น

ที่ผมมองอย่างนี้เพราะได้พบ
พิรุธอีกข้อนึงในรายงานสภาพน้ำในอ่างเก็บน้ำและเขื่อนทั่วประเทศซึ่งจัดทำโดย

สถาบันสารสนเทศทรัพยากรน้ำแ
ละเกษตรในวันที่ 17 ตค. 53 ซึ่งเป็นวันที่ต้องสงสัยว่ามีการปล่อยน้ำออกจาก

เขื่อนลำตะคองมากจนเข้าท่วม
ซ้ำเติมเมืองโคราชนั้น หายไปจากระบบฐานข้อมูล อย่างน่าแปลกใจโดยตลอด

ทั้ง เดือนนั้นอยู่ครบ ต้องมาเจาะจงหายแม่มวันนั้น
วันเดียว !!น้ำออกจากเขื่อนภายในเวลา 24.00 น.คืนนี้ ทั้งนี้เพื่อป้องกันการแตกร้าว ของตัวเขื่อนซึ่งอาจจะเกิด อันตรายกับประชาชนที่อาศัยอยู่ใต้เขื่อน

สรุป คือ ไม่มีการปล่อยน้ำออกจากเขื่
อน แทนที่จะทยอยปล่อยไปเรื่อย กับเก็บกักน้ำไว้ อ้างว่าจะไปท่วมซ้ำเติมข้างล่าง แต่ก็รู้อยู่ว่า ฝนจะตกลงมา เติมน้ำในเขื่อน จนเต็มต้องปล่อยน้ำออกมาแน่ พอเต็มต้องปล่อย ก็พอดีกับเขื่อนอื่นต้องปล่อยด้วย น้ำเลยท่วมมากยี่งขึ้น

น่าสนใจนะ

น้ำจะท่วมไปเรื่อยๆจนกว่าคน
เสื้อแดงจะยอมแพ้หรือไม่ก็อมาตย์สูญพันธุ์

เจ้าของ อำแดงเหมือน

viewtopic.php?f=2&t=10000

วันนี้ได้ยินอธิบดีกรมอุตุฯ
แถลงว่าน้ำท่วมปีนี้เกิดจากน้ำมือมนุษย์ไม่ใช่ปริมาณน้ำฝน

เจ้าของ อำแดงเหมือน

ตรวจสอบรูปข่าวลือง่ายๆ ด้วยGoogle Image Search

Posted by KwamRak on 21.2011 บทความน่าอ่าน 0 trackback

ตรวจสอบรูปข่าวลือง่ายๆ ด้วยGoogle Image Search

แค่ใช้เทคโนโลยีให้เป็นกันสักนิด หาที่มาของรูปนั้นกัน เราก็ไม่ต้องมาหลงเชื่อข่าวลือผิดๆ แล้วก็ด่ากันไปมาไม่รู้จักหยุดหย่อน

ที่มา เว็บบล็อก Mhafai(หมาไฟ)

โพสต์นี้เป็นการแนะนำวิธีการใช้เทคโนโลยีให้ถูกต้อง ไม่ได้มีความคิดเห็นทางการเมือง หรือสถาบันใดๆ ทั้งสิ้น ถ้ามีความคิดเห็นที่เกี่ยวข้องกับทางการเมืองหรือสถาบันเมื่อไหร่จะถูกลบทันที

พักนี้ใน social network อย่าง Facebook และ Twitter มีคนแบ่งปันรูปพระราชกรณียกิจของในหลวงและพระบรมวงศานุวงศ์ โดยบางรูปมีการเติมคำอธิบายด้วยการใส่วันที่ใหม่เข้าไป และล่าสุดก็เป็นรูปนายกยิ่งลักษณ์ถือมือถือ Blackberry ทำหน้ายิ้มแย้มถ่ายรูปอยู่บนเฮลิคอปเตอร์แล้วก็ด่าว่าสถาณการณ์นี้ยังถ่ายรูปมือถือเล่นอีกเหรอ

อยากให้หลายๆ คนหยุดคิดสักนิดนึงและหาว่าภาพพวกนี้มีที่มาเป็นอย่างไร ใช่ที่พวกเราคิดกันหรือเปล่า วิธีหาก็ง่ายๆ ยิ่งเป็นรูปภาพด้วยแล้วยิ่งง่ายเข้าไปใหญ่ Google เพิ่มการรองรับการค้นหาด้วยรูปด้วยไม่นานมานี้โดยให้ไปที่http://www.google.com/imghp แล้วเราจะเห็นรูปกล้องถ่ายรูปอยู่ในช่องค้นหาลองคลิกขึ้นมา


ให้เราใส่ url ของรูปหรืออัปโหลดไฟล์รูปภาพที่เรามีอยู่เข้าไป แค่นี้ Google ก็จะแสดงผลการค้นหาให้เราได้แล้ว ขอยกตัวอย่างสองรูปคือ รูปสมเด็จพระเทพฯ ประทับอยู่บนรถ GMC กับรูปนายกยิ่งลักษณ์ถ่ายรูป

วิธีการเอาลิงก์ของรูปภาพก็ง่ายๆ แค่คลิกขวาแล้วเลือก คัดลอกที่ตั้งภาพ (อาจแตกต่างกันไปในแต่ละเบราว์เซอร์)


ดูจากวันที่นะครับ ภาพข่าวของสมเด็จพระเทพฯ เป็นภาพที่ท่านเสด็จไปช่วยน้ำท่วมที่โคราชเมื่อตุลาคมปีที่แล้ว

ส่วนรูปนายกฯ เป็นภาพที่ถ่ายขึ้นตอนกำลังหาเสียงเมื่อช่วงเดือนมิถุนายนก่อนรับตำแหน่งนายกรัฐมนตรี
เห็นไหมครับว่าแค่ใช้เทคโนโลยีให้เป็นกันสักนิด หาที่มาของรูปนั้นกัน เราก็ไม่ต้องมาหลงเชื่อข่าวลือผิดๆ แล้วก็ด่ากันไปมาไม่รู้จักหยุดหย่อน

ก่อนจากกันขอแปะโพสต์ที่แปะไว้บน Facebook และ Google+ ของผมหน่อย

หลายคนคงเคยเห็นโฆษณานี้มันช่างเข้ากับสถานการณ์ตอนนี้ยิ่งนัก

เผยแพร่กันเข้าไปสิ ภาพพระราชกรณียกิจเก่าๆ เมื่อหลายปีที่แล้วเติมวันที่ใหม่เข้าไป ทั้งที่ท่านไม่อยู่ในตำแหน่งที่ต้องเกี่ยวข้องแล้ว ทำอย่างนี้อาจถูกติดคุกไม่รู้ตัว

เผยแพร่กันเข้าไปสิ รูปนายกเดินสะพานไม้ ใส่รองเท้าบูท แล้วเอามานินทาด่ากันให้สนุกปากไปวันๆ ขอให้กูได้ด่าเป็นพอ ทั้งที่เราไม่รู้ว่าข้อเท็จจริงเป็นอย่างไร

และอื่นๆ อีกมากมายนับไม่ถ้วน

ณ วินาทีนี้เราต้องมาแบ่งปันข้อมูลว่าจุดไหนน้ำท่วมบ้าง และวิธีการป้องกันหรือเอาชีวิตรอดในยามน้ำท่วม ใครมีเงินก็บริจาค ใครมีแรงก็ไปทำงานอาสา(ใจหล่อ,สวยมาก) ถ้ามัวแต่เถียงแต่ด่าแต่นินทากันอย่างนี้ คงได้ ชิบ หาย ตามโฆษณาเป็นแน่แท้

******
เรื่องเกี่ยวเนื่อง: http://thaienews.blogspot.com/2011/10/google-image-search.html

-จาก“FWD Mail”สู่“กดแชร์”และ“รีทวีต” เทคโนโลยีเปลี่ยนไป แต่การใช้งานไม่เคยเปลี่ยนแปลง

สำนักพระราชวังปฏิเสธในหลวงรับสั่งให้น้ำผ่้านวัง สมศักดิ์เจียมฯชี้กระฎุมพีซาบซึ้งปรากฏการณ์ใหม่

-ชั่วซ้ำซาก! "ปั้นคำสนทนาในหลวง-นายกฯ"PU

นายกฯพูดประชดในหลวง

Posted by KwamRak on 20.2011 บทความน่าอ่าน 0 trackback
 


 

นายกฯพูดประชดในหลวง, สมมุติตัวเองเป็นในหลวง เอ่ยคำพูดแทนในหลวงเลย

(นายกฯ พระยาพหลพลหยุหาเสนา และ ในหลวง ร.7 นะครับ อิอิ)

.....................


วันก่อน ผมนำคำอภิปรายของ พันโท พโยม จุลานนท์ มาแสดงให้ดูว่า สมัยก่อน ในสภายังถือว่า สถานะ/อำนาจของพระมหากษัตริ
ย์นั้น กำหนดโดยประชาชนและผู้แทนประชาชน ดังนั้น ประชาชนหรือผู้แทนประชาชน จะต้องอภิปรายได้ว่า จะให้มีสถานะ/อำนาจอย่างไร เช่น ถ้าไม่ต้องการให้กำหนดว่า “กล่าวหาฟ้องร้องมิได้” (ซึ่งเป็นข้อกำหนดที่ยังมีอยู่ใน รธน. ปัจจุบัน) ก็ต้องอภิปรายกันตรงๆได้

ประโยคที่ผมทำเป็นภาพประกอบ
นี้ เป็นอีกตัวอย่างหนึ่งว่า การอภิปรายสาธารณะในสมัยก่อนเกียวกับพระมหากษัตริย์นั้น ทำได้ในระดับใด 

นี่เป็นคำอภิปรายในสภา ของพระยาพหลฯ นายก รมต. เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม 2477 ในช่วงที่ รบ.กำลังขัดแย้งกับ ร.7 (เพราะ ร.7 ขู่จะไม่เสด็จกลับและจะลาออ
กถ้า รบ.ไม่ยอมทำสิ่งต่างๆที่ทรงเรียกร้อง) ขอให้สังเกต การประชดของพระยาพหลฯ ในประโยคสุดท้าย ถ้าเป็นสมัยนี้ละอ้อ ฮี่ฮี่

"ข้าพเจ้าก็อยากจะจัดถวายตา
มพระราชประสงค์ ........ เมื่อท่านอยากจะได้ปืนกลไปสัก ๘ กระบอก ๒๔ กระบอก เราก็ถวาย เพราะอยากจะให้ท่านแน่พระทัยว่า “กูอยากจะเอาอะไรที่มันไม่ขัดรัฐธรรมนูญแล้วมันก็ให้” นี่เราแสดงใจนักเลงกันอย่างนี้แหละ"