ดวงวิญญาณซานติก้า : บันทึกลึกลับ

Posted by KwamRak on 14.2012 [ Ghost ] 0 trackback

คนอวดผี - 4 Jan. 2012

Posted by KwamRak on 06.2012 [ Ghost ] 0 trackback

คนอวดผี - 21 Dec. 2011

Posted by KwamRak on 23.2011 [ Ghost ] 0 trackback

รายการ รู้จริงป่ะ ช็อก ย้อนหลัง วันที่ 16 12 2011

Posted by KwamRak on 16.2011 [ Ghost ] 0 trackback

คนอวดผี - 7 Dec. 2011

Posted by KwamRak on 08.2011 [ Ghost ] 0 trackback

โพธิ์บางแพรก ( น่ากลัว )

Posted by KwamRak on 07.2011 [ Ghost ] 0 trackback

โพธิ์บางแพรก ( น่ากลัว )

วันที่ 07 ธันวาคม พ.ศ. 2554 ปีที่ 21 ฉบับที่ 7678 ข่าวสดรายวัน


โพธิ์บางแพรก

คอลัมน์ ขนหัวลุก
ใบหนาด

"วิจิตร" เล่าประสบการณ์ขนหัวลุกจากโพธิ์ผีสิง

สมัยเด็กๆ ผมอยู่สวนบางแพรก นนทบุรีนี่เอง ใกล้ทั้งคุกและวัดที่เขาลือว่าผีดุบรรลัย สาเหตุเพราะมีนักโทษประหารที่โดนยิงเป้า ญาติๆ รับศพแล้วก็มักจะนำไปเผาที่วัดบางแพรกนั่นละครับ พวกเด็กๆ รู้ข่าวแทบไม่อยากเดินผ่าน ถ้าจำเป็นต้องผ่านก็ไม่ยอมหันไปมอง

จากนักโทษประหารก็มาเจอผีต้นโพธิ์กลางซอย!

ผมเห็นต้นโพธิ์นั่นมาแต่เด็กแล้ว ใหญ่โตเหลือเชื่อ กิ่งก้านสาขาร่มครึ้มติดสวนป้าฮวย แถวนี้ไม่มีบ้านเรือนอยู่ใกล้ๆ แต่มีผ้าเหลืองผ้าแดงครึ่ดที่โคนต้น ธูปเทียนกับตุ๊กตาดินเผาแก้บนเกลื่อนกลาด บางทีตอนเย็นๆ ยังเคยเจอธูปที่ยังจุดส่งควันลอยกรุ่น...บรรยา กาศเงียบเชียบ ชวนให้เยือกเย็นใจพิลึก บอกตรงๆ ว่าผมถึงกับขนลุกซ่า รีบเผ่นกลับบ้านทันที

ร่ำลือกันว่าผีดุชะมัด เดี๋ยวคนนั้นโดนหลอก เดี๋ยวคนนี้เห็นผีซึ่งๆ หน้า ทั้งยืนอยู่ที่โคนต้น ทั้งนั่งห้อยขาอยู่ที่กิ่งโพธิ์ หัวเราะเสียงแหบโหยเยือกเย็นจนแทบจะขวัญหนีดีฝ่อตาย

โอ๊ย! ผีอะไรจะดุร้ายปานนั้น ทั้งที่ไม่เคยได้ยินว่ามีใครไปผูกคอตายที่นั่นมาก่อนเลย!

"ผีประจำต้นไม้น่ะซี" ป้าฮวยมีเรื่องขู่เด็กจนได้ "ยิ่งต้นไม้ใหญ่ๆ อย่างต้นโพธิ์นี่น่ะผีดุนักเชียว จะได้ป้องกันไม่ให้ไอ้พวกหัวขโมยดอดเข้าสวนข้าไงล่ะ"

คราวนี้มีคนถูกผีหลอกเป็นชุดๆ เลยครับ

น่าแปลกตรงที่เห็นผีลงต้นไม้มั่ง ขึ้นต้นไม้มั่ง! ฟังแล้วน่ากลัวชะมัด เพราะมันหลอกหลอนไม่เลือกกลางคืนกลางวัน คนเล่าบอกว่าเดินตอนเย็นๆ ได้ยินเสียงยอดโพธิ์ดังซู่ซ่าทั้งๆ ที่ไม่มีลมพัด พอยืนงงเท่านั้นแหละ เสียงกราว...ซ่า...ครืน...ตามด้วยเสียงตุ๊บ! เมื่อผีตกลงมาถึงพื้นดิน

ถามว่าเห็นอะไร? ก็มีทั้งเห็นร่างดำๆ ยืนจังก้า ตาลุกโพลง แดงก่ำปานแสงไฟ...มีทั้งบอกว่าไม่เห็น เพราะได้ยินเสียงกราว...ซ่า...ก็เผ่นอ้าวไม่คิดชีวิตแล้ว!

ลุงขำ-ผัวป้าฮวย ช่วยปลอบขวัญเด็กๆ ให้คลายใจว่า

"ไม่ใช่ผีสางที่ไหนหรอก ตะกวดน่ะ! พวกมันสิงสู่อยู่บนต้นโพธิ์นั่นมาหลายสิบปีแล้ว สมัยข้าเด็กๆ ก็เคยเห็น บางวันมันไล่กัดกันจนหล่นลงมา เสียงซู่ๆ ซ่าๆ ไอ้พวกคนขวัญอ่อนผ่านมาพอดีก็เลยเผ่นกันหูดับเพราะคิดว่าโดนผีหลอก! อย่าทำตาขาวไม่เข้าท่าเลยวะ"

พวกเราสบตากัน พยักหน้าหงึกๆ เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งทั้งนั้นแหละ โธ่! เด็กๆ ที่ไหนจะไม่กลัวผีล่ะครับ? เดี๋ยวโดนหลอกเข้าจังๆ มีหวังตัวสั่นเป็นลูกนก ขาแข็งวิ่งไม่ออก...หรือไม่ก็ขาดใจคาที่เลย! บรื๋อออ...

แต่แล้ววันดีคืนร้าย ผมกับเพื่อนอีกสองคนก็โดนดี...คือโดนผีต้นโพธิ์เล่นงานเข้าจนได้ซีน่า!

เย็นนั้นโรงเรียนเลิกแล้ว ผมเลยเถลไถลเล่นหยอดหลุมกับเพื่อนๆ เพลินไปหน่อยกว่าจะหิ้วกระเป๋าเดินทะร่อทะแร่กลับบ้านได้ก็เกือบค่ำ ยังดีที่มีเจ้าอ๊อดกับเจ้าเบี้ยวบ้านใกล้ๆ กันร่วมทางมาด้วย

ใกล้จะถึงต้นโพธิ์ใหญ่ทะมึนแทบจะปิดฟ้า ลมหนาวพัดซ่า...เล่นเอาชะงักกึกกันทุกคน แหงนดูความร่มครึ้มน่ากลัวแล้วต้องกลืนน้ำลาย พยักหน้าพากันเดินต่อไปช้าๆ ใจคอเต้นตึ้กตั้กเต็มที่

จู่ๆ สรรพสิ่งก็ตกอยู่ในความเงียบกริบกะทันหัน!

ลมไม่พัด ใบไม้ไม่ไหว สวนป้าฮวยคล้ายสวนร้างเยือกเย็นน่าวังเวงใจ ผมต้องกลืนน้ำลายอีกครั้ง แข็งใจเดินต่อขาสั่นๆ ท่องอิติปิโสภควา ที่เชื่อกันว่าเป็นคากันผีผิดๆ ถูกๆ อยู่ในใจ ทั้งท่องแบบเดินหน้ากับถอยหลังยุ่งไปหมด...แต่แล้วก็ต้องสะดุ้งโหยงสุดตัว

"กราว...ซ่า...ครืน...!!"

เสียงดังมาจากยอดโพธิ์ ผมนึกถึงคำพูดของลุงขำที่บอกว่าเป็นตะกวด แต่เสียงเขย่าขวัญดังโครมๆ ลงมาไม่หยุดหย่อน สะท้านสะเทือนเข้าไปถึงหัวอกหัวใจของพวกเราทุกคน...ลงเอยด้วยเสียงทึบๆ ดังตุ๊บ!

เกือบจะถอนหายใจอย่างโล่งอกอยู่แล้ว ก็พอดีมองเห็นร่างดำๆ ที่กองกับพื้นโคนต้นโพธิ์ที่มีรากพ้นดินขึ้นมาแผ่ไปรอบๆ แล้วจู่ๆ ร่างนั้นก็ลุกพรวดพราดขึ้นมายืนจังก้า ผมยาวสยายเต็มบ่า นัยน์ตาแดงจ้าปานแสงไฟจ้องเขม็ง...

ผมรู้สึกเหมือนฟ้าผ่าโครมลงกลางหัว แก้วหูลั่น เปรี๊ยะ ม่านตาลายพร่า แผดร้องเสียงหลงก่อนจะโกยอ้าวไม่คิดชีวิตในบัดดล!

ผีแม่ม่าย

Posted by KwamRak on 05.2011 [ Ghost ] 0 trackback
 

ผีแม่ม่าย

วันที่ 05 ธันวาคม พ.ศ. 2554 ปีที่ 21 ฉบับที่ 7676 ข่าวสดรายวัน

ผีแม่ม่าย

ขนหัวลุก
ใบหนาด

"ท้อปกัน" เล่าประสบการณ์ขนหัวลุกจากห้องเช่าแถวหัวลำโพง

หลังจากเปิดเทอมได้ไม่นาน ก็มีข่าวว่าทางการจะเข้มงวดกวดขันกับเจ้าของหอพักต่างๆ ที่เอาเปรียบผู้เช่า ซึ่งส่วนมากเป็นนักศึกษาจากต่างจังหวัด โดยเรียกเก็บเงินล่วงหน้าถึง 2-3 เดือน แต่เมื่อจะย้ายออกกลับ ไม่ยอมคืนเงินมัดจำให้

เรื่องนี้ทำให้ผมนึกถึงชีวิตตัวเองเมื่อสิบกว่าปีมาแล้ว ผมเป็นเด็กต่างจังหวัดที่มาเช่าห้องพักหน้าสถานีรถไฟกรุงเทพฯ หรือเรียกง่ายๆ ว่าหัวลำโพงนั่นเอง

ฝั่งตรงข้ามมีซอกซอยคดเคี้ยว มีร้านค้า แผงลอย โรงแรม ศาลเจ้า ลานจอดรถ หอพัก ห้องแบ่งเช่า...มีผู้คนคึกคักแทบทั้งวันทั้งคืน หลากหลายอาชีพ ทั้งพนักงาน, คนงาน, พ่อค้าแม่ขาย, โสเภณี, แมงดา และขอทาน

นักเรียนนักศึกษา นักท่องเที่ยวมาเช่าห้องถูกๆ อยู่ เช้าออก กว่าจะกลับก็ตกเย็นหรือกลางค่ำกลางคืน ดูแล้วค่อนข้างมั่วเอาการ

ห้องพักผมเป็นตึกเก่าๆ ชั้นล่างก่อด้วยผนังปูน ผมอยู่ชั้นสอง ผนังเป็นไม้อัดจนถึงเพดานแต่มีรูโหว่หลายแห่ง ห้องข้างๆ อุดด้วยดินน้ำมันบ้าง แขวนปฏิทินบังบ้าง หาอะไรมาปิดด้วยเทปกาวบ้าง เพื่อป้องกันคนสัปดนแอบดูกิจกรรมที่เขาไม่อยากให้ใครเห็นน่ะซีครับ

ด้านในสุดเป็นห้องน้ำรวมที่มักจะแน่นเป็นประจำ!

ในห้องค่อนข้างทึบ แม้จะมีหน้าต่างเปิดไปทางลานจอดรถก็ตาม ผมต้องหาซื้อเครื่องใช้ไม้สอยที่จำเป็น เช่น โต๊ะ เก้าอี้ ที่นองฟองน้ำปูบนเสื่อน้ำมัน ตู้พลาสติกใส่เสื้อผ้า กระติกน้ำร้อน หม้อหุงข้าว แก้วและถ้วยชาม เป็นต้น

วันแรกผมก็เห็นข้อความต่างๆ ที่ขีดเขียนไว้ข้างฝาด้วยลายมือแตกต่างกันไป

"จงฟังความรู้สึกของผู้คน...ไม่ใช่ฟังคำพูด"

"คนโง่ชอบพูด คนฉลาดชอบฟัง"

"คนจะเชิญให้ท่านติ ทั้งๆ ที่ใจจริงเขาอยากให้ท่านชม"

นอกจากนี้ยังมีอีกมากมายครับ ผมเห็นแล้วอดคิด อดขำไม่ได้ ถ้าโดนใจก็ลอกลงสมุดบันทึก...แน่ใจว่าคนที่มาเช่าห้องอยู่ก่อนหน้านั้นคงจะมีนักคิดนักฝันหลายคน อย่างน้อยก็เป็นนักอ่าน หรือไม่ก็เป็นคนเหงา ใครมาอยู่ต่อได้เห็นเข้าก็เขียนเพิ่มเติมขึ้นเรื่อยๆ

มีอยู่ข้อความหนึ่งเขียนด้วยปากกาเมจิกสีน้ำเงิน ลายมือผู้หญิง

ปลอบใจแม่ม่าย

"ยามสาวอยากมีผัว เหตุเพราะกลัวจะขึ้นคาน

มีผัวไปนานนาน ชักรำคาญเหมือนตาปลา

เป็นม่ายผัวตายจาก เหมือนถูกพรากดวงชีวา

ส่างโศกจึงพบว่า ชักเข้าทีดีเหมือนกัน

อิสระและเสรี เพราะไม่มีสิ่งผูกพัน

ชีวิตที่เหลือนั้น ร้อยเปอร์เซ็นต์เป็นของเรา"

ผมอ่านแล้วอดยิ้มไม่ได้ คนเขียนแต่งเองหรือลอกใครมาไม่รู้ คิดว่าเป็นผู้หญิงที่เช่าห้องเขียนทิ้งไว้ คงจะปลงๆ ชีวิตได้แล้วละมั้ง? ผมจัดการคัดลอกเพื่อกันลืม...แต่บางวันก็ไปยืนมองข้อเขียนนั้นด้วยความสนใจเป็นพิเศษ

อาทิตย์แรกนั่นเอง ที่ผมเจอเรื่องน่าขนหัวลุกในห้องเช่าอย่างจังๆ!!

ขณะที่ผมเคลิ้มหลับอยู่ในความมืดสลัว อากาศในคืนฝนตกช่างเย็นฉ่ำ ไม่แน่ใจว่าเป็นความฝันเพราะหลับสนิทหรืออยู่ในภาวะครึ่งหลับครึ่งตื่น...ผู้หญิงสาวผมยาว รูปร่างอวบอัดคนหนึ่งก็ก้าวออกจากผนังห้อง เดินช้าๆ เหมือนล่องลอยเข้ามาหาผมด้วยสีหน้ายิ้มละไม

สรรพสิ่งตกอยู่ในความเงียบเชียบ ผมจ้องมองเรือนร่างสะดุดตาเพศตรงข้าม ผ้าถุงสีเข้มรัดเอวคอดกิ่วอวดสะโพกกลมกลึงผึ่งผาย ทรวงอกเบ่งบานและพุ่งเชิดน่าใจหาย ไหวกระเพื่อมอย่างมีชีวิตชีวายิ่งนัก

รอยยิ้มของเธอเหยียดกว้างขึ้นจนเห็นฟันขาวสะอาด กลิ่นน้ำอบน้ำปรุงหอมกรุ่นสะกดความรู้สึกให้เตลิดเพริดน่าอัศจรรย์ ขณะที่เธอลงมานั่งพับเพียบเคียงกาย นัยน์ตาดำขลับมองสบตาทั้งยั่วเย้าและท้าทาย ผมยาวสยายหอมซ่านซ่าจนชาวูบไปทั้งตัว

ก้อนเนื้ออวบโตหย่อนลงมากระทบทรวงอกผมก่อน ตามด้วยใบหน้าแสนสวยคลุกเคล้ากับใบหน้าผม หัวใจเต้นโครมคราม มือเท้าเย็นชืดไปหมดด้วยความตื่นเต้นสุดขีด

ต่อจากนั้นผมลืมไปหมดว่าอะไรเป็นอะไร รู้แต่ว่ากำลังมีความสุขสุดขีดในชีวิต

ต่อมาอีกราว 2-3 คืน สาวสวยคนเดิมก็ก้าวออกมาจากผนังห้อง ยิ้มหวานเยิ้มเข้ามาให้ความสุขเต็มอิ่มแก่ผมในสภาพกึ่งจริงกึ่งฝัน...เธอออกมาจากบริเวณที่มีคำกวี "ปลอบใจแม่ม่าย" นั่นเอง

ประมาณเดือนเศษเธอก็หายไป ผมเองก็ใจหายเช่นกัน...ไม่ได้ถามใครเลยว่ามีสาวสวยมาเช่าอยู่ก่อนผมหรือเปล่า? วิญญาณเธออาจจะสิงสู่อยู่ที่นั่นแล้วหลอนผม...หรือไม่ก็เป็นวิญญาณคนหนุ่มที่หลอกหลอนตัวเองนะครับ!

รายการ Shock Station ย้อนหลัง วันที่ 19 10 2011

Posted by KwamRak on 27.2011 [ Ghost ] 0 trackback

The Shock FM เรื่อง ประสบการณ์ที่ห้องเช่า จากคุณครีม จบและบทสรุป

Posted by KwamRak on 25.2011 [ Ghost ] 0 trackback

รู้จริงป่ะ ช็อกอะเดะ 21 ตุลาคม 2554

Posted by KwamRak on 21.2011 [ Ghost ] 0 trackback

The Shock FM ย้อนหลัง 10 2011

Posted by KwamRak on 18.2011 [ Ghost ] 0 trackback

คนอวดผี สิงหาคม 2554

Posted by KwamRak on 18.2011 [ Ghost ] 0 trackback
คนอวดผี สิงหาคม 2554 รวม 030854 100854 170854 310854

คนอวดผี กันยายน 2554

Posted by KwamRak on 18.2011 [ Ghost ] 0 trackback
คนอวดผี กันยายน 2554 (รวม) 070954 140954 210954 280954

เดินสาย (รวม)

Posted by KwamRak on 07.2011 [ Ghost ] 0 trackback

The Shock FM 101 ย้อนหลัง เดินสาย 17 9 2011

Posted by KwamRak on 06.2011 [ Ghost ] 0 trackback

เดินสายบ้านร้าง 4 หลัง

Posted by KwamRak on 06.2011 [ Ghost ] 0 trackback

พี่ป๋องเดินสาย......กลัวอะไรดูเอาเอง

Posted by KwamRak on 01.2011 [ Ghost ] 0 trackback

ภาพจากล้องวงจรปิดในร้านสะดวกซื้อ

Posted by KwamRak on 27.2011 [ Ghost ] 0 trackback

The Shock FM:วิญญาณโหด/น้ำตกวิญญาณสิง/วิญญาณหลอน

Posted by KwamRak on 26.2011 [ Ghost ] 0 trackback


The Shock FM:วิญญาณโหด/น้ำตกวิญญาณสิง/วิญญาณหลอน

The Shock FM 101 ย้อนหลัง 23 9 2011

Posted by KwamRak on 25.2011 [ Ghost ] 0 trackback
The Shock FM 101 ย้อนหลัง 23 9 2011



The Shock FM 101 ย้อนหลัง 22 9 2011



The Shock FM 101 ย้อนหลัง 21 9 2011



The Shock FM 101 ย้อนหลัง 20 9 2011

ฟังรานการ the shock ย้อนหลัง วันที่ 17 กันยายน 2554(เดินสาย)

Posted by KwamRak on 19.2011 [ Ghost ] 0 trackback

<a href="http://www.4shared.com/embed/789115766/8d6d8dae" target="_blank">http://www.4shared.com/embed/789115766/8d6d8dae</a>

.

The Shock - 2010_05_20

Posted by KwamRak on 10.2011 [ Ghost ] 0 trackback

The Shock FM 101 ย้อนหลัง 16 8 2011

Posted by KwamRak on 18.2011 [ Ghost ] 0 trackback

The Shock FM 101 ย้อนหลัง 10 8 2011

Posted by KwamRak on 12.2011 [ Ghost ] 0 trackback

The Shock FM 101 ย้อนหลัง 9 8 2011

Posted by KwamRak on 09.2011 [ Ghost ] 0 trackback

The Shock FM 101 ย้อนหลัง 22 7 2011

Posted by KwamRak on 09.2011 [ Ghost ] 0 trackback

The Shock FM 101 ย้อนหลัง 21 7 2011

Posted by KwamRak on 09.2011 [ Ghost ] 0 trackback

The shock ย้อนหลัง วันที่ 16 กรกฎาคม 2554 (เดินสาย)

Posted by KwamRak on 16.2011 [ Ghost ] 0 trackback





.

.